III SA/Łd 367/21

Dnia 12 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania skargi; 2. przekazać skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie jako właściwemu miejscowo. e.o. T. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Niezależnie od powyższego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.). W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie") odmiennie zostały uregulowane kwestie (niż wynika to z art. 13 § 2 p.p.s.a.) odnośnie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, skarżący zamieszkuje pod adresem: [...], 21 Ł., co oznacza, że jest to obszar województwa lubelskie. Wskazać w tym miejscu należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał jako właściwy dla obszaru województwa lubelskiego. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z racji tego, że zaskarżona decyzja z dnia 13 stycznia 2021 r. została wydana na podstawie m. in. art. 92a ustawy o transporcie drogowym oraz mając na uwadze powyższe uregulowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał się niewłaściwym miejscowo do jej rozpoznania. W związku z tym przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia. e.o.