III SA/Łd 353/06

Dnia 2 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na decyzję Rektora A w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie nadania tytułu zawodowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 13 czerwca 2006 roku skarżący złożył skargę na decyzję Rektora A w Ł. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie nadania tytułu zawodowego. Skarga została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem. Wpisu stałego od skargi nie uiszczono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie została uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl treści przepisu art. 221 w/w ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga P. D. wniesiona została przez pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem. Dotyczyła ona wznowienia postępowania w sprawie nadania tytułu zawodowego. Wobec powyższego należny od niej wpis był wpisem stałym wynoszącym 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2003 roku, Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i powinien zostać uiszczony w chwili wniesienia skargi. Reprezentujący skarżącego profesjonalny pełnomocnik nie dopełnił jednak tego obowiązku. Dodać również należy, iż z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. zgodnie, z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. w spr. SK 11/05 Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, iż przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. jest niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz art. 2 Konstytucji RP (Dz. U. Nr 45, poz. 322). W tym stanie rzeczy, Sąd bez wzywania do uiszczenia opłaty, na podstawie przepisu art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.