III SA/Łd 369/15

WyrokWSA w Łodzi2015-08-27

Skład orzekający: Irena Krzemieniewska, Janusz Furmanek, Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie likwidacji studni, wydana z powodu braku zgody właścicieli działki na przeprowadzenie prac oraz braku interesu prawnego wnioskodawcy, została wydana prawidłowo, czy też organy administracji naruszyły przepisy postępowania, w szczególności poprzez nierozpoznanie wniosku strony i brak uzupełnienia materiału dowodowego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że organy administracji nie przeprowadziły prawidłowo postępowania. Brak w aktach sprawy wniosku inicjującego postępowanie oraz kluczowych dokumentów uniemożliwił ocenę prawidłowości ustaleń faktycznych i zastosowania prawa materialnego, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący Z. G. złożył wniosek o likwidację studni zlokalizowanej na działce nr [...] należącej do D. J. i M. Z. Organy administracji (Starosta [...] i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł.) umorzyły postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na brak zgody właścicieli działki na likwidację studni oraz brak interesu prawnego skarżącego. Skarżący zarzucił naruszenie powagi rzeczy osądzonej i sprzeczność z wcześniejszym wyrokiem WSA, a także wskazał na nielegalność powstania studni. W toku postępowania sądowego ujawniono brak kluczowych dokumentów w aktach sprawy, w tym wniosku skarżącego i pozwolenia wodnoprawnego.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]; zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżących Z. G. i J. G. kwoty po 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 roku sprawy ze skargi Z. G. i J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku dotyczącego likwidacji studni 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżących Z. G. i J. G. kwoty po 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...],[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. -Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U z 2013 r. poz. 267 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania J. G. i Z. G. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku Z. G. dotyczącego likwidacji studni zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości [...] gmina [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika załączonych akt administracyjnych w dniu [...] Starosta [...] wszczął na wniosek Z. G. z dnia [...] postępowanie sprawie likwidacji otworu geologicznego - studni zlokalizowanej na działce nr [...] (w miejscowości [...]). W aktach administracyjnych brak przedmiotowego wniosku, choć figuruje on w wykazie dokumentów. W kolejnym piśmie z dnia [...] skierowanym do organu skarżący wskazał, że swoje żądanie przedstawił w związku z decyzją Wojewody [...][...], która uprawnia właścicieli do poboru wody ze studni na działce [...] oraz zmianami parametrów studni zawartych w projekcie [...] z projektowanej głębokości na wykonane 33m. Wyjaśnił, że swoje żądanie przedstawił w związku z "decyzją [...]", tj. decyzją z dnia [...] orzekającą o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] znak [...] w sprawie zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] w miejscowości [...] , gmina [...]. Skarżący powołał się na udokumentowany fakt obniżenia lustra wody w studni Z. G. o 4 m. na skutek wydania pozwolenia wodno – prawnego A. M. i eksploatacji studni zlokalizowanej na działce nr [...] przez 5 lat. . Wnioskodawca podniósł także, że "projekt likwidacji studni powinien zostać zatwierdzony przez organ nadrzędny ze względu na to, że to starosta wbrew prawu zatwierdził powstanie tego obiektu, a autorem jest pani pełniąca funkcję geologa wojewódzkiego" oraz wniósł o powiadomienie o tej sprawie Marszałka Województwa [...]. W toku postępowania obecni właściciele działki nr [...] tj. D. J. i M. Z. oświadczyły w piśmie z dnia [...], że nie wyrażają zgody na likwidację otworu i wykonywanie jakichkolwiek prac na terenie będącym ich własnością. W dniu [...] skarżący złożył do akt decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w sprawie rejestracji programu badań geologicznych na wykonanie ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w m. [...] nr [...] na terenie gospodarstwa Pana W. M. określającej zakres projektowanych prac obejmujących wykonanie jednego otworu rozpoznawczo-eksploatacyjnego do głębokości 24m. Jak wskazał organ, po zapoznaniu się z wnioskiem Z. G. oraz jego uzupełnieniem należało uznać, że treść żądania strony dotyczy podjęcia działań przez Starostę [...] mających na celu fizyczną likwidację studni znajdującej się na działce nr [...] w miejscowości [...]. Decyzją z dnia [...] Starosta [...] , na podstawie art. 105 k.p.a., umorzył postępowanie z wniosku skarżącego o likwidację studni na działce na [...] w miejscowości [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że Starosta [...] w dniu [...]