III SA/Łd 389/17

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za usunięcie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu postanawia przyznać adwokat M. J., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy al. A 46/13, kwotę 2.952,00 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa 00/100) zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu J.K. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokat M. J. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi a.l. III SA/Łd 389/17 Uzasadnienie J. K. złożył w ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 21 marca 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła jako pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie adwokat M. J. Wyrokiem z 29 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za usunięcie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu. W pkt 2 wyroku Sąd przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz pełnomocnika z urzędu tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 2.952 zł. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 kwietnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 2470/17, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 29 czerwca 2017 r. i oddalił skargę. W wyniku uchylenia wyroku Sądu I instancji upadło również orzeczenie zawarte w tym wyroku w pkt 2 o kosztach dla pełnomocnika z urzędu, wobec czego zaistniała okoliczność do wydania postanowienia w tym zakresie. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi] wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 8 tego rozporządzenia. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat M. J. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosiła 36.639,27 zł. W § 8 pkt 5 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wartości przedmiotu sprawy opłatę ustalono na 2.400 zł. Z tych też względów, w rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i ust. 2 powoływanego rozporządzenia należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 8 pkt 5 rozporządzenia, czyli kwoty 2.400 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji dało kwotę 2.952 zł. Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.