III SA/Łd 383/13

Dnia 10 lipca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej J. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie radcy prawnego. W dniu 13 lutego 2013 roku J. W. wstąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] ustalającą skarżącej wysokość kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Do skargi załączony został wniosek skarżącej o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W nadesłanym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF wskazała, iż wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji i dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że J. W. wspólnie z mężem oraz dwojgiem dorosłych dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są emerytury obojga małżonków w łącznej wysokości ok. 2.500 zł miesięcznie. Skarżąca jest właścicielka gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,9 ha ( 3,4 ha przeliczeniowego) z domem mieszkalnym o powierzchni ok. 100 m2, oraz podstawowych maszyn rolniczych, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wnioskodawczyni wskazała, że leczy się na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę, jej córka od 12 roku życia jest chora na epilepsję, dlatego dochody małżonków z trudem starczają na utrzymanie domu i lekarstwa. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 i 11 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. W. wskazała, iż wspólnie z mężem oraz dwojgiem dorosłych dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są emerytury obojga małżonków w łącznej wysokości ok. 2.500 zł miesięcznie. Skarżąca jest właścicielka gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,4 ha przeliczeniowego z domem mieszkalnym o powierzchni ok. 100 m2oraz podstawowych maszyn rolniczych, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wnioskodawczyni leczy się na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę, jej córka od 12 roku życia jest chora na epilepsję, dlatego dochody małżonków z trudem starczają na utrzymanie domu i lekarstwa. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie, który wynosi 105 zł, stosownie do treści art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi oraz ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. M.K.