III SA/Łd 354/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.N. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: zwrócić na rzecz skarżącego S.N. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 6 marca 2017 r. pod poz. 1204. D.Cz. Postanowieniem z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia 16 listopada 2016 r. o zwolnieniu asp. S.N. ze służby w Policji z dniem 30 listopada 2016 r. Na powyższe postanowienie S.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Jednocześnie skarżący uiścił kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji. Z mocy powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) w zw. z art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. skarżący jest więc zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Tymczasem skarżący uiścił tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 100 zł. Kwota 100 zł stanowi zatem nadpłatę i zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżącego. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a., sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 100 zł. D.Cz.