III SA/Łd 374/15
PostanowienieWSA w Łodzi2015-06-22
Skład orzekający: Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu można przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub częściowo w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania w podatku akcyzowym?Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 1.000 zł, uznając, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Odmówiono jednak całkowitego zwolnienia z kosztów sądowych jako przedwczesnego, wskazując na zdolność skarżącego do prowadzenia działalności gospodarczej i regulowania zobowiązań.Stan faktyczny
Skarżący A.Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi dotyczącą określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za cztery miesiące 2012 roku oraz wnioskował o zwolnienie od kosztów sądowych. Prowadzi działalność gospodarczą w postaci dwóch stacji paliw, osiągając dochody około 10.000 zł miesięcznie, a także posiada inne źródła dochodu i majątek. Skarżący jest obciążony kredytami i ponosi koszty utrzymania rodziny oraz edukacji dzieci.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 1.000 zł; oddalono wniosek w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 czerwca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 roku p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu A.Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 1.000 zł (tysiąc złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. U.K.
A.Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 roku. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżący wspólnie z żoną i trzema córkami prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza w postaci dwóch stacji paliw, z której miesięczny dochód waha się w granicach 10.000 zł. Żona skarżącego także jest wspólnikiem spółki jawnej zajmującej się handlem węglem jednak działalność ta z uwagi na przynoszone w latach 2013 i 2014 straty jest wygaszana i obecnie jedyne dochody uzyskiwane przez żonę skarżącego to dochody z najmu pokoi w ich warszawskim mieszkaniu w wysokości 2.300 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest właścicielem domu o powierzchni 225 m2,w którym zamieszkuje z rodziną oraz mieszkania w W. o powierzchni 86 m2 a także samochodu Nissan Qasqai z 2011 roku i urządzeń stacji LPG. Teren samych stacji jest przez niego dzierżawiony. Z nadesłanego zeznania podatkowego za 2014 rok wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej strona uzyskała przychód w wysokości 11.065.156 zł poniosła koszty w wysokości 10.919.359 zł osiągając dochód rzędu 145.797 zł W bieżącym roku zysk z jego działalności za pierwszy kwartał kształtował się na poziomie ok 29.456 zł. Skarżący oświadczył, że źródłem finansowania jego działalności gospodarczej jest kredyt odnawialny w wysokości 160.000 zł, którego miesięczne koszty obsługi jak wynika z nadesłanych wyciągów z rachunku wahają się w granicach 500-700 zł, w celu jego odblokowania po zajęciach dokonanych przez urząd skarbowy na majątku wnioskodawcy musiał się on zobowiązać do jego spłaty w ratach po 4.000 zł miesięcznie, które od lipca br. wzrosną do 6.500 zł. Skarżący obciążony jest obowiązkiem spłaty dwóch kredytów hipotecznych, których łączna rata miesięczna wynosi ok. 5.600 zł. Stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą ok. 580 zł miesięcznie (energia elektryczna, woda i ścieki oraz media) do tego w sezonie zimowym dochodzi opłata za ogrzewanie w wysokości ok. 600 zł miesięcznie. Skarżący ponosi także koszty opłaty za studia najstarszej córki w wysokości 930 zł miesięcznie od października do czerwca, oraz koszty leczenia w wysokości 200-300 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest częściowo zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy A.Z. wskazał, że wspólnie z żoną i trzema córkami prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza w postaci dwóch stacji paliw oraz dochody uzyskiwane z najmu pokoi w łącznej wysokości 12.300 zł miesięcznie Wnioskodawca jest właścicielem domu o powierzchni 225 m2,w którym zamieszkuje z rodziną oraz mieszkania w W. o powierzchni 86 m2 a także samochodu Nissan Qasqai z 2011 roku i urządzeń stacji LPG. Teren samych stacji jest przez niego dzierżawiony. Skarżący oświadczył, że źródłem finansowania jego działalności gospodarczej jest kredyt odnawialny w wysokości 160.000 zł, którego miesięczne koszty obsługi wahają się w granicach 500-700 zł, a wysokość jego spłacanej raty miesięcznej to obecnie 4.000 zł, zaś od lipca br. 6.500 zł. Skarżący obciążony jest obowiązkiem spłaty dwóch kredytów hipotecznych, których łączna rata miesięczna wynosi ok. 5.600 zł. Stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy zamykają się kwotą ok. 580 zł miesięcznie (energia elektryczna, woda i ścieki oraz media) do tego w sezonie zimowym dochodzi opłata za ogrzewanie ok. 600 zł miesięcznie. Skarżący opłaca także studia najstarszej córki w wysokości 930 zł miesięcznie, ponosi także koszty leczenia 200-300 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (8.301 zł), stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 1.000 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na tym etapie postępowania uznać należy za przedwczesny. Partycypacja w kosztach postępowania jest obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Przeprowadzone postępowanie wskazuje, że sytuacja materialna skarżącego ulega zmianom, mimo trudności wywołanych zabezpieczeniem na majątku wnioskodawcy dokonanym przez urząd skarbowy skarżącemu udało się odzyskać wiarygodność kredytową i uruchomić ponownie kredyt odnawialny, który pozwala mu na prowadzenie działalności gospodarczej. Działalność ta mimo tych zawirować przyniosła ze ubiegły rok zysk i także w tym roku ma bilans dodatni powyższe przeczy twierdzeniom strony o braku jakichkolwiek środków z których mogłyby zostać pokryte należności sądowe. Obecna sytuacja finansowa strony wskazuje, że nie jest ona wstanie uiścić pełnej kwoty należnego wpisu od skargi i dlatego w tym zakresie skarżącemu należało przyznać częściowe zwolnienie ponad kwotę 1.000 zł, jednak okoliczność, że w dalszym ciągu z sukcesem prowadzi on swoją działalność gospodarczą i reguluje swoje zobowiązania prywatnoprawne nie pozwala na przyjęcie tezy o trwałej utracie możliwości sfinansowania kosztów postępowania przez skarżącego. Z powyższych względów za przedwczesne uznano orzekanie o kosztach sądowych występujących potencjalnie w przyszłości. Odmowa przyznania całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania nie zamyka stronie drogi do wystąpienia z wnioskiem o jego przyznanie, w szczególności w razie oczywistej zmiany sytuacji materialnej strony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
U.K.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło