III SA/Łd 39/07

Dnia 30 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Ł. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. - I Inspektorat w przedmiocie renty socjalnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 października 2006 roku Ł. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. w sprawie przyznania skarżącemu renty socjalnej. Skarżący nie wskazał dokładnie jaka decyzja jest przedmiotem zaskarżenia, stwierdzając że rentę wydawał mu Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, a potem Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł.. Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2006 roku Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania pisma przez określenie czy jest to skarga na decyzję organu administracji publicznej, ewentualnie do podania daty, numeru oraz przedmiotu zaskarżonej decyzji - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wymogi formalne skargi zostały określone w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści tegoż przepisu wynika, iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (określone w art. 46 cyt. ustawy), a ponadto zawierać: 1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy). W sprawie niniejszej Ł. Z. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie wskazał jaka decyzja jest przedmiotem zaskarżenia oraz działanie jakiego organu skarży. Ł.Z. nie uzupełnił powyższych braków pomimo wezwania Sądu z dnia 2 listopada 2006 roku. Niezależnie od powyższych okoliczności wskazać należy, że w myśl art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (Dz. U. z 2003 roku, nr 135, poz. 1268) decyzję w sprawie przyznania renty socjalnej wydaje i świadczenie to wypłaca jednostka organizacyjna Zakładu właściwa ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu osoby ubiegającej się o rentę socjalną. Od decyzji w sprawie renty socjalnej wydanej przez jednostkę organizacyjną Zakładu lub przez organ emerytalno-rentowy osobie ubiegającej się o rentę socjalną przysługują środki odwoławcze przewidziane dla decyzji w sprawach emerytur i rent w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (art. 12 ust. 6 w/w ustawy). Z kolei zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U z 1998 roku, Nr 162, poz. 1126 ze zm.) od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Z powyższego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie jest właściwy do rozpoznania skarg na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie renty socjalnej. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzucił skargę.