III SA/Łd 383/13

Dnia 4 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika skarżącej na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i ich zwrotu p o s t a n a w i a: 1) uchylić zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 postanowienie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu; 2) przyznać radcy prawnemu A. Z. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego A. w Ł. przy ul. Z. 70 lok. 303 kwotę 1.085,60 (jeden tysiąc osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu A. Z. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi J. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i ich zwrotu, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...], nr [...] i przyznał radcy prawnemu A. Z. kwotę 395,20 zł obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. W dniu 19 listopada 2013 roku radca prawny A. Z. działając jako pełnomocnik skarżącej z urzędu na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 i § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a. wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 15 pkt 1 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.Dz.U. z 2013r., poz. 490) poprzez niewłaściwe uznanie, że przedmiotowa sprawa jest "inną sprawą", a nie sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Pełnomocnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w części ponad kwotę 100,00 zł poprzez przyznanie kwoty 600,00 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu na podstawie § 6 pkt 3 cyt. rozporządzenia, zasądzenie niezbędnych kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 120,00 zł według stawki określonej ust. 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia oraz zwrot wpisu od zażalenia w wysokości 100,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Możliwość zaskarżenia zażaleniem rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania (art. 197 § 1 pkt 9 p.p.s.a.) lub kosztów sądowych (art. 227 § 1 p.p.s.a.) obejmuje także sytuacje, w których wspomniane rozstrzygnięcie stanowi jeden z punktów wyroku. Nie znaczy to jednak, że przedmiotem zaskarżenia jest wyrok. W takiej sytuacji mamy do czynienia z postanowieniem zawartym w wyroku. Zażalenie przysługuje tylko na wspomniane postanowienia, jako że warunkiem jego wniesienia jest niewniesienie skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.,LEX, Wydanie 3, Warszawa 2009, s. 577) W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 postanowienie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Od powyższego wyroku strona nie wniosła skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Powołany powyżej przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd może uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch przesłanek - zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.,LEX, Wydanie 3, Warszawa 2009, s.585). W ocenie Sądu, taki charakter ma wniesione przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika zażalenie. W złożonym zażaleniu pełnomocnik skarżącej zakwestionował wysokość zasądzonych w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu poprzez niewłaściwe ustalenie przez Sąd należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi, spowodowane przyjęciem, że przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, a co za tym idzie przyjęcie błędnej podstawy do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Ustalenie zatem jaki wpis z dwóch kategorii wpisów ujętych w art. 231 p.p.s.a. obowiązuje w danej sprawie wymaga uwzględnienia rodzaju sprawy administracyjnej i charakteru aktu kończącego postępowanie administracyjne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. z dnia [...] ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 2.613,48 zł. Wysokość zobowiązania skarżącej podlegającego zwróceniu została określona wprost w sentencji decyzji, a zatem to należność pieniężna w ww. kwocie stanowi przedmiot rozstrzygnięcia organu administracji w niniejszej sprawie. W postanowieniu zawartym w pkt 2 wyroku z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał radcy prawnemu A. Z. kwotę 240,00 zł netto tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu i zwrócił uiszczoną przez pełnomocnika opłatę sądową w kwocie 100,00 zł. Rozstrzygnięcie to Sąd oparł na § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Tymczasem z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 2.613,48 zł, prawidłowa stawka wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z urzędu powinna zostać obliczona na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 ww. rozporządzenia i powinna stanowić kwotę 600 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług. Z tych względów mając na uwadze przedstawione okoliczności, a w szczególności fakt, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając w oparciu o treść art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 383/13 i przyznał radcy prawnemu A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wynagrodzenie w łącznej kwocie 1.085,60 zł. Na wymienioną kwotę kosztów składa się uiszczona przez pełnomocnika opłata sądowa w wysokości 100,00 zł, wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100,00 zł oraz wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji (600,00 zł netto) i w postępowaniu zażaleniowym (120 zł netto) w łącznej wysokości 885,60 zł obejmujące podatek od towarów i usług. a.ł.