III SA/Łd 360/05

Dnia 21 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. oraz A.K. reprezentowanej przez G.K. – następców prawnych M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania okoliczności zawartej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W dniu 14 października 2004 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania okoliczności zawartej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rejestracji pojazdu. W dniu 9 listopada 2004 roku żona skarżącego G.K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu M.K. wystawionego przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł.– C. w dniu 3 listopada 2004 roku, z której wynika, iż skarżący zmarł w dniu [...]. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), zawiesił postępowanie. Pismem z dnia 10 grudnia 2004 roku G.K. złożyła wniosek o umorzenie przed sądem sprawy ze skargi M.K. W dniu 23 maja 2005 r. G.K. dołączyła do akt sprawy postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi Wydział II Cywilny z dnia 18 kwietnia 2005r w spr. II Ns 465/05 o stwierdzeniu nabyciu spadku po M.K. z którego wynika, iż spadek po M.K. nabyły na podstawie ustawy żona G.K. i córka A.K. po ½ części każde z nich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z zebranego materiału dowodowego spadkobiercami ustawowymi po zmarłym M.K. są jego żona G.K. oraz niepełnoletnia córka A.K., której przedstawicielem ustawowym jest G.K. Następcami prawnymi skarżącego są zatem G.K. i A.K. W piśmie z dnia 10 grudnia 2004r. G.K. wnosiła o umorzenie postępowania przed sądem. Pismo to należało potraktować jako oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym a tym samym z rozpoznania wniesionej skargi. W rozpoznawanej sprawie sąd uznał, iż oświadczenie woli następców prawnych strony skarżącej o cofnięciu skargi jest skuteczne. Nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Mając to na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd umorzył postępowanie w sprawie.