III SA/Łd 330/06

Dnia 26 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Asesor WSA Ewa Alberciak /spr./, Protokolant Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. III SA/Łd 330/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] i, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 150a ust. 1-5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art.37j ust.1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Z. G. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że na podstawie decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy Ł.-W. z dnia [...] nr PUP Ł-W. 1-019238 Z. G. uzyskał w wyniku ponownej rejestracji status osoby bezrobotnej od dnia [...] oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 10 listopada 1999r. w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego na okres 12 miesięcy, o ile wcześniej nie nastąpią okoliczności powodujące utratę prawa do zasiłku lub statusu bezrobotnego. Z uwagi na podjęcie pracy na podstawie umowy zlecenia od dnia 3 maja 2000r. Z. G. utracił status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 3 maja 2000r. W dniu 24 lutego 2006r. Z. G. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy nr 1 w Ł. wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego na podstawie przepisów obowiązujących w dniu 31 grudnia 2001r. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił przyznania Z. G. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Od powyższej decyzji Z. G. złożył odwołanie, kwestionując zasadność rozstrzygnięcia i wnosząc o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Skarżący twierdził, iż ukończył 57 lat, natomiast okres zatrudnienia w ramach umowy zlecenia nie został zaliczony do jego stażu pracy. Wojewoda [...] i wyjaśnił, że stosownie do treści art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2. W tym przypadku prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego przysługuje za okres od dnia spełnienia warunków do jego nabycia określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r., nie wcześniej jednak niż od dnia 1 stycznia .2002r., z zastrzeżeniem ust. 4 ( art. 150a ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Zgodnie zaś z art. 150a ust. 2 ww. ustawy, prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Osobie, o której mowa powyżej, prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje od dnia złożenia wniosku o jego przyznanie, o ile w dniu jego złożenia spełnia warunki do nabycia tego prawa określone w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r. (art. 150a ust. 4 ustawy). Zgodnie natomiast z ust. 5 art. 150 a osoba, o której mowa w ust.1 i 2, może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006r., do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 37 j ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2001r. zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a - j powołanej ustawy wskazano jakie warunki musiała spełnić osoba ubiegająca się o przyznanie statusu osoby bezrobotnej. Jednym z nich było niepodjęcie zatrudnienia oraz dokonanie rejestracji we właściwym powiatowym urzędzie pracy. Wojewoda [...] i stwierdził, iż z akt sprawy wynika, że Z. G. był kilkakrotnie zarejestrowany w PUP nr 1 w Ł., tj. od dnia 1.04.1992r. do 14.01.1993r, od 4.02.1993r. do 15.07.1993r, od 1.09.1994r. do 29.11.1995r" od 11.04.1996r. do 26.08.1997r, od 3.11.1997r. do 5.04.1998r., od 6.10.1998r. do 1.11.1998r, od 2.11.1999r. do 2.05.2000r., pobierając zasiłek dla bezrobotnego w okresie: od 2.04.1992r. do 14.01.1993r., od 5.02.1993r. do 15.07.1993r., od 2.09.1994r. do 1.09.1995r, od 10.11.1999r. do 2.05.2000r. Od dnia 3.05.2000r. do dnia 31.05.2000r., a następnie od dnia 1.01.2002r. do 31.01.2002r. skarżący wykonywał pracę zarobkową w ramach umowy zlecenia zawartą ze Stowarzyszeniem Parking Osiedlowy nr 4 z siedzibą w Ł.. Z. G. nie dokonał rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy nr 1 w Ł. po ustaniu wykonywania innej pracy zarobkowej - umowy zlecenia. Z oświadczenia złożonego przez Z. G. w dniu 12 maja 2006r. wynika, iż od dnia 3 maja 2000r. do chwili obecnej świadczy pracę w ramach umowy zlecenia. Skarżący na dzień 12 stycznia 2002r. legitymował się stażem pracy wynoszącym 26 lat. 9 miesięcy i 24 dni, w tym 18 lat, 4 miesiące i 7 dni pracy w warunkach szczególnych. Powyższych ustaleń dokonano na podstawie znajdujących się w aktach sprawy świadectw pracy, zaświadczeń, zestawień i wydruków komputerowych. Wymagany staż pracy ustalono w oparciu o art. 24 ust. 1-4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z powoływanym przepisem, do tego okresu wlicza się m. in. okresy zatrudnienia, okresy prowadzenia pozarolniczej działalności, zasadniczej służby wojskowej, wymienione enumeratywne w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Do stażu pracy, zgodnie z art. 30 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie zaliczono natomiast okresów pobierania zasiłku dla bezrobotnego: od 2.04.1992r. do 14.01.1993r., od 5.02.1993r. do 15.07.1993r., od 2.09.1994r. do 1.09.1995r., od 10.11.1999r. do 2.05.2000r. Do okresu uprawniającego do zasiłku nie zaliczono również okresu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia od 3.05.2000r. do 31.05.2000r. oraz od 1.01.2002r. do 12.01.2002r., z uwagi na fakt, iż podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę. Organ wskazał, że osoby ubiegające się o prawo do zasiłku na podstawie art. 150 a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zarówno obecnie, jak i w dniu spełniania warunków ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., musiały spełniać do dnia 12 stycznia 2002r. warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w ustawie, w tym również do nabycia statusu bezrobotnego, czyli nie mogły wykonywać innej pracy zarobkowej. Skarżący od dnia 3 maja 2000r. nie posiadał statusu osoby bezrobotnej, a tym samym prawa do zasiłku dla bezrobotnego z uwagi na podjęcie pracy w ramach umowy zlecenia, którą wykonywał również w okresie od 1 stycznia 2002r. do dnia 31 stycznia 2002r. Skarżący nie spełniał więc warunków określonych w art. 150a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podał, iż decyzję Wojewody [...], że nie spełnia warunków do uzyskania zasiłku przedemerytalnego przyjmuje do wiadomości. Skarżący podniósł, że w Urzędzie Pracy zapewniono go, iż praca na umowę zlecenia jest zaliczana do stażu pracy, oraz że zachowuje prawo do statusu bezrobotnego z prawem do zasiłku po przepracowaniu określonego czasu. Wniósł o zaliczenie okresu pracy na umowę zlecenia do stażu pracy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] i wnosił o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 26 października 2006 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę, gdyż nie kwestionuje decyzji o odmowie przyznania zasiłku przedemerytalnego, chodzi mu jedynie o wyjaśnienie, dlaczego umowa zlecenia nie jest zaliczana do jego stażu pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../. Przy czym jak stanowi art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd bada legalność zaskarżonej do niego decyzji, a więc, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji. Nie zawsze zachodzi jednak konieczność merytorycznej kontroli zaskarżonego do Sądu aktu. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym, a tym samym z rozpoznania skargi. W niniejszej sprawie skarżący na rozprawie w dniu 26 października 2006 r. cofnął skargę. Sąd, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.