III SA/Łd 361/09

Dnia 16 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W skardze z dnia 24 czerwca 2009 roku P. B. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2009 roku skarżący wezwany został do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie odebrane zostało w dniu 27 lipca 2009 roku. W dniu 3 sierpnia 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącego wraz z oświadczeniem o cofnięciu skargi z uwagi na brak środków finansowych na uiszczenie wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 4 sierpnia 2009 roku, informujące o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący wskazał, że podtrzymuje swoje oświadczenie o cofnięciu skargi zawarte w piśmie z dnia 1 sierpnia 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie – nie uzupełnił zatem braków fiskalnych skargi, co skutkowało jej odrzuceniem. W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności. Należy jednak podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga zawiera braki fiskalne i nie może zostać skutecznie przez skarżącego cofnięta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.