III SA/Łd 346/24
PostanowienieWSA w Łodzi2024-09-05
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Dębowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jeśli siedziba skarżącej spółki znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, mimo błędnego pouczenia organu administracji o właściwości sądu łódzkiego?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość miejscową do rozpoznania sprawy, ponieważ zgodnie z przepisami rozporządzeń wykonawczych, właściwość sądu administracyjnego w sprawach dotyczących nałożenia kar pieniężnych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest determinowana przez siedzibę strony skarżącej. W tym przypadku siedziba skarżącej spółki znajdowała się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, co skutkowało koniecznością przekazania sprawy temu sądowi, niezależnie od błędnego pouczenia organu administracji.Stan faktyczny
Skarżąca spółka R. Sp. j. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Organ drugiej instancji błędnie pouczył o właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, do którego skarżąca wniosła skargę. Sąd łódzki, po analizie akt sprawy, stwierdził swoją niewłaściwość miejscową, wskazując na siedzibę skarżącej spółki w miejscowości L., która znajduje się na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.Rozstrzygnięcie
Stwierdzono niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku jako właściwemu miejscowo.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Spółki jawnej z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 marca 2024 roku nr BP.501.1311.2023.0949.OL14.543796 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość; 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku jako właściwemu miejscowo. d.j.
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z 19 marca 2024 r., nr BP.501.1311.2023.0949.OL14.543796 utrzymał w mocy decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 25 kwietnia 2023 r., nr WITD.DI.0152.XIV0477/18/23 o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł na R. Spółkę jawną z siedzibą w L. za wykonywanie przewozu drogowego odpadów przez transportującego odpady w sposób umożliwiający rozprzestrzenianie się odpadów poza środki transportu oraz nieograniczający do minimum uciążliwości zapachowej.
W decyzji z 19 marca 2024 r. organ drugiej instancji pouczył R. Spółkę jawną z siedzibą w L. o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, którą można wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie.
Zgodnie z tym pouczeniem skarżąca wniosła za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję z 19 marca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Organ administracji przekazał powyższą skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże stosownie do art. 13 § 3 p.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
W oparciu o art. 13 § 3 p.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 788), powoływanym dalej jako "rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r.", przekazał rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę (§ 1). Rozporządzenie to weszło w życie 30 maja 2011 r. (§ 3).
W niniejszej sprawie skarżąca ma swą siedzibę w województwie podlaskim, powiecie suwalskim, gminie R., miejscowości L., kod pocztowy [...], co wynika z akt sprawy (tj. potwierdzenia wystawienia karty przekazania odpadów w systemie BDO – wydruku z 9 stycznia 2023 r., licencji dotyczącej międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy nr [...], protokołu kontroli drogowej z 9 stycznia 2023 r., Informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej, decyzji organów obu instancji oraz dowodów doręczeń skarżącej pism w toku postępowania administracyjnego). Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nałożenie kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym.
Dla obszaru województwa podlaskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, o czym stanowi § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 785), powoływanego dalej jako "rozporządzenie z 25 kwietnia 2003 r.". Zgodnie zaś z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec tego, na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z § 1 rozporządzenia z 18 kwietnia 2011 r. i § 1 pkt 1 rozporządzenia z 25 kwietnia 2003 r., sprawę należało przekazać miejscowo właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. Okoliczność, że organ administracji w zaskarżonej decyzji błędnie pouczył skarżącą o tym, że przysługuje jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a następnie skargę tę błędnie przekazał do tego sądu, nie ma żadnego znaczenia i nie może wpłynąć na zmianę właściwości sądu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z § 1 rozporządzenia z 18 kwietnia 2011 r. i § 1 pkt 1 rozporządzenia z 25 kwietnia 2003 r., orzekł jak w postanowieniu.
d.j.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło