III SA/Łd 332/09

Dnia 4 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 roku sprawy ze skargi T. C., A. C., D. C., J. C. i M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Wójt Gminy w L. po ponownym rozpatrzeniu wniosku V. Ch. o przyznanie stypendium szkolnego w roku szkolnym 2008/2009, na podstawie art. 104 i art. 107 i art. 130 § 4 k.p.a., art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 2006r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) oraz art. 90b ust. 1, art. 90c ust. 2 pkt 1, art. 90 d ust. 1, 7, 9 i 10 , art. 90m, art. 90n ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 90r ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy L. stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Nr XXVI/126/2005 Rady Gminy w L. z dnia 22 kwietnia 2005 roku odmówił V. Ch. przyznania stypendium szkolnego w roku szkolnym 2008/2009 dla uczniów: M. Ch., J. Ch., T. Ch., D. Ch., A. Ch. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Powyższa decyzja została doręczona V. Ch. w dniu 19 lutego 2009 roku. W dniu 11 marca 2009 roku od powyższej decyzji V. Ch. wniosła odwołanie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 123 i art. 19 k.p.a. stwierdziło swą niewłaściwość w sprawie i przekazało sprawę zgodnie z właściwością Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 65 § 2 k.p.a., podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. W niniejszej sprawie z zestawienia dat doręczenia decyzji organu I instancji i daty złożenia odwołania wynika, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżoną decyzję organu I instancji skarżąca otrzymała w dniu 19 lutego 2009 roku, natomiast odwołanie złożyła dopiero w dniu 11 marca 2009 roku. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła V. Ch. jako przedstawiciel ustawowy J. Ch., M. Ch., A. Ch. i D. Ch. oraz jako pełnomocnik T. Ch. W skardze V. Ch. podniosła iż nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem, które w jej ocenie wydane zostało z naruszeniem prawa. Podkreśliła, iż jest osobą wielodzietną, a jedno sposób sześciorga jej dzieci jest osobą niepełnosprawną i wymaga szczególnej opieki. Powołując się na swą trudną sytuację rodzinną i materialną skarżąca wniosła o pozytywne rozpatrzenie skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 powoływanej powyżej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżone naruszało przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do jego uchylenia. Rozpoznając przedmiotową sprawę, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). Odwołanie wniesione po upływie czternastodniowego terminu nie może zostać rozpatrzone. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy jest więc zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione przez uprawniony podmiot oraz czy zachowany został termin przewidziany przepisami prawa. Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie, wydając postanowienie przewidziane w art. 134 k.p.a. chyba, że strona wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 58 k.p.a. i wniosek ten zostanie uwzględniony. Czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. należy liczyć z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 57 § 1 k.p.a., który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie (w niniejszej sprawie doręczenie odwołania tj. 19 lutego 2009 roku), przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, iż załączonych do akt administracyjnych dokumentów wynika, że doręczenie decyzji organu I instancji V. Ch. - przedstawicielowi ustawowemu - M. Ch., J. Ch., D. Ch. i A. Ch. oraz pełnomocnikowi T. Ch. nastąpiło w dniu 19 lutego 2009 roku. Odbiór wskazanego rozstrzygnięcia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia potwierdził własnoręcznym podpisem złożonym na zwrotnym poświadczeniu odbioru korespondencji S. Ch. – mąż V. Ch. Zatem, termin do wniesienia odwołania biegł od dnia 20 lutego 2009 roku do dnia 5 marca 2009 roku. Upłynął on jednak bezskutecznie, gdyż odwołanie od decyzji zostało złożone przez stronę dopiero w dniu 11 marca 2009 roku czyli po upływie wymaganego terminu. Nastąpiło zatem uchybienie terminu, o którym mowa w art.129 § 2 kpa. Należy zaznaczyć, iż V. Ch. w odwołaniu nie wyjaśniła przyczyn przekroczenia terminu ani nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. Organ odwoławczy nie miał zatem podstaw do podjęcia działań zmierzających do rozważenia możliwości przywrócenia uchybionego terminu w trybie art.58 kpa. Skoro zatem spełnione zostały przesłanki do wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowienia, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, organ odwoławczy nie mógł, rozpoznać sprawy merytorycznie i ustosunkować się do zarzutów podniesionych przez skarżącą w złożonym środku odwoławczym. W tej sytuacji również zarzuty merytoryczne dotyczące zasadności odmowy przyznania wnioskowanego stypendium szkolnego, podniesione w skardze, nie mogły być przedmiotem oceny Sądu. Podkreślić bowiem trzeba, iż merytoryczne rozpoznanie odwołania wniesionego po upływie wymaganego terminu, byłoby rażącym naruszeniem prawa przez organ odwoławczy (por. wyrok NSA z dnia 4 czerwca 1982 roku, ONSA 1982, Nr 1, poz. 52). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. a.ł.