III SA/Łd 347/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odrzucić skargę. U.K. J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]’ w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W związku z tą skargą skarżący złożył także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r., wydanym na skutek sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis postanowienia z dnia 7 lipca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 24 sierpnia 2015r., powtórne awizo w dniu 1 września 2015r., nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. W związku z tym przesyłka ta została zwrócona sądowi w dniu 9 października 2015 r. Skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienie z dnia 7 lipca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 1 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi również była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 7 października 2015 r., powtórne awizo w dniu 15 października 2015 r. – i nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. W związku z tym przesyłka ta została zwrócona sądowi w dniu 23 października 2015 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy – sądu, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1. W niniejszej sprawie informacje zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i kopercie (odciski stempli operatora pocztowego wraz z adnotacjami doręczyciela dokonywanymi przy odpowiednich datach uwidocznionych na stemplach oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) wskazują, że procedura doręczenia przesyłek zawierających odpisy postanowienia z dnia 7 lipca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy oraz zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przeprowadzona została przez doręczyciela w sposób prawidłowy, zgodny z art. 73 § 1 – 3 p.p.s.a. Przesyłka zawierająca odpis postanowienia z dnia 7 lipca 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy została po raz pierwszy awizowana w dniu 24 sierpnia 2015 r., o czym pozostawiono informację (awizo) w skrzynce oddawczej. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 1 września 2015 r. W tej sytuacji uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 7 września 2015 r. (w poniedziałek). Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie zakończył zatem swój bieg w dniu 14 września 2015 r. (w poniedziałek). Skarżący nie wniósł zażalenia, wobec czego postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy uprawomocniło się. W związku z tym zarządzeniem z dnia 1 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została po raz pierwszy awizowana w dniu 7 października 2015 r., o czym pozostawiono informację (awizo) w skrzynce oddawczej. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 15 października 2015 r. W tej sytuacji uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 21 października 2015 r. (w środę). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zakończył zatem swój bieg w dniu 28 października 2015 r. (w środę). Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skutkiem nieusunięcia wskazanego braku w powyższym terminie jest – stosownie do powołanych art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. U.K.