. wydał decyzję oznaczoną [...] w sprawie zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych, o głębokości 30,0 m i średnicy końcowej 11,3/4, zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości [...] , gmina [...], na wniosek A. M. będącego dzierżawcą gruntu. Właścicielem gruntu byli wówczas K. i M. S.. Po wykonaniu prac geologicznych wnioskodawca (A. M.) przedłożył dokumentację hydrogeologiczną ujęcia wód podziemnych ustalającą zasoby eksploatacyjne dwuotworowego ujęcia wody podziemnej - otworów studziennych zlokalizowanych na działkach nr [...] (otwór nr 1a) i nr [...] (otwór nr 1) do tut. organu, który dokumentację tą przyjął wydając zawiadomienie z dnia [...] znak [...] o przyjęciu dokumentacji bez uwag. Zawiadomienie określało ujęcie przez studnie wód z utworów czwartorzędowych o zasobach eksploatacyjnych Qe=8,5 m3/h z przeznaczeniem dla potrzeb podlewania upraw rolnych. W roku 2010 Starosta [...], po stwierdzeniu błędu w załączniku graficznym (mapa) do ww. dokumentacji, polegającym na naniesieniu przez autora dokumentacji lokalizacji otworu 1a (będącego własnością Z. G.) na działce nr [...], (zamiast zgodnie ze stanem faktycznym - na działce nr [...]) i powielenia tego błędu w Zawiadomieniu z dnia [...], wydanym przez Starostę [...] , wystąpił do dokumentatora z wnioskiem o sprostowanie omyłki. Po otrzymaniu stosownego sprostowania tut. organ wydał Zawiadomienie z dnia [...] znak [...] o przyjęciu dokumentacji hydrogeologicznej bez uwag po sprostowaniu błędnie naniesionej lokalizacji otworu nr 1a. W następnej kolejności na wniosek złożony Z. G. w dniu [...] o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] znak [...] w sprawie zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] wydało decyzję znak [...], orzekającą o stwierdzeniu nieważności tej decyzji. W uzasadnieniu wskazano brak posiadania przez A. M. tytułu prawnego do nieruchomości - dz. nr [...] - w dacie wydania decyzji zatwierdzającej projekt prac geologicznych na ww. gruncie, tym samym nie posiadał on przymiotu strony w sprawie, wobec czego decyzja Starosty skierowana została do osoby nie będącej stroną w sprawie. W związku ze wskazaniem przez Z. G. w piśmie z dnia [...], na powiązanie sprawy z decyzją Wojewody [...][...]organ wyjaśnił, że decyzja ta dotyczyła rejestracji programu badań geologicznych na wykonanie ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w m. [...] nr [...] na terenie gospodarstwa W. M. określającej zakres rozpoznawczo-eksploatacyjnego do głębokości 24m. Decyzję tę, złożoną przez Z. Gr., włączono do akt sprawy. Na podstawie wskazanego w ww. decyzji adresu umiejscowienia studni organ I instancji stwierdził, że można domniemywać, iż chodzi tu o studnię oznaczoną jako [...], znajdującą się na działce nr [...] w m. [...], będącą aktualnie własnością Z. G. Organ wyjaśnił także, że aktualnie studnia zlokalizowana na działce nr [...] (otwór nr [...]) nie może być eksploatowana z uwagi na to, że w obrocie prawnym nie znajduje się żadna decyzja pozwolenie wodno-prawne uprawniająca do użytkowana tej studni. Eksploatacja tej studni była możliwa w okresie obowiązywania decyzji wodno-prawnej z dnia [...] znak [...], uprawniającej dzierżawcę ww. działki - A. M. do wykonania ujęcia wód podziemnych i ich poboru na potrzeby gospodarstwa rolnego, tj. od grudnia 2006 r. do kwietnia 2011 r. Obecni właściciele działek nie występowali o wydanie takiego pozwolenia. W ocenie organu I instancji także skarżący nie występował o wydanie pozwolenia wodno-prawnego uprawniającego do eksploatacji swojej studni zlokalizowanej na działce nr [...] (otwór nr [...]). Starosta [...] wyjaśnił także, że skarżący w piśmie z dnia [...] podnosi kwestię "poniesienia szkody na skutek odmowy zawartej w decyzji [...]". Wobec powyższego organ ustalił, że decyzją z dnia [...] znak [...], wydaną na wniosek J. i Z. G. w sprawie zatwierdzenia Projektu prac geologicznych na wykonanie otworu wiertniczego w celu ujęcia podziemnej, który zostanie zlokalizowany na działce [...] lub [...] w m. [...], organ odmówił zatwierdzenia projektu prac geologicznych odnośnie odwiertu na działce [...] i zatwierdził projekt prac przewidzianych do realizacji na działce nr [...]. Wnioskujący złożyli następnie odwołanie od ww. decyzji, które zostało przekazane do organu II instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżoną decyzję Starosty utrzymało w mocy. W następnej kolejności po złożeniu w dniu [...] przez skarżących wniosku o zmianę przedmiotowej, organ uwzględniwszy jednoznacznie sprecyzowane i uzasadnione żądanie stron oraz stan faktyczny, wydał dnia [...] decyzję zmieniającą decyzję wcześniejszą z dnia [...] znak [...], czym przychylił się do wniosku ww. stron. W następnej kolejności wnioskujący wykonał planowaną studnię i uzyskał stosowne pozwolenie na jej eksploatację. W ocenie Starosty [...] , aktualnie studnia zlokalizowana na działce nr [...] (otwór nr [...]) nie może być eksploatowana z uwagi na to, że w obrocie prawnym nie znajduje się żadna decyzja pozwolenie wodno-prawne uprawniająca do użytkowana tej studni. Ponadto obecni właściciele działek nie występowali o wydanie takiego pozwolenia. W tej sytuacji nie może ona oddziaływać na sąsiadujące grunty. Także skarżący nie występował o wydanie pozwolenia wodno-prawnego uprawniającego do eksploatacji swojej studni zlokalizowanej na działce nr [...] (otwór nr [...]). Organ podkreślił, że obecność i eksploatacja studni na działce nr [...] nie stanowiła o odebraniu Z. G. przysługujących mu praw w zakresie ubiegania się o uzgodnienie jej eksploatacji. Zainteresowany w każdym czasie mógł wystąpić o wydanie stosownego pozwolenia wodno-prawnego na pobór wód na potrzeby działalności rolniczej, bądź gospodarczej. Uprawnienie to umożliwiałoby skarżącemu korzystanie z zaopatrzenia w wodę ze swojej studni. W piśmie z dnia [...] będącym uzupełnieniem do wniosku o likwidację studni na działce [...], skarżący wskazał na powiązanie sprawy prowadzonej przez tut. urząd z ww. wniosku z decyzją Wojewody [...][...]. W odniesieniu do przedstawionej kwestii organ uznał, że zawiadomienie wydane przez Starostę Łęczyckiego z dnia [...]. znak [...] o przyjęciu Dokumentacji hydrogeologicznej ujęcia wód podziemnych ustalającej zasoby eksploatacyjne dwuotworowego ujęcia wody podziemnej — otworów studziennych zlokalizowanych na działkach nr [...] (otwór nr [...]) i nr [...] (otwór nr [...]) nie zmieniało wcześniejszej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w sprawie rejestracji programu badań geologicznych na wykonanie ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w m. [...] nr [...] na terenie gospodarstwa Pana W. M. określającej zakres projektowanych prac obejmujących wykonanie jednego otworu rozpoznawczo-eksploatacyjnego do głębokości 24m. Dokumentacja hydrogeologiczna ujęcia wód podziemnych ustalająca zasoby eksploatacyjne dwuotworowego ujęcia wody podziemnej — otworów studziennych zlokalizowanych na działkach nr [...] (otwór nr [...]) i nr [...] (otwór nr [...]) zawiera wyniki badań hydrogeologicznych uzyskanych z wykonania odwiertu i czynności badawczych oraz wnioski dotyczące m. in. aktualnych możliwości eksploatacyjnych ujęcia, jak i określenie aktualnego poziomu lustra wody. Organ podkreślił, że zgodnie z podstawową wiedzą w zakresie hydrogeologii, w utworach czwartorzędowych, w których wykonano odwiert, następują naturalne wahania poziomu lustra wody z możliwą tendencją do jego obniżania się na przestrzeni wielolecia. Nie można więc uznać, że budowa i eksploatacja jednostkowego ujęcia na działce nr [...] stanowi o istotnych i trwałych zmianach poziomu tych wód, mogących skutkować stratami wśród innych użytkowników tego poziomu wodonośnego. Okresowe obniżanie poziomu lustra wody na skutek pracy studni funkcjonującej w danym poziomie wodonośnym są faktem oczywistym i zostały określone dla tego konkretnego przypadku w Dokumentacji hydrogeologicznej ujęcia wód podziemnych ustalającej zasoby eksploatacyjne dwuotworowego ujęcia wody podziemnej - otworów studziennych zlokalizowanych na działkach nr [...] (otwór nr [...]) i nr [...] (otwór nr [...]) przyjętej przez tut. organ Zawiadomieniem z dnia [...] znak [...] o przyjęciu dokumentacji bez uwag. Dokumentacja hydrogeologiczna, o której mowa powyżej zawiera ponadto ustalenia: studnia [...] (wł. Z. G.) będzie pracować w ramach ustalonych zasobów udokumentowanego otworu (strona 9), które to zasoby zostały określone w dokumentach wyjściowych dla studni powstałych zaraz po jej odwierceniu. W związku z tym Starosta [...] wydając Zawiadomienie z dnia [...] znak [...] o przyjęciu Dokumentacji hydrogeologicznej ujęcia wód podziemnych ustalającej zasoby eksploatacyjne dwuotworowego ujęcia wody podziemnej - otworów studziennych zlokalizowanych na działkach nr [...] (otwór nr [...]) i nr [...] (otwór nr [...]) zaakceptował możliwość powstania studni wykorzystującej otwór nr [...] przy założeniu, że nie zmienią się wcześniej ustalone zasoby dla istniejącej studni wykorzystującej otwór nr [...]. Organ I instancji wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] znak [...] w sprawie zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] w miejscowości [...] (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] znak [...]), nie jest tożsame z powstaniem obowiązku likwidacji przedmiotowej studni. Ponadto odnosząc się do innego wskazania skarżącego, że "projekt likwidacji studni powinien zostać zatwierdzony przez organ nadrzędny ze względu na to, iż to starosta wbrew prawu zatwierdził powstanie tego obiektu a autorem jest pani pełniąca funkcję geologa wojewódzkiego" organ wyjaśnił, że projekt likwidacji studni, będący rzeczowo projektem robót geologicznych, jest opracowaniem składanym wraz z wnioskiem o zatwierdzenie go przez organ geologiczny w trybie art. 80 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z dnia 5 sierpnia 2011 r. ze. zm.) celem dokonania uzgodnień przez dokonaniem robót likwidacyjnych. W sytuacji oddalenia wniosku o likwidację przedmiotowej studni brak jest przesłanek do podjęcia działań przez tut. organ, mających na celu opracowanie takiego projektu i jego uzgodnienie. W kwestii funkcji zawodowych autora projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych na działce nr [...] organ wskazał, że w terminie wydania decyzji [...] ww. osoba nie pełniła takiej funkcji. W zasadniczej kwestii żądania likwidacji studni tut. organ I instancji podkreślił, że obecni właściciele działki nr [...] , D. J. i M. Z., oświadczyły w piśmie z dnia [...], że nie wyrażają zgody na likwidację otworu i wykonywanie jakichkolwiek prac na terenie będącym ich własnością, w skład którego wchodzi przedmiotowa studnia, jako trwały element majątku. Wobec powyższego organ uznał, że należy uznać, że nie dołączają się do wniosku o jej likwidację. Skarżący , nie posiadając tytułu do działki nr [...], nie może żądać usunięcia nakładów poniesionych przez inną osobę na cudzym gruncie, podczas gdy właściciele gruntu nie wyrażają na to zgody. Ponadto skarżący nie ma w chwili obecnej interesu prawnego żeby żądać fizycznej likwidacji studni, ponieważ jej obecność nie ma wpływu na stosunki wodne na jego gruncie. Organ wyjaśnił, że skarżący nie może także wnioskować jako strona o uzgodnienie likwidacji studni będącej czynnością polegającą na wykonaniu na cudzym gruncie robót geologicznych w trybie art. 80 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze z uwagi na to, że art.80 ust.3 tej ustawy przewiduje, iż stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonywane roboty geologiczne. Odwołania od decyzji złożyli J. G. i Z. G.. Podtrzymali swoje żądanie likwidacji studni usytuowanej na działce nr 258. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu i instancji. W uzasadnieniu wskazało, że zgodnie z brzmieniem art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub części. Bezprzedmiotowość, o której mowa w ww. przepisie oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy. Wiąże się to z brakiem któregoś z elementów stosunku materialno- prawnego, co skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Zachodzi ona zatem w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną mogącą być przedmiotem postępowania. Kolegium uznało, że w sprawie, której dotyczył wniosek Z. G. o likwidację studni na działce nr [...] należącej do D. J. i M. Z., które w piśmie z dnia [...] wyraźnie oświadczyły iż nie wyrażają zgody na likwidację otworu i wykonywanie jakichkolwiek prac na terenie będącym ich własnością - jedynym możliwym rozstrzygnięciem było umorzenie postępowania. Zdaniem Kolegium, skoro w toku postępowania nie stwierdzono, by istniały podstawy do nałożenia na D. J. i M. Z. nakazu likwidacji studni zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości [...] to prowadzone postępowanie należało umorzyć. Działka nr [...] jest własnością D. J. i M. Z., które nie wyraziły zgody na usunięcie ww. studni i wejście na teren ich nieruchomości, tym samym brak było podstaw do nałożenia na strony postępowania obowiązku w drodze decyzji. Fakt ten powinien zdeterminować stanowisko o bezprzedmiotowości postępowania i o zastosowaniu art. 105 § 1 k.p.a., a zatem organ l instancji prawidłowo przyjął, że wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości zatem postępowanie należało umorzyć. Kolegium podniosło, że ustalenie istnienia bezprzedmiotowości postępowania stwarza obowiązek zakończenia postępowania w danej instancji przez jego umorzenie, ponieważ nie będzie podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej wpływ na wynik sprawy. W skardze Z. G. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, ponieważ stanowi ona naruszenie powagi rzeczy osądzonej jest bowiem sprzeczna z wyrokiem WSA w Łodzi III SA/Łd 299/13, który to wyrok uznał prawa skarżącego jako strony. Ponieważ SKO unieważniło projekt prac geologicznych na działce nr [...] to studnia powstała wskutek bezprawnej decyzji jest również bezprawna. Skarżący wskazał, że: projekt był zatwierdzony na czas określony, tak więc po upływie terminu był on już nieważny tak więc należy przyjąć że, że unieważnienie projektu w rzeczywistości dotyczy skutków jego realizacji; w decyzji Starosty [...][...] odmowa lokalizacji na działce [...] jest motywowana ochroną zasobów studni położonej na działce nr [...], tak więc sam odwiert bez prawa poboru oddziaływał na własność skarżącego. Co do twierdzenia że lokalizacja na działce [...] zawarta w przywołanej decyzji jest bardziej zgodna prawem skarżący uważa, że proponowana lokalizacja jest niezgodna z prawem geologicznym i górniczym znajduje się za blisko budynku ,granicy działki ,drogi powiatowej ,linii energetycznej, a dodatkowo w tym miejscu przebiega wodociąg wiejski; również ochroną zasobów studni na działce [...] motywuje się odmowę lokalizacji studni na działce nr [...] - decyzja [...], a w tym postępowaniu skarżący też nie brał udziału. Skarżący wskazał, że jego studni należy się ochrona identyczna jak studni wywierconej przez A. M., więc gdyby nawet inwestorem był właściciel działki, to nie mógłby wywiercić studni w tym miejscu. Dodatkowo studnia jest wykonana niezgodnie z unieważnionym projektem. Fakt braku udziału skarżącego w postępowaniach dotyczących obu projektów nosi znamiona przestępstwa zwłaszcza, że w postępowaniu [...] stroną nie są nawet właściciele działki, na której powstała studnia, a w postępowaniu [...] stroną była żona skarżącego, a czasem teściowa W. M., nigdy zaś sam skarżący. Natomiast nieruchomość w skład której wchodzi działka nr [...] przekazano jemu i jego żonie w 2003r. Skarżący wskazał, że unieważnienie projektu powoduje nielegalność wykonania tejże studni. Stała się ona samowolą, a takie obiekty podlegają likwidacji lub legalizacji. Dodatkowo nie sprawdzono faktycznego oddziaływania tego obiektu na własność skarżącego. Twierdzenia, że nastąpił ogólny spadek poziomu wód nie poparto żadnymi dowodami. Jeśli faktycznie nielegalna studnia nie ma wpływu na własność skarżącego to wystarczyło sprawdzić, czy w tejże również nastąpił spadek wydajności proporcjonalnie do spadku jaki zaobserwował w swojej. J. G. w swojej skardze wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem decyzji SKO z dnia [...]