III SA/Łd 344/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi T. S. i P. G. wspólników spółki cywilnej A w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr[...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.) – dalej o.p., art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 i ust. 3, art. 8 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 76 ust. 1, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz.257 ze zm.), art. 154 ust. 4 ustawy z dnia 26 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r., nr 3, poz. 11, ze zm.), art. 1, art. 2, art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 256 z 1987r. ze zm. Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne z 2004 r., rozdział 2 tom 2, str. 382 ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 291 z 31 października 2008 - Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia 7[...], nr [...]wydaną w przedmiocie określenia T. S. i P. G. - wspólnikom spółki cywilnej A kwoty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego marki Mercedes Benz Vito 115 CDI o nr nadwozia [...]w wysokości 9280 zł. Powyższe rozstrzygnięcia wydane zostało na podstawie następującego stanu faktycznego: Pismem z dnia 14 października 2010 r. Izba Celna w Ł. przekazała Naczelnikowi Urzędu Celnego II w Ł. dokumentację dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki Mercedes Benz Vito 115 CDI o nr nadwozia [...] celem wszczęcia postępowania podatkowego z uwagi na wątpliwość co do prawidłowej kwalifikacji ww. pojazdu do grupy samochodów ciężarowych w rozumieniu zapisów ustawy o podatku akcyzowym. W piśmie tym poinformowano, że przedmiotowy pojazd po dniu pierwszej rejestracji na terenie kraju został przerobiony na samochód osobowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Postanowieniem z dnia [...]Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki Mercedes Benz Vito 115CDI. Decyzją z dnia [...]Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego w wysokości 9280 zł. Uzasadniając organ celny wskazał, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości potwierdza, że nabyty przez stronę samochód marki Mercedes-Benz Vito przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób, co stanowi kryterium rozstrzygające o zaklasyfikowaniu tego pojazdu do grupy samochodów osobowych, podlegających opodatkowaniu akcyzą. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł pełnomocnik strony zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: Decyzją z dnia [...]Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala uznać, iż przedmiotowy pojazd marki Mercedes Benz Vito 115 CDI o nr nadwozia [...]w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem osobowym, a co za tym idzie podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jak wynika z informacji uzyskanych od B Sp. z o.o. z siedzibą w W. ww. pojazd został wyprodukowany na zamówienie rynku niemieckiego jako pojazd osobowy kategorii M1, w oparciu o świadectwo homologacji europejskiej dla samochodu osobowego, w konfiguracji: nadwozie samochodu dostawczego, przeszklonego w całości, liczba miejsc siedzących – 5 (I rząd fotel kierowcy i pasażera, II rząd potrójna ławka pasażera), brak przegrody oddzielającej część pasażerską od ładunkowej. Ponadto z przesłuchania świadka S. P. (pracownika firmy dokonującej zmian konstrukcyjnych w pojeździe) wynika, że przedmiotowy pojazd w momencie przyjazdu posiadał dwa rzędy siedzeń. Przeprowadzone zmiany polegały na demontażu przegrody dzielącej wnętrze na część pasażerką i ładunkową, zamontowanej za drugim rzędem siedzeń, przykręconej do karoserii za pomocą śrub i częściowo zanitowanej, zamontowaniu tzw. suwaków do mocowania kanapy trzeciego rzędu siedzeń. Suwaki te zostały zamontowane w fabryczne otwory za pomocą śrub. Kanapę z pasami bezpieczeństwa przywiózł klient. Z przeprowadzonych w dniu 25 lutego 2011 r. oględzin pojazdu wynika natomiast, że ww. pojazd posiada okna wzdłuż dwubocznych paneli, brak przegrody pomiędzy częścią pasażerską i ładunkową, przesuwne drzwi, wentylację dla wszystkich pasażerów, oświetlenie na środku przestrzeni pasażerskiej, wykładzinę boczną z twardego tworzywa, uchwyty boczne górne dla pasażerów, elektryczne sterowanie opuszczaniem szyb. Powyższe pozwala zatem stwierdzić, że przedmiotowy pojazd posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zdefiniowanych kodem CN 8703 i jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że fakt, iż przedmiotowy pojazd w dacie jego nabycia posiadał jedynie dwa miejsca siedzące oraz posiadał stałą przegrodę pomiędzy częścią pasażerską i ładunkową świadczy jedynie, iż w pojeździe dokonano zmian, które nie pozbawiły tego pojazdu charakteru samochodu osobowego. Natomiast kopia niemieckiego dowodu rejestracyjnego nie może stanowić podstawy określenia rodzaju oraz typu pojazdu dla celów podatku akcyzowego. Zdaniem organu to producent przystosowując pojazd do przewozu 5 osób nadał mu cechy charakterystyczne dla pojazdu przeznaczonego do przewozu osób wraz z bagażem. Pojazd wyprodukowano w oparciu o świadectwo homologacji europejskiej dla samochodu osobowego. Natomiast wszystkie dokonane w pojeździe zmiany nie były zmianami konstrukcyjnymi, wpływającymi na jego klasyfikację do kodu CN 8704 jako samochód ciężarowy. Ustalenie podczas oględzin, że pojazd posiada tylne okna wzdłuż bocznych paneli pojazdu stanowi potwierdzenie oświadczenia Działu Homologacji i Identyfikacji Spółki B, że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód osobowy przeszklony w całości. Pojazd został fabrycznie przystosowany do przewozu 5 osób w dwóch rzędach siedzeń i posiadał punkty kotwiące do ich zainstalowania. Wyposażony został w tylnej części w elementy charakterystyczne dla przewozu osób. Ponadto organ II instancji wskazał, że odwracalny charakter przeróbek dokonanych w przedmiotowym pojeździe potwierdził współwłaściciel spółki P. G. w protokole z przesłuchania świadka z dnia 7 lipca 2011 r. Odnosząc się natomiast do przedłożonego przez stronę świadectwa homologacji wskazać należy, iż dotyczy ono pojazdu podobnego, a nie dotyczy pojazdu objętego niniejszym postępowaniem. Organ stwierdził, iż opisane powyżej cechy przedmiotowego pojazdu potwierdzają, że jest on przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. O przeznaczeniu tym decydują bowiem obiektywne cechy pojazdu, a nie deklarowany przez stronę sposób użytkowania, który może się zmieniać w zależności od bieżących potrzeb użytkownika. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie: 1) przepisów postępowania, w szczególności art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 235 op. poprzez rażącą dowolność i sprzeczność ustaleń faktycznych dokonanych przez organ pierwszej instancji w postępowaniu z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego co skutkowało nieuzasadnionym ustaleniem, iż przedmiotowy pojazd w momencie jego nabycia, jak i przemieszczenia na terytorium RP był pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób; art. 194 w zw. z art. 235 op. poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji złożonych do akt sprawy dokumentów, tj. dwóch części niemieckiego dowodu rejestracyjnego, oświadczenia niemieckiego dostawcy oraz badania technicznego pojazdu przeprowadzonego w dniu 7 maja 2009 r., tj. tuż po przemieszczeniu pojazdu na terytorium kraju, oświadczenia Przedsiębiorstwa Motoryzacyjnego C z dnia 12 maja 2009 r., zeznań świadka S. P. i przesłuchania stron postępowania; art. 122 w zw. z art. 187 § 1, art. 191 i art. 235 op. poprzez brak odniesienia się przez organ II instancji do wskazanych w treści odwołania stron zarzutów i argumentów dotyczących załączonej przez skarżących oferty B oraz zastosowania kryteriów pomocniczych klasyfikacji pojazdów związanych z porównaniem rozstawu osi pojazdu z długością części pojazdu przeznaczonej do przewozu osób oraz porównania ładowności części pojazdu przeznaczonej do przewozu osób i towarów; art. 233 § 2 w zw. z art. 208 § 1 op. poprzez ich niezastosowanie i brak uchylenia decyzji organu I instancji oraz brak umorzenia postępowania podatkowego, w sytuacji gdy jego wszczęcie i prowadzenie było bezprzedmiotowe; art. 127 w zw. z art. 120 i 121 w zw. z art. 235 op. