III SA/Łd 331/18

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] znak . w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] (znak [...]) postanawia przyznać skarżącemu J. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata a.l. III SA/Łd 331/18 Uzasadnienie J. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] (znak [...]). W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając następnie – po wezwaniu sądu - formularz wniosku na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż obecnie przebywa i zamieszkuj zagranicą, utrzymując się wraz z niepełnoletnią córką ze świadczeń pomocy społecznej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 13-letnią córką. Zgodnie z oświadczeniem skarżącego jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi zasiłek w kwocie 620 funtów brytyjskich. Skarżący, jak wyjaśnił, nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości – zamieszkuje w mieszkaniu socjalnym. Nie posiada także żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Powyższe informacje znalazły potwierdzenie w dokumentach przekazanych przez skarżącego na żądanie referendarza do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątkowym, sytuacji osobistej i dochodach skarżacego. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie referendarz badał przede wszystkim sytuację majątkową skarżącego, i to ona w decydującym zakresie miała wpływ na ocenę możliwości płatniczych strony w niniejszym postępowaniu. Należało także wziąć pod uwagę fakt, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepełnoletnią córką. Stąd analizując sytuację majątkową strony skarżącej należało mieć te czynniki na uwadze. W tym stanie faktycznym należało więc uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym zakresie należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w szczególności fakt, iż utrzymuje się on wraz z córką z zasiłków z pomocy społecznej w kwocie 620 funtów brytyjskich miesięcznie (skarżący przebywa w Wielkiej Brytanii). Skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. W tej sytuacji uznać należało, iż zobowiązanie skarżącego do poniesienia kosztów wpisów od skarg (skarżący wszczął kilkanaście spraw przed tutejszym sądem) będzie dla skarżącego nadmiernym obciążeniem, w praktyce niemożliwym do poniesienia. Z tych samych względów za zasadny uznać należało wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Niewątpliwie bowiem, przy wykazywanych dochodach i konieczności ponoszenia wskazanych wydatków oraz innych wydatków związanych z tzw. bieżącym utrzymaniem skarżący nie byłby w stanie pokryć kosztów zastępstwa procesowego poprzez ustanowienie pełnomocnika. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.