III SA/Łd 39/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie częściowym ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 39/16 Uzasadnienie M. K. (dalej wnioskodawczyni) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania. Postanowieniem referendarza sądowego z 2 lutego 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, pismem z 28 kwietnia 2016 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnioskując o przyznanie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada domu, mieszkania, jest natomiast właścicielką działki (w ramach ogródków działkowych) o powierzchni 320 m2. Utrzymuje się obecnie z alimentów w kwocie 400 zł. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawczyni, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 2 lutego 2016 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że wnioskodawczyni korzysta już z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozpoznając w związku z tym powyższy wniosek referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że utrzymuje się obecnie z alimentów w kwocie 400 zł. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Należy mieć w tym względzie na uwadze, że ze wskazanego dochodu skarżąca ponosi wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, w tym utrzymaniem dwójki dzieci. Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdza się, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.