III SA/Łd 352/08

Dnia 3 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania oddala skargę III SA/Łd 352/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania W. B. z pobytu stałego z nieruchomości nr 13 w miejscowości K. W wydanym postanowieniu Wójt stwierdził, że fakt złożenia do sądu wniosku o podział majątku nie został potwierdzony odpowiednimi dokumentami z sądu. Ponadto stwierdził, że ewentualne rozstrzygnięcie sądu w kwestii podziału wspólnego majątku małżeńskiego nie stanowi zagadnienia wstępnego w sprawie o wymeldowanie. Na powyższe postanowienie złożyła zażalenie W. B. W zażaleniu podniosła, że rozstrzygnięcie sprawy przez sąd o podział majątku dorobkowego ma istotne znaczenie w kwestii podejmowania decyzji administracyjnej o wymeldowaniu. Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wskazana wyżej przyczyna zawieszenia niniejszego postępowania tj. wniesienie pozwu do sądu powszechnego w sprawie podziału wspólnego majątku - nie stanowi zagadnienia wstępnego dla rozstrzygnięcia sprawy o wymeldowanie. Ewidencja ludności służy zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Nie jest ona formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu. Posiadanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, czy też jego brak nie jest okolicznością przesądzającą o pobycie danej osoby pod wskazanym adresem. W związku z tym, rozstrzygnięcie na gruncie prawa cywilnego kwestii prawa do lokalu, nie stanowi prejudykatu w postępowaniu meldunkowym i z tej przyczyny nie może stanowić podstawy jego zawieszenia. Organ administracji publicznej rozważając potrzebę zawieszenia postępowania obowiązany jest ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W razie gdy związek ten nie występuje, zawieszenie postępowania nie jest dopuszczalne. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie W. B. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie, a nadto zawieszenie postępowania administracyjnego dotyczącego wymeldowania jej wraz z córką z pobytu stałego. W jej ocenie toczące się przed sądem powszechnym postępowanie ma ścisły związek z postępowaniem w sprawie wymeldowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji lub postanowienia także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała rozstrzygnięcie lub strona skarżąca. W myśl przepisu art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), który stanowi podstawę rozstrzygnięć organów w rozpatrywanej sprawie, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma ocena zależności między sprawą wymeldowania a sprawą podziału majątku wspólnego małżonków. Materialnoprawną podstawę wydania decyzji o wymeldowaniu stanowi przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz.U. z 2006 roku, Nr 139, poz. 993 ze zm.), zgodnie z którym organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Z treści cytowanego przepisu w sposób jednoznaczny wynika, że dla wydania decyzji o wymeldowaniu konieczne jest kumulatywne spełnienie następujących przesłanek: - faktyczne opuszczenie lokalu, - niedopełnienie obowiązku wymeldowania się z pobytu stałego. Ponadto w utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 15 ust. 2 cytowanej ustawy winno mieć charakter dobrowolny i trwały. Jak słusznie zauważył organ II instancji, ewidencja ludności służy zbieraniu informacji w zakresie miejsca zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Mając powyższe na uwadze nie sposób uznać, żeby kwestia podziału majątku wspólnego małżonków mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie wymeldowania. Podział majątku wspólnego małżonków nie jest przesłanką wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wymeldowania, brak jest również normy prawa materialnego, która nakazywałaby organowi wstrzymanie się z wydaniem decyzji do czasu rozpoznania sprawy podziału majątku przez sąd powszechny. Ewidencja ludności ma jedynie odzwierciedlać rzeczywisty stan faktyczny. W konsekwencji ewentualne wymeldowanie skarżącej nie ma wpływu na jej tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, nie będzie miało również wpływu na przyszłe rozstrzygnięcie w sprawie podziału majątku. Brak jakichkolwiek zależności między sprawą wymeldowania a powództwem w sprawie podziału majątku wspólnego wyklucza zawieszenie postępowania w sprawie wymeldowania. W konsekwencji zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę. TG