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności polegające na doręczeniu przez organ II instancji decyzji organu I instancji określającej zobowiązanie podatkowe, co wskazuje na uprzednią kontrolę i weryfikację, przed jej doręczeniem stronie postępowania; 2) przepisów prawa materialnego: pozycji 8703 załącznika do rozporządzenia Rady nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 poprzez jego błędną wykładnię skutkująca niewłaściwym zastosowaniem tej regulacji i bezpodstawnym przyjęciem, że pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia, ma być klasyfikowany do pozycji 8703, nawet jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią przeznaczoną dla osób a powierzchnią ładunkową; art. 80 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym poprzez jego błędną wykładnie skutkującą nieprawidłową analizą cech technicznych i konstrukcyjnych pojazdu ustalonych w dniu wyprodukowania i w dniu dokonywania jego oględzin; art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 8 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 4, art. 75 ust. 1 i 3, art. 80 ust.1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 i ust. 4, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 82 ust. 3, art. 82a ust. 1, ust. 2 i ust. 4 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. Pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł., zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz dopuszczenie dowodu z dokumentu - kopii koperty, w której organ II instancji doręczył decyzję organu I instancji, co budzi uzasadnione wątpliwości co do zachowania dwuinstancyjności przeprowadzonego postępowania podatkowego oraz działania organów podatkowych na podstawie i w granicach prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania organ odwoławczy wskazał, iż obieg korespondencji w izbach celnych został ustalony w instrukcji kancelaryjnej stanowiącej załącznik nr 1 do zarządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2003 roku, nr 43. Stosownie do zasad określonych w instrukcji kancelaria Izby Celnej w Ł. zajmuje się przyjmowaniem i wysyłaniem korespondencji, w tym decyzji Naczelników Urzędu Celnego I i II w Ł. Decyzje wydane przez organ I instancji zostają przekazywane do kancelarii w zamkniętych i zaadresowanych kopertach. Kancelaria Izby jest zobowiązana do umieszczenia na kopercie pieczęci Izby Celnej w Ł. oraz odcisku pieczęci "opłata skredytowana". Ponadto Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, że nie kwestionuje faktu, iż pojazd w momencie jego nabycia wspólnotowego przez strony i przemieszczenia na terytorium kraju posiadał jedynie dwa miejsca siedzące (dla kierowcy i pasażera) oraz posiadał zainstalowaną ścianę grodziową, oddzielającą cześć służącą do przewozu towarów. Jednakże w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł. w pojeździe dokonano zmian, które nie pozbawiły tego pojazdu charakteru samochodu osobowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2102.270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Kwestią sporną jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego przez skarżącego samochodu marki Mercedes Mercedes Benz Vito 115 CDI o nr nadwozia[...], do pozycji 8703 Taryfy celnej i uznania, że samochód ten jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym. Natomiast w ocenie skarżącego wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż jest on pojazdem ciężarowym, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jak i z tytułu sprzedaży na terytorium kraju. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz.257 ze zm. - dalej u.p.a.). W myśl art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2) Natomiast z treści art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Zmiany w klasyfikacjach statystycznych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli nie zostały określone w ustawie (art. 3 ust. 3 u.p.a). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułą) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. W ten sposób do każdego towaru przypisany jest odpowiedni kod. W celu przyporządkowania wyrobów do określonych kodów i pozycji znajdujących się w Nomenklaturze Scalonej stosuje się uregulowania zawarte w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (w skrócie " ORINS") w załączniku I , Część Pierwsza Przepisy Wstępne Sekcja I – Ogólne Reguły zgodnie z postanowieniami art. 1 i 2 Rozporządzenia Rady. Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny: dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, zgodnie z następującymi postanowieniami, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Przy tym w stopniu, w jakim sekcje i działy opisują poszczególne grupy pozycji, mają one status prawny. Tylko wtedy, gdy klasyfikacja będzie nadal niemożliwa, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania. W treści kodu 8703 Nomenklatury Scalonej stwierdzono, że kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Dodatkowo w Notach Wyjaśniających Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów (HS) opublikowanych w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. NR 86, poz. 880) - przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 – w pozycji 8703 określenie "samochody osobowe – towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określeniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów. Są to pojazdy "wielozadaniowe" (np. typu van, SUV-y, niektóre pojazdy typu pickup). Cechy powyższych pojazdów są następujące: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Pozycja CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Klasyfikacja pewnych pojazdów (wielozadaniowych) do pozycji 8704 zdeterminowana jest ich cechami, które wskazują na to, iż przeznaczone są one głównie do przewozu towarów, jak również i na to, że ich zasadniczą funkcją nie jest przewóz osób, tak jak w odniesieniu do pojazdów klasyfikowanych do pozycji 8703 np. siedzenia - ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub w punkty do ich zamocowania; brak wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów; brak okien na bokach pojazdu; zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwanych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, iż najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu. Jeżeli przeznaczony jest on zasadniczo do przewozu osób objęty jest kodem 8703, jeżeli natomiast służy do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. Dopiero po ustaleniu powyższego możliwe jest posłużenie się dodatkowym warunkiem określonym w Notach Wyjaśniających do kodu 8703. Może on być jednak zastosowany wyłącznie do pojazdów, które przeznaczone są zasadniczo do przewozu osób. W tym miejscu podkreślić należy, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do kod 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób, ale trzeba pamiętać, że może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów. Znajduje to potwierdzenie w końcowej części opisu kodu CN 8703 "włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)". W ocenie Sądu za prawidłowe uznać należy stanowisko organów, iż dokonując klasyfikacji samochodu marki Mercedes Benz Vito 115 CDI o nr nadwozia [...]należy posłużyć się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz pomocniczo wyjaśnień do Taryfy Celnej. Wskazać należy, że zasadniczego znaczenia dla klasyfikacji pojazdu z punktu widzenia przepisów o podatku akcyzowym z uwagi na własne uregulowania nie mogła mieć jego kwalifikacja w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908), jak również dokumenty homologacji, czy też dokumenty rejestracji za granicą, które w istocie nie rodzą żadnych podatkowoprawnych konsekwencji, albowiem te wiązać należy tylko i wyłącznie, w świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym z klasyfikacją taryfową. Dla opodatkowania wyrobu podatkiem akcyzowym zasadnicze znaczenie ma, jak już podkreślono, klasyfikacja wyrobu do właściwego kodu Nomenklatury Scalonej (CN). W niniejszej sprawie skarżący powołali się na okoliczność, iż nabyty przez nich pojazd jest to pojazd ciężarowy, klasyfikowany w pozycji CN 8704 i niepodlegający z tego względu opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Skarżący na poparcie swojego stanowiska podali, że w dacie nabycia wewnątrzwspółnotowego pojazd posiadał jeden rząd siedzeń w przedniej części pojazdu, odgrodzoną od pozostałej części stałą przegrodą. Oddzielona część nie posiadała siedzeń oraz żadnego wyposażenia w elementy bezpieczeństwa (pasów bezpieczeństwa) ani w elementy zapewniające komfort podróżowania (dywaników, oświetlenia, tapicerki, wentylacji). Sąd dokonując oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego i wyprowadzonych z niego konsekwencji prawnych stwierdził, że organy podatkowe dokonały prawidłowej oceny prawnej ustalonego stanu fatycznego. Podstawą stanowiska prezentowanego przez organy podatkowe jest to, że przedmiotowy samochód był zakupiony i sprzedany przed pierwszą rejestracją przez stronę jako samochód ciężarowy. W załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr 2026 z dnia 7 maja 2009 r. w pkt 9 "rodzaj pojazdu" znajduje się zapis - samochód ciężarowy, zaś w pkt 10 "podrodzaj" znajduje się zapis - furgon, a w pkt 18 "liczba miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy" znajduje się zapis – 5, natomiast w pkt 34 "pojemność silnika" znajduje się zapis – 2148 cm3. Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż w przedmiotowym pojeździe były dokonywane zmiany konstrukcyjne skutkujące zmianą rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy. Zmiany w pojeździe dokonane zostały w bardzo krótkim okresie, bowiem zgodnie z załącznikiem do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym już w dniu 12 maja 2009 r. wskazano w zaświadczeniu nowe dane techniczne pojazdu Zgodnie z opisem zmian dokonanych w pojeździe, stanowiącym załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym nr 2128 z dnia 12 maja 2009 r. z samochodu wymontowano przegrodę dzieląca na część pasażerską i ładunkową, zamontowano oryginalną kanapę z trzema miejscami do siedzenia wyposażoną w pasy bezpieczeństwa i zagłówki. Po dokonanych zmianach, zgodnie z załącznikiem do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, wskazano w zaświadczeniu nowe dane techniczne pojazdu, tj. w pkt 3 rodzaj pojazdu - osobowy, w pkt 10 liczba miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy – 8. Organ wskazał, że jedynie pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żądnych stałych punktów kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu, jest klasyfikowany do pozycji 8704. Przedmiotowy pojazd Mercedes Benz Vito 115CDI ww. cech nie posiada i nie posiadał już w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zgodnie z informacjami uzyskanymi od B Spółki z o.o. z siedzibą w W. przedmiotowy pojazd został wyprodukowany na zamówienie rynku niemieckiego, jako pojazd osobowy kategorii M1, w oparciu o świadectwo homologacji europejskiej dla samochodu osobowego, w konfiguracji: nadwozie samochodu dostawczego, przeszklonego w całości, liczba miejsc siedzących – 5 (I rząd fotel kierowcy i pasażera, II rząd potrójna ławka pasażera), brak przegrody oddzielającej część pasażerską od ładunkowej. W ocenie Sądu, powyższa argumentacja jest prawidłowa. Zostały bowiem wyjaśnione w sposób dostateczny wszystkie okoliczności sprawy. Podkreślić należy, że w opisie kodu CN 8703 użyto sformułowania pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. W ocenie Sądu powyższe sformułowanie, stanowiące nazwę wyodrębnionej pozycji CN, zawiera w sobie główne kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w procesie kwalifikacji do tego, a nie innego kodu CN. Aby dany pojazd mógł być objęty pozycją CN 8703 musi przede wszystkim być przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Spełnienie tego podstawowego warunku oznacza, iż jest możliwe zaklasyfikowanie konkretnego pojazdu do wspomnianego kodu. Jeżeli zatem z całokształtu okoliczności sprawy wynikać będzie, iż pojazd samochodowy jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, oczywistą konsekwencją tego faktu będzie to, że będzie mógł być sklasyfikowany do kodu 8703. Wskazać należy, że z zaświadczenia z dnia 12 maja 2009 r. wydanego przez uprawnionego diagnostę S. P. (D Sp. z o.o. z siedzibą w Z. Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów EZG 01) wynika, iż w samochodzie marki Mercedes Benz Vito 115 CDI o nr nadwozia [...]wymontowano przegrodę dzielącą na część pasażerską i ładunkową oraz dokonano montażu trzeciego rzędu siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami, co zwiększyło zmianę miejsc siedzących z 5 do 8. Zmiany konstrukcyjne przeprowadzone w przedmiotowym samochodzie o cechach nietrwałych, nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Dokonane zmiany potwierdzają, że samochód spełnia wymogi do przewozu osób i towarów, jednakże nie wyłącza to przeznaczenia zasadniczego do przewozu osób, a zmiany w nim dokonane umożliwiające przewóz towarów, nie są właściwe temu pojazdowi, którego właściwość do przewozu osób została uformowana na etapie produkcji. Zdaniem Sądu za przyjęciem powyższego stanowiska przemawiają cechy przedmiotowego samochodu. Ilość miejsc (8) wskazuje, iż jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Skoro w pierwszym badaniu technicznym stwierdzono, że samochód posiada 5 miejsc siedzących, to wnętrze tego samochodu mogło być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Ponadto w samochodzie tym znajdowały oryginale otwory do montażu tzw. suwaków do kotwiczenia siedzeń, co potwierdził świadek S. P. (protokół przesłuchania z dnia 28 kwietnia 2011 r.). Powyższe ustalenia potwierdzają odwracalność przeróbek, która jak wynika z zebranego materiału dowodowego świadczy o ich tymczasowości. Tym samym zarzut skarżących, że organy nie uwzględniły cech pojazdu z dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego nie znajduje uzasadnienia. Ww. ustalenia podważają stanowisko skarżących, że nabyty przez nich pojazd był pojazdem ciężarowym w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Dokonane przez organy podatkowe ustalenia przesądzają zaś, że przedmiotowy samochód w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, spełniając kryterium klasyfikacji do kodu 8703. Należy przy tym zauważyć, że skoro w klasyfikacji Nomenklatury Scalonej, pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób prawodawca zakwalifikował w pozycji 8703, to bez znaczenia jest, iż sporny pojazd według przedłożonych przez stronę dokumentów został uznany za samochód ciężarowy. W ocenie Sądu, brak jest podstaw, aby nabyty przez skarżących samochód można było uznać za samochód ciężarowy i zaklasyfikować go do pozycji 8704, jako pojazd do transportu towarowego. Pozycja ta obejmuje bowiem między innymi zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju, ciężarówki wyposażone do automatycznego wyładunku, cysterny, ciężarówki chłodnie i izotermiczne itp. Podkreślić również należy, że klasyfikacja pewnych pojazdów (wielozadaniowych, w tym vanów) do tej pozycji zdeterminowana jest ich cechami, które wskazują na to, iż przeznaczone są one głównie do przewozu towarów, jak również i na to, że ich zasadniczą funkcją nie jest przewóz osób, tak jak w odniesieniu do pojazdów klasyfikowanych do pozycji 8703 – np. siedzenia – ławki bez wyposażenia ich w pasy bezpieczeństwa lub w punkty do ich mocowania; brak wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów. Wobec powyższego brak jest podstaw, aby nie uznać zasadności stanowiska organów podatkowych odnośnie klasyfikowania przedmiotowego samochodu marki Mercedes Benz Vito 115 CDI, jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób (innego niż objęte pozycją 8702), tj. do pozycji 8703, a w konsekwencji zasadność określenia skarżącym zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Organy podatkowe dokonały swobodnej oceny materiału dowodowego na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 191 Ordynacji podatkowej). Podstawą opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, stosownie do art. 82 ust. 3 u.p.a., jest kwota, jaką podatnik obowiązany jest zapłacić za samochód. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, iż kwotą tą jest wartość wynikająca z faktury sprzedaży samochodu. W niniejszej sprawie była to kwota 10600 Euro, tj. 49892,08 zł (zgodnie z kursem złotego z dnia 26 lutego 2009 r. 1 Euro = 4,7068 zł). Reasumując, stwierdzić należy, że organy podatkowe dokonały prawidłowej analizy stanu faktycznego w kontekście przeznaczenia sprowadzonego pojazdu, na tle obowiązujących przepisów i prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym oddalił skargę. k.ż.