III SA/Łd 390/07

Dnia 20 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi C.K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przeniesienia na stanowisko dowódcy zastępu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. III SA/Łd 390/07 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96, poz.667, ze zm.), Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. przeniósł z dniem 1 lutego 2007 roku st. kpt. C.K. na stanowisko dowódcy zastępu w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Ł. Na podstawie § 2, § 3, § 5, § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 września 2006 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 167, poz. 1189), Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ł. przyznał C.K. z dniem 1 lutego 2007 roku uposażenie w wysokości: 1) uposażenie zasadnicze a) według grupy 6 ( z zachowaniem, na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, prawa do stawki uposażenia zasadniczego na poprzednio zajmowanym stanowisku) w kwocie 1630,00 zł, b) z tytułu wysługi 16 lat 260,80 zł, wzrastające z dniem 2 września, 2) dodatek za posiadany stopień st. kpt. 720 ,00 zł, 3) dodatek służbowy w wysokości 520,00 zł (z zachowaniem przez okres 12 miesięcy, na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej prawa do dodatku o charakterze stałym wymienionego w pkt 3). Łącznie 3130,80 zł. Od powyższej decyzji odwołał się C.K. Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. ), Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. postanowił : 1. uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty przeniesienia; 2. ustalić nowy termin przeniesienia na stanowisko dowódcy zastępu na dzień 15 marca 2007 r.; 3. w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że jako podstawę prawną decyzji organu I instancji wskazano, przepis kompetencyjny, który upoważnia komendanta powiatowego do wydawania decyzji w zakresie przenoszenia na inne stanowisko: a) art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, w którym stwierdza się, że do mianowania strażaka na stanowiska służbowe, przenoszenia na inne, powierzania pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku ( ... ) właściwi są przełożeni: (...) w komendzie powiatowej ( miejskiej ) wraz z jednostkami ratowniczo-gaśniczymi -komendant powiatowy ( miejski) jako przepis materialny stanowiący podstawę rozstrzygnięcia: b) art. 38 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy o treści:" Strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadkach: 1-3. (...). 4. likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia strażaka na równorzędne stanowisko." 2. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zacytowano i omówiono podstawy prawne, na których ją oparto, jak również: a) podano powód przeniesienia na niższe stanowisko - reorganizacja komendy powiatowej w związku z wejściem w życie nowego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ramowej organizacji komendy wojewódzkiej i komendy powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej. (Dz. U. z 2006 r. Nr 143, poz. 1037), b) podkreślono, że rozpoznano możliwość przeniesienia na stanowisko równorzędne, c) stwierdzono, że w wyniku reorganizacji nie ma możliwości przeniesienia skarżącego na stanowisko równorzędne, d) wskazano, że najwyższym wolnym stanowiskiem, jakim obecnie dysponuje komendant powiatowy, jest stanowisko dowódcy zastępu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w związku z wejściem w życie cytowanego powyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lipca 2006 roku w sprawie ramowej organizacji komendy wojewódzkiej i powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej zgodnie z jego § 8, ustalono nową liczbę etatów systemu codziennego dla Komendy Powiatowej PSP w Ł. Wynikiem zmian organizacyjnych było wprowadzenie w życie, z dniem 15 stycznia 2007 roku, nowego regulaminu organizacyjnego komendy, dostosowującego jej strukturę etatową do nowych przepisów. W regulaminie tym nie przewidziano stanowiska starszego specjalisty w Wydziale Operacyjno-Szkoleniowym, jakie dotychczas zajmował odwołujący się w oparciu o poprzednio obowiązujący regulamin organizacyjny. Na podstawie art. 38 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej, strażaka można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia strażaka na równorzędne stanowisko służbowe. Z treści tego przepisu wynika obowiązek rozpatrzenia możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne. Dopiero w przypadku braku takiej możliwości, przepis pozwala na przeniesienie strażaka na niższe stanowisko służbowe, z zastrzeżeniem zachowania dotychczasowej stawki uposażenia, zgodnie z art. 89, oraz prawa do dodatku służbowego w dotychczasowej wysokości przez okres 12 miesięcy - zgodnie z art. 87 ust. 3 ww. ustawy. (Są to przepisy gwarancyjne, skutkujące zachowaniem dotychczasowego uposażenia, mimo zaliczenia stanowiska do niższej stawki uposażenia). Wprowadzony w życie, z dniem 15 stycznia 2007 roku, regulamin organizacyjny Komendy Powiatowej PSP w Ł. nie przewiduje stanowiska, które dotychczas zajmował st. kpt. C.K. Z oświadczenia Komendanta Powiatowego PSP w Ł. wynika, iż rozważył on możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne i w wyniku tego postępowania stwierdził, że wszystkie takie stanowiska są obsadzone, a tym samym nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne do dotychczas zajmowanego. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. stwierdził, że odwołujący się nie wskazuje na nieprawdziwość takich działań, ani nie zarzuca przełożonemu uchybień w tym względzie. Nie wskazuje na odmienny, od przekazanego przez komendanta powiatowego, stan faktyczny. Komendant Powiatowy PSP w Ł., kierując się zacytowanymi powyższymi przepisami, przeniósł skarżącego na najwyższe wolne stanowisko służbowe odpowiadające jego kwalifikacjom zawodowym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 36 ust. 6 ustawy o PSP, w związku z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, maksymalnych stopni przypisanych do poszczególnych stanowisk oraz dodatkowych wymagań kwalifikacyjnych, jakim powinni odpowiadać strażacy na określonych stanowiskach służbowych ( Dz. U. z 2006 r. Nr 142, poz. 1022 ), strażak na stanowisku dowódcy zastępu winien spełniać następujące kryteria: - posiadanie co najmniej tytułu technika pożarnictwa lub uzyskanie uznania kwalifikacji technika pożarnictwa, - 3 lata stażu służby. Kwalifikacje odwołującego się strażaka (ukończona Szkoła Główna Służby Pożarniczej w roku 1994 oraz 17 letni staż służby) wykraczają poza ustawowe minimum określone powyżej. Należy także zauważyć dodatkowe kwalifikacje, w postaci ukończonych kursów: obsługi i konserwacji sprzętu ratownictwa technicznego, pierwszej pomocy, (PCK), z zakresu ratownictwa medycznego dla strażaków ratowników KSRG, bhp przy obsłudze pilarek spalinowych oraz z zakresu podstawowych zabiegów resuscytacyjnych z zastosowaniem automatycznego defibrylatora zewnętrznego. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. wskazał, że decyzja o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe dotyczy obecnego stanu zatrudnienia w komendzie i nie wyklucza awansowania strażaka na równorzędne do poprzedniego, a nawet wyższe stanowisko służbowe w przyszłości. Stosownie do postanowień: - art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej st. kpt. C.K. zachowuje prawo do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego, - art. 87 ust. 3 cyt. ustawy zachowuje przez okres 12 miesięcy prawo do dodatku służbowego według stawek obowiązujących przed przeniesieniem, w pełnej wysokości, gdyż przeniesienie nastąpiło wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska i nie było możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne. Ponadto organ wskazał, że niezależnie od powyższych ustaleń decyzja organu I instancji wymaga reformacji. Zgodnie bowiem z art. 130 § 2 K.p.a. wniesienie odwołania od decyzji administracyjnej w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Art. 130 § 3 K.p.a. stanowi, że powyższy przepis nie ma zastosowania jedynie w przypadkach wydania decyzji, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności lub które podlegają natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. Przedmiotowej decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności i brak jest przepisu ustawowego nakazującego natychmiastowe jej wykonanie. Wstrzymanie wykonania decyzji spowodowane wniesieniem odwołania skutkuje tym, że decyzja ta może być wykonana dopiero po rozpatrzeniu odwołania strony i wejścia w życie do obrotu prawnego decyzji ostatecznej. Mając powyższe na uwadze organ II instancji uchylił decyzję w części dotyczącej terminu przeniesienia na stanowisko dowódcy zastępu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podniósł, że został przeniesiony na rażąco niskie stanowisko służbowe, ze stanowiska starszego specjalisty Komendy Powiatowej na stanowisko dowódcy zastępu, co jest degradacją o cztery grupy tj. z dziesiątej na szóstą grupę zaszeregowania. Zdaniem skarżącego przenoszenie strażaków na inne stanowiska służbowe nastąpiło z rażącym naruszeniem sprawiedliwości społecznej i nadrzędnym interesem służby w PSP. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. wnosił o jej oddalenie. Swoje stanowisko podtrzymał w piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2007 r. W dniu 18 września 2007 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego cofające wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../. Przy czym, jak stanowi art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że Sąd bada legalność zaskarżonej do niego decyzji, a więc, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji. Nie zawsze zachodzi jednak konieczność merytorycznej kontroli zaskarżonego do Sądu aktu. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym, a tym samym z rozpoznania skargi. W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 18 września 2007 r. cofnął skargę. Sąd, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.