III SA/Łd 370/12

Dnia 10 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. R. na postanowienie Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Ł. z dnia [...] roku (bez numeru) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. D.T. W skardze z dnia 5 kwietnia 2012 r. A. R. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę z uwagi na brak podpisu pod skargą. W dniu 27 czerwca 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z egzemplarzem podpisanej skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że obecnie pracuje za granicą i nie zawsze może przylecieć do Polski. Wyjaśniła, że upoważniła swoją matkę do reprezentowania jej spraw przed sądem administracyjnym. Skarżąca nie wiedziała, że Poczta Polska nie wyda listu jej rodzicom. Podniosła, że matka kontaktowała się z Wydziałem Informacji Sądowej, lecz pracownik poinformował ją tylko o wpłacie 100 złotych, natomiast nie poinformował o braku podpisu. Do wniosku załączono egzemplarz podpisanej skargi, oraz uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu sporządzone przez matkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W dniu 27 czerwca 2012 r. matka skarżącej odebrała odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem o odrzuceniu skargi, natomiast wniosek o przywrócenie terminu wpłynął do Sądu w dniu 28 czerwca 2012 r. Rozważenia wymagało zatem, czy strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez jej winy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym przy ocenie winy lub jej braku, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, uznać należy, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca wskazała bowiem, że nastąpiło ono ze względu na jej przebywanie poza granicami kraju i związaną z tym niemożność osobistego odbioru kierowanej do niej korespondencji. Tymczasem w świetle orzecznictwa sądowego, w przypadku wyjazdu za granicę należyta dbałość o własne interesy, która mogłaby uchronić stronę od negatywnych następstw nieobecności w kraju, powinna była wyrazić się w ustanowieniu pełnomocnika do realizacji obowiązków związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym bądź chociażby w zobowiązaniu domowników do informowania o kierowanej do niej korespondencji związanej z tym postępowaniem. Strona miała bowiem świadomość, że złożenie przez nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skutkować będzie wszczęciem określonych procedur sądowych. W takiej sytuacji należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymagała od niej, aby przed wyjazdem za granicę podjęła odpowiednie działania, gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów. Taka zapobiegliwość umożliwiłaby jej dochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czy to przez upoważnione osoby, czy też przez nią samą. Dodać również należy, że wyjazd skarżącej nie miał charakteru nagłego, niespodziewanego, nie dającego się przewidzieć tylko - jak sama przyznała we wniosku- skarżąca pracuje poza granicami kraju. W związku z powyższym, fakt pobytu za granicą nie może uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżąca upoważniła swoją matkę do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym dopiero w dniu 27 czerwca 2012 r., tymczasem skargę wniosła w dniu 5 kwietnia 2012 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.