III SA/Łd 354/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1) przyznać skarżącemu L. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych i ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A. III SA/Łd 354/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. L. M. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W dniu 27 lipca 2009 r. skarżący uiścił, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 (sto) zł. W dniu 11 sierpnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym sąd wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – w dniu 26 sierpnia 2009 r. – złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Wskazał, że jest osobą schorowana, po przebytych dwóch zawałach w związku z czym ponosi podwyższone koszty leczenia i zakupu leków. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że w gospodarstwie domowym obok skarżącego pozostają jego żona D. M., córka E. M. (6 lat) i syn P. M. (3 lata). Skarżący – zgodnie z oświadczenie nie posiada własnego domu ani mieszkania. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: świadczenie emerytalne samego skarżącego w wysokości 1.254 zł, wynagrodzenie D. M. z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.276 zł oraz dodatek mieszkaniowy (154,74 zł) i zasiłek rodzinny (112 zł). Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w wysokości 2.796,74 zł, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 700 zł. Skarżący – zgodnie z oświadczeniem – nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Skarżący podniósł dodatkowo, że ponosi koszty wynajęcia mieszkania w wysokości ok. 550 zł miesięcznie, koszty energii elektrycznej w wysokości ok. 130 zł oraz koszty gazu – 40 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza rozpoznającego wniosek zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego zamykają się łączną kwotą 2.796,74 zł co daje średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 700 zł. Istotne jest przy tym, że skarżący ponosi koszty wynajęcia mieszkania – ok. 550 zł miesięcznie oraz inne koszty bieżącego utrzymania (m.in. energia elektryczna – 130 zł i gaz – 40 zł). Należy mieć także na uwadze, że skarżący ma na utrzymaniu dwoje niepełnoletnich dzieci, a sam jest osobą schorowaną po przebytych dwóch zawałach, co łączy się niewątpliwie z konieczności ponoszenia zwiększonych kosztów leczenia i zakupu leków. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia dalszych kosztów postępowania sądowego, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez skarżącego uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 26 sierpnia 2009 r., tj. już po upływie terminu do wniesienia wpisu od skargi i jego prawidłowym uiszczeniu. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.