. Podkreślała, że w decyzji nie ma żadnego odniesienia się do jej odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Zarządzeniem z dnia [...] zobowiązano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w terminie [...] od dnia doręczenia wezwania do nadesłania pełnych akt administracyjnych dotyczących skarg J. G. i Z. G. na decyzję SKO z dnia [...] nr [...],[...], zaznaczając, że załączone akta nie zawierają wniosku skarżącego z dnia [...]oraz pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] nr [...], uprawniającej dzierżawcę działki nr [...] A. M. do wykonania ujęcia wód podziemnych i ich poboru na potrzeby gospodarstwa rolnego, tj. od grudnia 2006 r. do kwietnia 2011 r. Ponadto zobowiązano organ do wyjaśnienia, czego dotyczy prowadzone przez Starostę [...] postępowanie oznaczone sygn. [...] i ewentualnie nadesłania tych akt. W dniu [...] do Sądu wpłynęły dwie teczki zawierające akta Kolegium, oraz akta sprawy [...] wraz z pismem Starosty [...] z dnia [...] , w którym wskazano, że Starostwo nie jest w posiadaniu wniosku skarżącego z dnia [...] o likwidację studni zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości [...]. Organ wyjaśnił ponadto, że pozwolenie wodnoprawne z dnia [...]. uprawniające dzierżawcę działki nr [...] A. M. do wykonania ujęcia wód podziemnych i ich poboru na potrzeby gospodarstwa rolnego zostało przekazane Dyrektorowi Regionalnemu Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] w dniu [...] wraz z aktami sprawy w związku z wnioskiem Z. G. o "uznanie decyzji za bezprawną" i dotychczas nie zostały zwrócone do organu I instancji ([...]). Organ wskazał, że sprawa oznaczona sygn. [...] dotyczy wniosku Z. G. z dnia [...] zawierającego żądanie przekazania do SKO w [...] dokumentów dotyczących studni będącej własnością Z. G. wydanych przez Wojewodę [...]. Akta sprawy przekazano do SKO w [...] w związku ze sprawę [...]. W przekazanych aktach znajduje się m.in. zażalenie Z. G. "na celowe przewlekanie postępowania i bezprawną odmowę wszczęcia postępowania" (ozn. Jako zał 1) , w którym skarżący napisał, że wniosek o likwidację studni złożył [...] , a żądanie swoje ponowił [...]. Na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę o sygn. III SA/Łd 524/15 ze skargi J. G. ze sprawę o sygn. III SA/Łd 369/15 ze skargi Z. G. Dalej sprawa toczy się pod sygn. III SA/Łd 369/15. Skarżący w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik swojej żony J. G. popierał skargę i wyjaśnił, że nigdy nie będzie w stanie sprawdzić, czy studnia na działce nr [...] jest wykorzystywana. Oświadczył, że posiada od 2013 r. pozwolenie wodnoprawne na korzystanie ze swojej studni znajdującej się na działce [...] wykopanej w 2012 r. Natomiast na korzystanie ze studni [...] na działce [...] ma pozwolenie bezterminowe na pobór do 5m³ wody do celów gospodarczych. Jego zdaniem w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy prawa budowlanego a nie wodnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi J. G. i Z. G. należało uwzględnić, choć nie wszystkie podniesione w nich zarzuty mogły być przedmiotem oceny Sądu . Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 t.j. ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy postępowanie, w wyniku którego wydany został zaskarżony akt, przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami je regulującymi oraz czy ustalenia faktyczne mają oparcie w zebranym w sprawie materiale i czy ustalony stan faktyczny wyczerpuje dyspozycję przepisu powołanego przez organ jako podstawa prawna rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] umarzającą postępowanie w sprawie z wniosku Z. G. o likwidację studni zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości [...], Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, skarżący Z. G. i J. G. są od [...] właścicielami działek oznaczonych nr [...] i [...]. (teczka IV) Działka nr [...] i [...] jest od [...] własnością P. M. ( teczka V) Działka nr [...] od [...] jest własnością D. J. i M. Z. Wcześniej właścicielami działki byli M. S. i K. S. W dniu [...] dzierżawca działki nr [...] A. M. ( umowa dzierżawy zawarta była z M. S.) złożył wniosek w sprawie zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych na działce nr [...] ( otwór studzienny [...]) . Chodziło o jedno dwuotworowe ujęcie wody. Drugi otwór studzienny (1a) znajdował się, jak określono błędnie w dokumentacji hydrogeologicznej, na działce nr [...] stanowiącej własność P. M., a faktycznie znajdował się on i znajduje na działce nr [...] będącej własnością skarżących. W dokumentacji omyłka ta została sprostowana od czerwca 2010 r. W dniu [...] Starosta [...] wydał decyzję zatwierdzającą projekt prac geologicznych na działce nr [...]. Dokumentacja hydrogeologiczna sporządzona została we wrześniu 2006r, a 12.10. 2006 r. Starosta zawiadomił o przyjęciu tej dokumentacji bez uwag. Prawomocnym wyrokiem z dnia 20.06.2013 r. w sprawie III SA/Łd299/13 ze skargi Z. G. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględniając skargę stwierdził, że organ odmawiając skarżącemu przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu prac geologicznych dla ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych zlokalizowanych na terenie gospodarstwa rolnego w miejscowości [...] - działka nr [...] – dopuścił się obrazy art. 28 k.p.a. Skarżący wykazał, że posiada indywidualny interes prawny w żądaniu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych. Źródłem interesu prawnego są przepisy materialnego prawa cywilnego dotyczące ochrony własności. Nieruchomość skarżącego, na której zlokalizowany jest otwór studzienny nr 1a pozostaje w zasięgu wpływów prac geologicznych dotyczących otworu studziennego nr 1. Fakt, że nieruchomość o nr ewidencyjnym 256 nie sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomością nr [...] nie ma w tej sytuacji istotnego znaczenia. W konkluzji Sąd stwierdził, że organ winien merytorycznie rozpatrzyć wniosek w przedmiocie stwierdzenia nieważności. Następnie SKO w [...] decyzją z dnia [...] stwierdziło nieważność decyzji z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia projektu prac geologicznych na działce nr [...] ale z tego powodu, że nieważna była umowa dzierżawy jaką dysponował A. M., a więc decyzja nie została skierowana do strony. [...] SKO utrzymało w mocy swoją decyzję, a WSA w Łodzi prawomocnym wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014r. w sprawie III SA/Łd 309/14 oddalił skargę na tę decyzję. Starosta [...] zatwierdził ponadto projekty prac geologicznych na wykonanie otworu wiertniczego w celu ujęcia wód na wniosek P. M. na działce nr [...] (teczka nr V) i na wniosek małż .G. ostatecznie na działce nr [...] . W uzasadnieniu swojej decyzji organ powołuje się na fakt, że aktualni właściciele studni znajdującej się na działce [...] nie posiadają pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z tej studni, podobnie jak nie posiadają takiego pozwolenia małż. G. w odniesieniu do otworu studziennego 1a . Brak jednak na ten temat w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów poza złożoną przez skarżącego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] [...] rejestrującą program badań geologicznych na wykonania ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w miejscowości [...] nr [...] na terenie gospodarstwa W. M. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Wszczęcie postępowania na wniosek może nastąpić jedynie z woli podmiotu, mającego legitymację strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Organ administracji publicznej ma więc zawsze obowiązek zbadać, czy wnoszący żądanie wszczęcia postępowania jest stroną w sprawie, a zatem czy powołuje się on na własny interes prawny lub obowiązek prawny i czy rzeczywiście interes prawny posiada. Jeżeli organ administracji publicznej podejmie czynności na skutek wniosku nieuprawnionego podmiotu, to takie postępowanie, podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. ( wyr. NSA z 27.10. 2006 r. I OSK 1080/05 Legalis, KPA Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego str. 532) Ocena, czy z żądaniem wystąpiła strona wymaga analizy treści wniosku i zestawienia jej z określonym stanem faktycznym występującym w sprawie. Podkreślić również należy, że o tym jaka jest treść żądania decyduje osoba, która występuje z żądaniem a nie organ, do którego żądanie zostało skierowane. To, czy organ prawidłowo wyjaśnił wolę strony i rozstrzygnął o całości jej żądania jest przedmiotem kontroli sądu. W rozpoznawanej sprawie brak wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji uniemożliwia dokonanie tej kontroli w pełnym zakresie. Nie można również, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału, jednoznacznie przesądzić kwestii posiadania lub nie posiadania przez skarżących interesu prawnego w żądaniu wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji studni . Podstawa prawna rozstrzygania o żądaniu likwidacji studni w postępowaniu administracyjnym uregulowana została w ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ( tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 145 ze zm.) . Zgodnie z art. 29 ust. 3 jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji , nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Ocena interesu prawnego osoby występującej z takim żądaniem do organu i następnie ocena spełnienia przesłanek wskazanych w tym przepisie wymaga ustalenia m.in., która studnia posiada pozwolenie wodnoprawne i jakiej treści , a tych dokumentów nie ma w aktach sprawy, choć organ się na nie powołuje. Należy też ocenić treść i skutki prawne decyzji Wojewody [...], na którą powołuje się skarżący. Podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j. ze zm.). Stosownie do treści powołanego przepisu, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W rozpoznawanej sprawie organy uznały, że skarżący złożył w dniu [...] wniosek o likwidację studni znajdującej się na działce nr [...] w miejscowości [...]. W ocenie organów stanowiło to podstawę do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącego z uwagi na okoliczność, że właściciele działki nr [...]