III SA/Łd 382/14

Dnia 24 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015 roku sprawy ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę. UZASADNENIE Decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) w związku z art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, z późn. zm.), art. 39 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz. Urz. (WE), Nr L 153, z 30 kwietnia 2004, str. 30-83, ze zm.), art. 64 rozporządzenia komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. (WE), Nr L 368, z 23 grudnia 2006, str. 15-73, ze zm.) art. 80 ust. 1-3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. (WE) z 2 grudnia 2009 roku, Nr L 316, str. 65 - 112), art. 3 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 937/2012 z dnia 12 października 2012 r. zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1122/2009 oraz (UE) nr 65/2011 w odniesieniu do metody naliczania odpowiednich odsetek od nienależnych płatności do odzyskania od beneficjentów systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników ustanowionych rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ustanowionego rozporządzeniem Rady nr 1698/2005 oraz wsparcia sektora wina ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. L Nr 280 z 13.10.2012, str. 2), art. 53 § 1, art. 55, art. 56 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), § 17 pkt 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 roku Nr 174, poz. 1809 ze zm.), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję nr [...] wydaną dnia [...] r. przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. T. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na mocy decyzji nr [...] z dnia [...] r., znak [...]. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny: W dniu 7 maja 2010 r. strona złożyła wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2004-2006. W dniu [...] r. organ l instancji wydał decyzję nr [...] przyznając stronie płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. w wysokości 32148 zł w ramach pakietu ochrona gleb i wód, wariantu międzyplon ozimy. W dniu 28 lutego 2011 r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrole na miejscu podczas której wykryto nieprawidłowości. W wyniku wznowienia postępowania z urzędu w dniu [...] r. organ l instancji wydał decyzję nr [...]o uchyleniu dotychczasowej decyzji w całości i przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości 434,73 zł. W wyniku wniesienia odwołania od decyzji przez stronę organ II instancji w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W wyniku złożenia skargi do WSA przez stronę w dniu 6 grudnia 2012 r. WSA w Łodzi wydał wyrok o oddaleniu skargi strony. Wyrok stał się prawomocny od dnia 26 lutego 2013 r. W dniu 6 listopada 2013 r. organ l instancji wydał zawiadomienie nr [...]o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na mocy decyzji nr [...]. W dniu [...] r. organ l instancji wydał decyzję nr [...]. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na mocy decyzji nr [...] w wysokości 31713,27 zł. W dniu 17 grudnia 2013 r. strona wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wstrzymanie jej wykonania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Strona podniosła, iż nie zgadza się z wynikami kontroli na miejscu i podważając prawidłowość przeprowadzenia postępowania dowodowego. W opinii skarżącego naruszono także art. 80 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 ponieważ decyzja została wydana po upływie 12 miesięcy od płatności, dlatego jak twierdzi nie musi dokonywać jej zwrotu. Wydając decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji organ odwoławczy powołał brzmienie art. 29 Ustawy o ARiMR. Wyjaśnił, iż przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kwestia spełnienia przez stronę przesłanek przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. a jedynie kwestia ustalenia kwoty nienależnie pobranej. Postępowanie administracyjne dotyczące przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest zupełnie odrębnym postępowaniem, które poprzedza postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. Jak wyjaśniono wcześniej postępowanie w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych zostało zakończone ostateczną decyzją Kierownika BP wobec czego argumenty dotyczące merytoryki tego postępowania zawarte w odwołaniu nie mogą być przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. Organ nadmienił, że w sprawie o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. organ l instancji ustalił, że na działkach rolnych A, B, E brak było siewu międzyplonu do dnia 10 października, a na działkach rolnych C i D łączna powierzchnia obsiana międzyplonem wynosiła 1,75 ha. Ponadto stwierdzono, że rolnik pozostawił mniej niż 33% gruntów rolnych pokrytych roślinnością w okresie zimowym oraz stwierdzono uchybienie przestrzegania zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej. Sprawa przyznania G. M. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. stanowiła przedmiot odrębnego postępowania. Wydane w nim rozstrzygnięcia stały się ostateczne przez co jej ustaleniami faktycznymi i konsekwencjami związany jest zarówno organ jak i strona. Przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie w wyniku wznowienia postępowania organ stwierdzi, że dotychczasowa decyzja była wadliwa, uchyli ją i wyda decyzję na mniejszą kwotę niż pierwotnie bądź jej odmówi. Zaznaczyć jednak należy, iż w takim przypadku zadaniem organu odwoławczego nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne (to jest, czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną). Z racji, iż Kierownik BP decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchylił w całości decyzję nr [...] i przyznał płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. w wysokości 434,73 zł to kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą przyznaną decyzją nr [...] i kwota przyznaną decyzją nr [...], a wiec 31713.27 zł stała się nienależna i zachodzi konieczność ich zwrotu. Zgodnie z § 17 pkt 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa podlega wstrzymaniu i zwrotowi, jeżeli producent rolny nie realizuje pakietu objętego wnioskiem. W przedmiotowej sprawie wyszło na jaw iż rolnik poza stwierdzonymi różnicami powierzchni działek rolnych nie realizował pakietu ochrona gleb i wód na działkach rolnych A, B, E (podczas kontroli stwierdzono brak poplonu). W związku z powyższym obowiązkiem Kierownika BP stało się wypełnienie dyspozycji przepisów regulujących zwrot płatności nienależnie pobranych. W zaskarżonej decyzji organ l instancji rozstrzygnął sprawę w oparciu art. 80 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Art. 80 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 stanowi, że w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca przedmiotową kwotę powiększoną o odsetki. Odsetki nalicza się za okres między powiadomieniem rolnika o konieczności zwrotu, a zwrotem lub odliczeniem. Stosowana stopa odsetek obliczana jest zgodnie z przepisami prawa krajowego, ale nie jest niższa niż stopa procentowa stosowana na mocy przepisów krajowych przy odzyskiwaniu kwot. Na podstawie art. 29 ust. 7 ustawy o Agencji, do kwoty nienależnie pobranych płatności, ustalonej zaskarżoną decyzją, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 , w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki. Zgodnie z art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 937/2012 z dnia 12 października 2012 r., w odniesieniu do decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności wydawanych od dnia 16 października 2012 r., odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez rolnika wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia. Stosownie do art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 56 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200 % podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2 %, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8 %. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Na dzień wydania i doręczenia zaskarżonej decyzji stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi 10,00 % kwoty zaległości w stosunku rocznym (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz obniżonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych), i może ulec zmianie. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie doszło do przedawnienia. W niniejszej spawie powyższy art. 68 OP nie będzie miał zastosowania, gdyż tą kwestię reguluje przepis szczególny dotyczący przedawniania należności pochodzących z funduszy Unii Europejskiej lub krajowych współfinansujących fundusze Unijne. Zgodnie z art. 80 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 "Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. l, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od płatności.". Zatem zgodnie z przytoczoną powyżej regulacją obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności nie znajduje zastosowania pod warunkiem łącznego spełnienia następujących przesłanek: płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy oraz błąd ten nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Jednak w przypadku, jeśli błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nie powstanie wyłącznie wówczas, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie zostały wypełnione przesłanki opisane powyżej. Zauważyć należy, że podpisując wniosek strona oświadczyła, że zna zasady przyznawania płatności oraz oświadczyła się do niezwłocznego informowania organu na piśmie o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie płatności oraz o każdej zmianie powstałej w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności. Skoro strona złożyła takie oświadczenie to zdaniem organu nie można twierdzić, że błędy polegające na niedokładnym określeniu powierzchni działek rolnych oraz braku obsiania działek rolnych A, B, E międzyplonem do dnia 10 października, a także pozostawieniu mniej niż 33% gruntów rolnych pokrytych roślinnością w okresie zimowym oraz nieprzestrzeganiu zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej, nie mogły zostać wykryte przez rolnika. Wskazać należy że strona pomimo złożenia niepoprawnej deklaracji nie poinformowała organu, że wniosek był niepoprawny i otrzymała płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Termin 12 miesięczny którym mowa w art. 80 ust. 3 akapit 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 mógłby mieć zastosowanie jedynie w sytuacji zaistnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 80 ust. 3 akapit 1. Tym samym zdaniem organu w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranej. Na marginesie organ zauważył, że przepisy prawa regulują także możliwość odstąpienia od zwrotu nienależnie pobranej płatności, aczkolwiek w przedmiotowej sprawie one nie wystąpiły. Zgodnie z art. 39 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 "1. Bez uszczerbku dla rzeczywistych okoliczności, które należy uwzględnić w indywidualnych przypadkach, Państwa Członkowskie mogą uznać, w szczególności, następujące kategorie siły wyższej: śmierć rolnika; długoterminowa niezdolność rolnika do wykonywania zawodu; wywłaszczenie dużej części gospodarstwa, jeżeli wywłaszczenie to nie mogło być przewidziane w dniu podjęcia zobowiązania; klęska żywiołowa poważnie dotykająca grunty rolne gospodarstwa; wypadek powodujący zniszczenie budynków dla zwierząt gospodarskich; choroba epizootyczna dotykająca część lub całość należących do rolnika zwierząt gospodarskich. Państwa Członkowskie notyfikują Komisji kategorie, które uznają za siłę wyższą. 2. O przypadkach siły wyższej zawiadamia się na piśmie właściwy organ, wraz z odpowiednimi dowodami zadowalającymi ten organ w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym rolnik jest w stanie dokonać tej czynności. Ten termin może zostać przedłużony o 20 dni roboczych, w przypadku gdy taka możliwość przewidziana jest w dokumencie programowania.". Organ zauważył, że Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 817/2004, zostało zgodnie z art. 64 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 uchylone z dniem 1 stycznia 2007 r., jednak w odniesieniu do środków zatwierdzonych przed dniem 1 stycznia 2007 r. na mocy rozporządzenia (WE) Nr 1257/1999 ma nadal zastosowanie. W przedmiotowej sprawie strona nie podnosiła wystąpienia żadnej z w/w okoliczności i nie informowała organu o ich wystąpieniu na piśmie w terminie 10 dni roboczych od ich ustąpienia. Na powyższą decyzję G. M. wniósł skargę do WSA w Łodzi zaskarżając ja w całości i zarzucając jej naruszenie art. 29 ust. 7 ustawy o ARiMR w zw. Z art. 68 ust. 1 O.p. w zw. Z art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 poprzez odstąpienie od zbadania przesłanej dopuszczalności ustalenia i dochodzenia zwrotu pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nia w mocy decyzji organu I instancji oraz wstrzymanie ich wykonania. W jego ocenie spór sprowadza się do ustaleń faktycznych przemawiających za uznaniem, że w stosunku do skarżącego nie zachodzą podstawy do ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach programu rolnośrodowiskowego. Wskazał, że organ administracyjny w zaskarżonej decyzji uchylił się od dokonania ustaleń merytorycznych związanych z przyznaniem mu płatności a okoliczności te maja podstawowe znaczenie dla ustalenia przesłanek nienależnie pobranych kwot a w konsekwencji ich zwrotu. Każdy z dotychczasowych pomiarów dokonanych w latach 2004 – 2011 wskazywał inny wynik, co uzasadnia twierdzenie, że wskazanie danych we wniosku , jeśli nawet uznać za błędne opierało się na wynikach wcześniejszych pomiarów dokonywanych na zlecenie Agencji. Ponadto decyzja o naliczeniu nadmiernie pobranych płatności została przekazana po trzech latach od płatności. Należy więc uznać, że w rozumieniu art. 80 rozporządzenia 1122/2009 nie zachodzi przesłanka ustalenia i dochodzenia zwrotu przyznanych płatności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przeanalizował przesłanki odstąpienia przez organ od żądania zwrotu nienależnych płatności. okoliczności podniesione w skardze ocenił w uzasadnieniu decyzji. Strona nie zgłosiła dowodów lub twierdzeń, które mogłyby być przedmiotem oceny w toku postępowania. Postanowienie z dnia 7 stycznia 2015 r. WSA w Łodzi odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. 2015 r. NSA oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. WSA odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest decyzja Kierownika Biura Powiatowego w P. T.o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 rok oraz decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymująca tę decyzję w mocy. Postępowanie administracyjne dotyczące przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest zupełnie odrębnym postępowaniem, które poprzedza postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. W niniejszej sprawie na wniosek skarżącego z dnia 7 maja 2010 r. o przyznanie płatności Kierownik Biura Powiatowego w P. T. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] przyznając stronie płatność w wysokości 32148 zł w pakiecie ochrona gleb i wód, w wariancie międzyplon ozimy. Decyzja została doręczona stronie i stała się ostateczna. Płatność została wypłacona stronie w dniu 24 listopada 2010 r. Następnie w wyniku wznowienia postępowania Kierownik Biura Powiatowego w P. T. w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu w całości decyzji nr [...]i przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości 434,73 zł. Decyzja została doręczona stronie w dniu 20 lipca 2011 r. i stała się ostateczna. Zarówno organ odwoławczy jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podtrzymał prawidłowość ustaleń w niej powziętych. Postępowanie w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych zostało zakończone ostateczną decyzją Kierownika Biura Powiatowego wobec czego argumenty dotyczące merytoryki tego postępowania zawarte w odwołaniu nie mogą być przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu. W sprawie o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2010 r. organ l instancji ustalił, że na działkach rolnych A, B, E brak było siewu międzyplonu do dnia 10 października, a na działkach rolnych C i D łączna powierzchnia obsiana międzyplonem wynosiła 1,75 ha. Ponadto stwierdzono, że rolnik pozostawił mniej niż 33% gruntów rolnych pokrytych roślinnością w okresie zimowym oraz stwierdzono uchybienie przestrzegania zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej. Na podstawie art. 29 ust. 7 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, z późn. zm.), do kwoty nienależnie pobranych płatności, ustalonej zaskarżoną decyzją, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 , w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki. Zgodnie z art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 937/2012 z dnia 12 października 2012 r., w odniesieniu do decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności wydawanych od dnia 16 października 2012 r., odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez rolnika wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia. Stosownie do art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 56 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200 % podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2 %, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8 %. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Na dzień wydania i doręczenia zaskarżonej decyzji stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wyniosła 10,00 % kwoty zaległości w stosunku rocznym (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 9 lipca 2013 r. w sprawie stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz obniżonej stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych), i może ulec zmianie. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło do przedawnienia. W niniejszej sprawie art. 68 Ordynacji podatkowej nie będzie miał zastosowania, gdyż tą kwestię reguluje przepis szczególny dotyczący przedawniania należności pochodzących z funduszy Unii Europejskiej lub krajowych współfinansujących fundusze Unijne. Zgodnie z art. 80 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 "Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. l, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od płatności.". Należy podzielić stanowisko organu, że nie zostały wypełnione przesłanki opisane w art. 80 ust. 3 Rozporządzenia 1122/2009. Podpisując wniosek strona oświadczyła, że zna zasady przyznawania płatności oraz zobowiązała się do niezwłocznego informowania organu na piśmie o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie płatności oraz o każdej zmianie powstałej w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności. Skoro strona złożyła takie oświadczenie to nie można twierdzić, że błędy polegające na niedokładnym określeniu powierzchni działek rolnych oraz braku obsiania działek rolnych A, B, E międzyplonem do dnia 10 października, a także pozostawieniu mniej niż 33% gruntów rolnych pokrytych roślinnością w okresie zimowym oraz nieprzestrzeganiu zasad zwykłej dobrej praktyki rolniczej, nie mogły zostać wykryte przez rolnika. Skarżący pomimo złożenia niepoprawnej deklaracji nie poinformował organu, że wniosek był niepoprawny i otrzymał płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Termin 12 miesięczny którym mowa w art. 80 ust. 3 akapit 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 mógłby mieć zastosowanie jedynie w sytuacji zaistnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 80 ust. 3 akapit 1. Z powyższego wynika że nie są zasadne zarzuty skarżącego zawarte w skardze a zwłaszcza naruszenia art. 29 ust. 7 ustawy o ARiMR w zw. z art. 68 ust. 1 O.p. w zw. Z art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. e.o. .