III SA/Łd 38/08

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia przyznać uczestniczce postępowania H. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 38/08 Uzasadnienie W dniu 30 czerwca 2007 r. J. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. Postanowienie w tym przedmiocie uprawomocniło się w dniu 20 lutego 2009 r. W dniu 15 października 2009 r., uczestniczka postępowania H. P. wniosła do sądu pismo zatytułowane "zażalenie", w którym wnosiła "o przywrócenie terminów w sprawie III SA/Łd 38/08" oraz przyznanie jej prawa pomocy. Uczestniczka została wezwana do sprecyzowania swojego pisma, w szczególności wskazania orzeczenia sądu, którego dotyczy wniosek o przywrócenie terminu. W związku z powyższym, w piśmie z dnia 10 listopada 2009 r., stwierdziła, że "chodzi mi o orzeczenie przywrócenia wszelkich terminów (również tych), które zaniedbałam i które zaniedbał syn". W piśmie tym uczestniczka ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. Następnie, w dniu 12 stycznia 2009 r. do sądu wpłynął, po uprzednim wezwaniu do jego wypełnienia, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (na urzędowym druku "PPF"), z którego wynikało, że uczestniczka wnosi o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. powyższe potraktować należało jako odrębny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku uczestniczka wskazała, że utrzymuje się z renty w wysokości 1.100 zł, z czego ok. 500 zł przeznacza na czynsz i energię elektryczna, ok. 50 zł na telefon oraz ok. 300 zł na opłaty z tytułu składek KRUS za syna. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że uczestniczka postępowania prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest właścicielką mieszkania o powierzchni 58 m2. Wskazała, że jedyne osiągane dochody stanowi emerytura w wysokości 1.100 zł. Ponadto podniosła, że posiada oszczędności w kwocie 130 zł. Zgodnie z przedłożonym oświadczeniem uczestniczka nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności uczestniczka postępowania spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie uczestniczka wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że uczestniczka postępowania nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym uczestniczki stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.100 zł. Wskazać także należy na wysokość ponoszonych przez uczestniczkę kosztów bieżącego utrzymania, które wyliczyła na łączną kwotę ok. 850 zł. Uczestniczka nie posiada także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Wskazała jedynie na posiadane oszczędności w kwocie 130 zł. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa uczestniczki jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że uczestniczka nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.