III SA/Łd 348/07

Dnia 21 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwrot wpisu sadowego od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić zwrotu wpisu sądowego od skargi TG Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia J. B. uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie wyroku Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] sygn. akt [...]. W odwołaniu od powyższej decyzji J. B. wniósł o złagodzenie wyroku Sądu Rejonowego. Odwołujący się podniósł szereg argumentów uzasadniających, w jego ocenie, zbytnią surowość wyroku sądu. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, J. B. ponownie podniósł zarzuty wobec wyroku Sądu Rejonowego podkreślając, że wyrok ten jest wyrokiem zbyt surowym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Na rozprawie w dniu 31 stycznia 2008 roku J. B. cofnął skargę wyjaśniając, że chodzi mu wyłącznie o zmniejszenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego przez sąd. Pouczony o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jak również wniosku o zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi, oświadczył, że nie składa takich wniosków. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 30 kwietnia 2008 roku J. B. wniósł o zwrot wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W rozpatrywanej sprawie na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art. 233 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządzeniem przewodniczącego z dnia 26 kwietnia 2007 roku, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 200 złotych, który to wpis uiścił w dniu 10 maja 2007 roku. Kwestia zwrotu wpisu sądowego jest uregulowana w Rozdziale 2, Oddziale 2 cytowanej wyżej ustawy. W myśl powołanych przepisów zwrot wpisu sądowego następuje w wyjątkowych sytuacjach wymienionych w art. 232 § 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom oraz od zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione. Sąd zwraca połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu. Dalej wskazany artykuł, w § 2 stanowi, iż postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponadto przepis art. 225 ustawy umożliwia Sądowi zwrot stronie, na jej koszt, opłaty prawomocnie uchylonej w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicy między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że skarżący oświadczenie o cofnięciu skargi złożył na rozprawie, a wpis sądowy od skargi określony w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 26 kwietnia 2007 roku był wpisem należnym, który nie został prawomocnie uchylony. Żadna zatem z wymienionych w art. 232 § 1 oraz art. 225 ustawy przesłanek zwrotu wpisu nie zachodzi. Przepisy art. 232 § 1 oraz art. 225 stanowią zamknięty katalog sytuacji, w których może dojść do zwrotu wpisu sądowego na rzecz strony skarżącej. Na marginesie rozważań godzi się zauważyć, że wpis sądowy od skargi jako opłata sądowa, a zatem część kosztów sądowych, może podlegać zasądzeniu na rzecz strony skarżącej od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności. Regulacja taka wynika wprost z przepisu art. 200 cytowanej ustawy. Jednakże, dla zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze strona musi zgłosić stosowny wniosek, stosownie bowiem do treści art. 210 § 1 ustawy, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Jak już wyżej wskazano, na rozprawie Sąd pouczył skarżącego o możliwości złożenia takiego wniosku, jednakże skarżący jednoznacznie oświadczył, że nie składa wniosku o zwrot kosztów. Pouczenie takie zawarte było również w treści zawiadomienia o rozprawie doręczonego stronie w dniu 21 grudnia 2007 roku. Druga natomiast przesłanka zasądzenia kosztów postępowania to uwzględnienie skargi przez Sąd. W sprawie niniejszej postępowanie zakończyło się umorzeniem postępowania w związku z cofnięciem skargi, a zatem doszło do przerwania postępowania sądowoadministracyjnego bez jego merytorycznego zakończenia. W takiej sytuacji nie sposób mówić o uwzględnieniu skargi. Jedynym przypadkiem, w którym Sąd ma możliwość zasądzenia kosztów postępowania przy jednoczesnym jego umorzeniu, jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na skutek uwzględnienie skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli. Sytuacja ta nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Brak było zatem podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, które w istocie sprowadzałby się w niniejszej sprawie do kwoty wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 232 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG