III SA/Łd 359/15

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od kwietnia do sierpnia 2011 r. postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. U.K. III SA/Łd 359/15 U z a s a d n i e n i e W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od kwietnia do sierpnia 2011 r. M.K. wystąpił do tut. Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1750 zł. Skarżący nie zadeklarował posiadania żadnego wartościowego majątku ani oszczędności. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Biorąc pod uwagę sytuację materialną przedstawioną przez skarżącego, a także okoliczności znane z urzędu ze spraw o sygn. I SA/Łd 143-14-146/14, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na względzie należało mieć przede wszystkim wysokość deklarowanych dochodów, które dają podstawę do twierdzenia, że strona bez uszczerbku dla utrzymania nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych, z których sam tylko wpis sądowy to kwota 1500 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. U.K.