III SA/Łd 384/11

PostanowienieWSA w Łodzi2011-06-30

Skład orzekający: Janusz Furmanek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na odmowę zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest dopuszczalna bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni?
Ratio decidendi
Skarga na odmowę zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi skargę na czynność materialno-techniczną, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni. W niniejszej sprawie skarżący nie zachował tego terminu, wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero po około 8 miesiącach, co skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Stan faktyczny
I. K. zwrócił się do Starosty o zwrot nadpłaconej opłaty za wydanie karty pojazdu w wysokości 425 zł, która została pobrana na podstawie rozporządzenia z 2003 roku. Organ odmówił zwrotu, wskazując, że opłata była zgodna z prawem w dniu jej pobrania (2005 rok). Skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego po odmowie zwrotu, jednak nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa w wymaganym terminie 14 dni.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 30 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na pismo Starosty [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 kwietnia 2010r. I. K. zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o zwrot nienależnie pobranej kwoty w wysokości 425 zł za wydanie karty pojazdu Seria [...] z dnia [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta [...] pismem z dnia [...] znak: [...] wyjaśnił, iż za wydanie karty pojazdu, o której wyżej mowa, została pobrana opłata w wysokości 500 zł, na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310). Następnie organ administracji wskazał, iż w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. weszło w życie w dniu 15 kwietnia 2006r. rozporządzenie z dnia 28 marca 2006r. (Dz.U. Nr 59, poz. 421) Ministra Transportu i Budownictwa, którym obniżono wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z 500 zł do 75 zł. Do dnia wejścia w życie powyższego rozporządzenia pobieranie opłaty za kartę w wysokości 500 zł było zgodne z prawem. Skoro zatem wydanie karty pojazdu miało miejsce w dniu 10 listopada 2005r., organ administracji stwierdził, że nie ma żadnych podstaw do zwrotu różnicy wniesionej opłaty. Pismem z dnia 26 stycznia 2011r. I. K. ponownie zwrócił się do Starosty [...] o zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu w wysokości 425 zł. Wnioskodawca oświadczył, iż pismo organu administracji z dnia 19 kwietnia 2010r. nie stanowiło decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, od której mógłby się odwołać. W odpowiedzi na pismo z dnia 26 stycznia 2011r. Starosta [...] wyjaśnił, iż wydanie karty pojazdu, stanowi czynność materialno-techniczną i nie wymaga decyzji administracyjnej. Decyzji takiej nie wymaga również odmowa zwrotu pobranej opłaty za wydaną kartę pojazdu. Pismem z dnia 14 lutego 2011r. I. K. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. ze skargą na Starostwo Powiatowe w P. w związku z odmową zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł. W odpowiedzi na powyższe pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wyjaśniło, iż w przedmiocie żądania zwrotu opłaty za kartę pojazdu organ administracji podejmuje akt lub czynność, które nie są decyzją lub postanowieniem, na które jednak przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.). Pismem z dnia 16 kwietnia 2011r. I. K. wniósł skargę na Starostwo Powiatowe w [...] w związku z odmową zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o odrzucenie skargi wobec niewyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2011r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. przez wykazanie, czy przed złożeniem skargi do sądu skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Sądu I. K. wyjaśnił, iż w jego ocenie wyczerpał wszelkie środki zaskarżenia, bowiem pismem z dnia 6 kwietnia 2010r. zwrócił się do organu administracji o zwrot nienależnie pobranej opłaty, a po jego negatywnym potraktowaniu pismem z dnia 26 stycznia 2011r. wezwał organ administracji do zwrotu nadpłaconej kwoty, co stanowiło również wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje miedzy innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 52 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, iż skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (dz. u. nr 137 poz. 1310), jest sprawą administracyjną załatwianą przez organ administracji w drodze czynności, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest zatem czynnością materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. W związku z powyższym skargę do sądu można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności. W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się z żądaniem zwrotu opłaty za wydania karty pojazdu pismem z dnia 6 kwietnia 2010r. Pismem z dnia [...] organ administracji odmówił skarżącemu zwrotu przedmiotowej opłaty. W związku z powyższym, zgodnie z powołanym art. 52 § 3 p.p.s.a. w terminie 14 dni od daty otrzymania odpowiedzi organu administracji na pismo z dnia 6 kwietnia 2010r. należało wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, czego skarżący nie uczynił. Dopiero pismem z dnia 26 stycznia 2011r. skarżący wezwał organ do zwrotu nienależnie pobranej opłaty. Pomimo tego, że pismo z dnia 26 stycznia 2011r. nie zawierało dosłownego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, to uwzględniając jego treść oraz wyjaśnienia skarżącego z dnia 2 czerwca 2011r. należy w ocenie Sądu przyjąć, iż ww. miało taki charakter. Jednakże z uwagi na fakt, że skarżący skierował wezwanie organu administracji do usunięcia naruszenia prawa po około 8 miesiącach od otrzymania odpowiedzi na żądanie określone w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010r. należy stwierdzić, iż skarżący nie zachował terminu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. ----------------------- 3

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło