III SA/Łd 387/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wyłączenie sędziego NSA Janusza Nowackiego od orzekania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 387/09 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek R.A. III SA/Łd 387/09 Uzasadnienie J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W dniu 18 lutego 2010 roku J. K. złożył pismo procesowe zawierające wniosek o wyłączenie sędziego NSA Janusza Nowackiego od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że sędzia Janusz Nowacki orzekał już w jego sprawie o sygn. akt II SA/Łd 105/03. Skarżący oświadczył, iż orzeczenie wydane w tej sprawie budzi jego poważne wątpliwości, a ponadto ma wątpliwości co do bezstronności sędziego. Sędzia NSA Janusz Nowacki złożył w dniu 23 lutego 2010 r. stosowne oświadczenie, stwierdzając, iż nie łączą go z wnioskodawcą stosunki, o których mowa w przepisach art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.], sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. § 2. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli. § 3. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 cyt. ustawy). Dla rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego niezbędne jest także spełnienie przesłanek formalnych przez taki wniosek. Formułuje je art. 20 ustawy p.p.s.a, zgodnie z brzmieniem którego, strona winna zgłosić wniosek na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten powinien zawierać obok ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest w związku z tym formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy bowiem od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącego, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa wniosek ten nie może odnieść zamierzonego skutku. Skarżący nie podał bowiem jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanego we wniosku Sędziego. Także z oświadczenia złożonego przez sędziego NSA Janusza Nowackiego wynika, iż nie zachodzą w sprawie okoliczności, o których mowa w przepisach art. 18 i art. 19 ustawy p.p.s.a. Podniesione przez skarżącego we wniosku okoliczności nie mogą stanowić podstawy uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie. W szczególności, Sędzia nie podlega wyłączeniu z mocy ustawy z tej tylko przyczyny, że poprzednio orzekał w innej sprawie między tymi samymi stronami (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2002 r., sygn. akt II UKN 307/01, publik. w OSNP 2003/24, poz. 600). Istotą funkcji sądzenia jest bowiem przyznanie racji jednej tylko stronie sporu i dlatego domaganie się przez stronę, która sprawę przegrała, wyłączenia od orzekania określonych sędziów tylko dlatego, że brali oni udział w niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciu sprawy wcześniejszej, sparaliżowałoby funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Dlatego też takich możliwości prawnych ustawy procesowe stronom nie przyznają. Zauważyć należy, że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości, co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w sprawie rozpoznawanej. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego należy uznać za nieuzasadniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 18 § 1 i art. 19 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. R.A.