– D. J. i M. Z. - nie wyrazili zgody na likwidację studni, a skarżący nie ma interesu prawnego w zgłoszeniu takiego żądania. Taka ocena , zdaniem Sądu jest co najmniej przedwczesna. Organy nie ustaliły prawidłowo stanu faktycznego sprawy, zatem nie było podstaw do wydania, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., decyzji umarzającej postępowanie. W tej sytuacji uznać należało, że zaskarżone decyzje I i II instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7 ,art. 77 § 1 , art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Należy przypomnieć, że zasady ogólne postępowania zostały określone w art. 6-16 k.p.a. Jednymi z naczelnych zasad postępowania są sformułowane w art. 7 k.p.a. zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, nakładająca na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym oraz w art. 10 k.p.a. zasada czynnego udziału stron w postępowaniu. Zasady te realizuje szereg przepisów szczegółowych, a zwłaszcza przepisy o postępowaniu dowodowym i przepisy o tzw. gwarancjach czynnego udziału w postępowaniu. Nakładają one na organ administracji obowiązek dopuszczania jako dowodu w sprawie wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem w sprawie mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art. 75 § 1 k.p.a.). Istotne znaczenie ma przy tym zachowanie gwarancji czynnego udziału strony w tak dokonywanych czynnościach postępowania dowodowego (art. 10 § 1 w zw. z art. 78, art. 79, art. 83 i art. 86 k.p.a.). Przepisy procedury administracyjnej statuują także obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Jedynie bowiem na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ może ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (80 k.p.a.). Dowody aby mogły być podstawą ustaleń muszą być przeprowadzone zgodnie z przewidzianymi zasadami procedury. Treść uzasadnienia decyzji powinna więc dokumentować wypełnienie przez organ wymienionych obowiązków procesowych i odnosić się do zakresu przeprowadzonego postępowania w sprawie. Wydanie prawidłowej decyzji, w każdym przypadku poprzedzać powinno więc dokładne ustalenie stanu faktycznego i prawnego istotnego w sprawie (stosownie do art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), zaś sama decyzja powinna być należycie uzasadniona – stosownie do wymogów art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. W ocenie sądu, organ I instancji – dokonujący ustaleń faktycznych w sprawie, które miały stanowić podstawę do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia – nie przeprowadził w sposób prawidłowy postępowania, nie ustalił w sposób należyty stanu faktycznego i nie uzasadnił w sposób przekonujący swojej oceny, a organ odwoławczy te naruszenia zaakceptował. Przede wszystkim Sąd nie może ocenić czy organy prawidłowo ustaliły to, czego żądał skarżący we wniosku z dnia [...] Nadesłane do Sądu akta administracyjne nie zawierają wniosku skarżącego z dnia [...] o likwidację przedmiotowej studni. W tej sytuacji, nie wiadomo czy prawidłowym przedmiocie toczyło się niniejsze postępowanie. Jednocześnie zauważyć należy, że zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. Sąd zwrócił się do organu odwoławczego o nadesłanie pełnych akt administracyjnych sprawy, w którym zaznaczono, że dostarczone akta nie zawierają wniosku skarżącego z dnia [...], pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...] nr [...], uprawniającej dzierżawcę działki nr [...] A. M. do wykonania ujęcia wód podziemnych i ich poboru na potrzeby gospodarstwa rolnego, tj. od grudnia 2006 r. do kwietnia 2011 r. Ponadto zobowiązano organ do wyjaśnienia, czego dotyczy prowadzone przez Starostę [...] postępowanie oznaczone sygn. [...] i ewentualnie nadesłania tych akt (k. 72). Nadesłane w dniu [...] akta nie zawierają wskazanych dokumentów. Jednocześnie z pisma Starosty [...] z dnia [...] (oznaczonego sygn. [...]) wynika, że organ I instancji nie jest w posiadaniu wniosku skarżącego o likwidację przedmiotowej studni. Uznać zatem należy, że organy I i II instancji rozpoznały sprawę bez wniosku skarżącego wszczynającego przedmiotowe postępowanie ( z treści pisma skarżącego skierowanego do SKO w [...][...] wynika, że mógł być jeszcze wcześniejszy wniosek z dnia [...]). Analizując akta sprawy nie można jednoznacznie ustalić, czy wniosek skarżącego powinien zostać rozpoznany w trybie art. 80 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2014 poz. 613 t.j. ze zm.), czyli jako wniosek o uzgodnienie likwidacji studni. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 powołanej ustawy projekt robót geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, zatwierdza organ administracji geologicznej, w drodze decyzji. Stronami postępowania o zatwierdzenie projektu robót geologicznych są właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gruntowych, w granicach których mają być wykonywane roboty geologiczne. Przepisy art. 41 stosuje się odpowiednio (ust. 3 art. 80). Z akt sprawy nie wynika również, czy wniosek ten można było rozpoznać w trybie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 t.j. ze zm.), czyli jako wniosek o przywrócenie stosunków wodnoprawnych. W myśl art. 29 ust. 3 powołanej ustawy, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Wskazać należy także, że Z. G. i J. G. są właścicielami działki nr [...], na której znajduje się otwór nr [...], natomiast działka nr [...], na której usytuowany jest otwór nr [...] należy obecnie do D. J. i M. Z. (wcześniej dzierżawcą działki był A. M.). W aktach administracyjnych nie ma wypisów z rejestru gruntów, które pozwoliłyby prześledzić jak zmieniały się stosunki właścicielskie w zakresie tych dwóch działek. Organ I instancji w swojej decyzji powołuje się na pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] nr [...] uprawniające dzierżawcę działki nr [...] A. M. do wykonania ujęcia wód podziemnych i ich poboru na potrzeby gospodarstwa rolnego, tj. od grudnia 2006 r. do kwietnia 2011 r. Do akt nie załączono teczki dotyczącej postępowania o udzielenie tego pozwolenia, jak i samego pozwolenia z [...]. Ponadto organ I instancji w swojej decyzji wskazał, że Z. G. po zmianie w dniu [...]. decyzji z dnia [...] nr [...] "wykonał planowaną studnię i uzyskał stosowne pozwolenie na jej eksploatację" (str. 4 decyzji z dnia [...]). Sąd podkreśla, że załączone do sprawy akta również nie zawierają dokumentów świadczących o tym postępowaniu. Organy nie ustaliły również czy obecni właściciele działek nr [...] i [...], a zatem skarżący i D. J. i M. Z., dysponują aktualnymi pozwoleniami wodnoprawnymi na pobór wody z położonych na ich działkach otworów studziennych. Jednocześnie zauważyć należy, że rozpoznając wniosek skarżącego organy nie wzięły również pod uwagę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. III SA/Łd 299/13, w którym Sąd uznał, że skoro w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu prac geologicznych na wykonanie otworu studziennego na działce [...] uznawano, iż prace związane z wykonaniem projektu będą oddziaływały na lustro wody w otworze studziennym nr 1 na działce 258, to zupełnie nielogicznym jest stanowisko, iż w przypadku projektu prac geologicznych dotyczących otworu studziennego nr 1, poza obszarem oddziaływania tego projektu znajdzie się otwór nr 1a na działce 256, stanowiącej współwłasność skarżącego. W ocenie Sądu, niewątpliwie nieruchomość skarżącego, na której zlokalizowany jest otwór studzienny nr [...], pozostaje w zasięgu wpływów prac geologicznych dotyczących otworu studziennego nr [...], gdyż jak wynika z dokumentacji hydrologicznej, oba te otwory stanowią dwuotworowe ujęcie wody podziemnej z utworów czwartorzędowych. Fakt, iż nieruchomość o numerze ewid. [...] nie sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomością nr [...] nie musi w tej sytuacji mieć istotnego znaczenia. Należy także wskazać, że organ nie uzupełnił materiału dowodowego o dokumenty zgromadzone w postępowaniu zakończonym wydaniem przez Wojewodę [...] decyzji w dniu [...] nr [...], tak jak wnioskował o to skarżący. Organ I instancji załączył do akt jedynie kserokopię tej decyzji . Jak wynika z jej treści organ zarejestrował program badań na wykonanie ujęcia wód podziemnych z utworów czwartorzędowych w miejscowości [...], gm. [...] na terenie gospodarstwa W. M. W decyzji I instancji Starosta [...] zawarł stwierdzenie, że " na podstawie wskazanego w ww. decyzji adresu umiejscowienia studni domniemywać można, że chodzi tu o studnię oznaczoną jako [...], znajdującą się na działce [...] w m. [...], będącą aktualnie własnością Z. G.". Stwierdzenie to zawiera jedynie przypuszczenia organu co do faktów. To zaś nie jest równoznaczne z ustaleniem faktów, który to obowiązek spoczywa na organie, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Organ nie ocenił też skutków tej decyzji na przedmiotowe postępowanie. Reasumując, brak w aktach sprawy żądanych dokumentów uniemożliwia sformułowanie oceny co do prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych i prawidłowości zastosowania norm prawa materialnego. Zrazem stanowi przejaw naruszenia przepisów postępowania przez organy, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Jeżeli ustawodawca przesądził o wszczęciu postępowania na żądanie strony, to przyznał jej prawo do kształtowania przedmiotu i zakresu postępowania. Właściwa kwalifikacja prawna przedmiotu żądania ma konsekwencje dla określenia organów właściwych do załatwienia sprawy. Wniosek strony decyduje o możliwości prowadzenia postępowania, jego przedmiocie i zakresie; oddziaływuje także na kształt i przebieg postępowania dowodowego. Brak w aktach sprawy dokumentów, których treść organy brały pod uwagę przy ocenie zasadności wniosku strony oraz samego wniosku wszczynającego postępowanie powoduje, że został złamany obowiązek prawidłowego wykazania podstaw faktycznych uzasadniających odmowę uwzględnienia żądania strony i umorzenia postępowania, a tym samym powoduje, że zaskarżona decyzja uchyla się spod kontroli Sądu. Ponownie rozpoznając sprawę organy powinny wziąć pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu, uzupełnić materiał dowodowy o wniosek skarżącego z dnia [...], jak również wskazywane przez skarżących, jak i Sąd dokumenty zgromadzone w toku postępowań toczących się w związku powstaniem przedmiotowych otworów studziennych. Następnie, organ będzie zobowiązany do tego, aby zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. ustalić stan faktyczny sprawy, które to ustalenia winny znaleźć odzwierciedlenie w poprawnie sporządzonym uzasadnieniu decyzji. Dopiero bowiem wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, umożliwi prawidłową ocenę co do przyznania skarżącym przymiotu strony i zasadności wniosku, inicjującego niniejsze postępowanie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu decyzji I i II instancji. Podstawę zasądzenia od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w postaci wpisu od skargi po 200 zł, stanowił przepis art. 200 p.p.s.a. b.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło