III SA/Łd 392/07

PostanowienieWSA w Łodzi2007-06-13

Skład orzekający: Janusz Furmanek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie lekarskie stwierdzające brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Orzeczenie lekarskie w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej nie jest władczym działaniem organu administracji publicznej, które kreuje uprawnienia lub obowiązki jednostki. Stanowi ono jedynie podstawę do wydania decyzji przez właściwego inspektora sanitarnego, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga na samo orzeczenie lekarskie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
A. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA: Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. III SA/Łd 392/07 U z a s a d n i e n i e A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 1 - 4 i 8 powołanej ustawy). Z treści przedmiotowej skargi oraz z dodatkowych wyjaśnień złożonych na wezwanie Sądu wynika, iż A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy o braku podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Tymczasem akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (lub w przypadku ich niepodejmowania – na bezczynność), charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Kolejnym kryterium wyznaczającym zakres dopuszczalności skargi na akt lub czynność jest kryterium "z zakresu administracji publicznej". Zatem akty lub czynności z zakresu administracji publicznej będą zawierały element władztwa administracyjnego. Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Wskazane w skardze orzeczenie lekarskie nie spełnia wymienionych wyżej warunków oraz nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie lekarskie w przedmiocie ustalenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej nie jest bowiem władczym działaniem, kreującym uprawnienie bądź obowiązek jednostki w indywidualnej sprawie. Stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) stanowi ono dopiero podstawę do wydania przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego decyzji o stwierdzeniu (bądź nie) choroby zawodowej, na którą, po wyczerpaniu toku instancji, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego (§ 8 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia). Powyższe oznacza, iż na wskazane w skardze orzeczenie lekarskie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W świetle powyższych rozważań należy uznać, że skarga A. D. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło