III SA/Łd 378/06

Dnia 30 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia 14 lipca 2006 roku J. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o rozpoznanie sprawy wymeldowania z jego posesji J. K.. Do pisma skarżący załączył decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] o odmowie wymeldowania J. K. z lokalu przy ul. A w Ł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2006 roku, skarżący został zobowiązany do wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi jest dołączona do niej decyzja z dnia [...] o wyżej wskazanym numerze, czy też inna decyzja wydana w sprawie, w tym przypadku - do wskazania jej numeru, daty i przedmiotu sprawy. Ponadto wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy odwołał się od powyższej decyzji zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, tj. do Wojewody [...] - w terminie 7 dni, pod rygorem zwrotu pisma. W wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący w drodze pisma procesowego z dnia 27 lipca 2006 roku oświadczył, iż jest właścicielem nieruchomości przy ul. A w Ł. W związku z tym ponosi wszystkie obciążenia związane z tą nieruchomością. Wobec zmiany zachowania J. K. podtrzymuje swoją decyzję o jej wymeldowaniu ze swojej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do treści § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa(...). Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć zaś sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego artykułu). Wskazany przepis statuuje zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Zasada ta odnosi się również do spraw rozstrzyganych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960, z późn. zm. - dalej jako: "ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych) w drodze decyzji administracyjnych, w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako: "k.p.a."). Według art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do jednej instancji. Właściwym zaś do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2 powołanego przepisu). Stosownie zaś do art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego (w tym organów gminy) są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Tą zaś ustawą szczególną, wprowadzającą wyjątek od właściwości wymienionych organów odwoławczych, jest ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 3 powołanej ustawy wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń wydanych przez organy gminy na podstawie tej ustawy. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona na decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] o odmowie wymeldowania J. K. z lokalu przy ul. A w Ł. Od decyzji tej, zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania do Wojewody [...], a więc do organu odwoławczego, w rozumieniu powołanego wyżej art. 17 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 50 ust. 3 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Tymczasem skarżący w piśmie procesowym z dnia 27 lipca 2006 roku wyraźnie wskazał, iż podtrzymuje swą decyzję o wymeldowaniu J. K. z lokalu przy ul. A w Ł., potwierdzając tym samym, iż nie składał odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] o odmowie wymeldowania J. K. do Wojewody [...]. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję organu I instancji - Burmistrza Miasta Ł., a tym samym niewyczerpania przysługującego mu środka zaskarżenia poprzez wniesienie odwołania od zaskarżonej decyzji do Wojewody [...], skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.