III SA/Łd 393/09

Dnia 4 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na decyzję Starosty R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Starosta R. orzekł o utracie przez I. J. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...]. Powyższą decyzję skarżący - I. J. odebrał osobiście w dniu 19 listopada 2008 roku. W dniu 27 listopada 2008 roku skarżący od powyższej decyzji złożył odwołanie. Decyzją z dnia [...], znak [...] Wojewoda Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W piśmie z dnia 6 lipca 2009 roku skierowanym do Wojewody Ł., skarżący wniósł o skierowanie sprawy w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i utraty prawa do zasiłku z dniem [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W związku z powyższym pismem Powiatowy Urząd Pracy w R. M. pismem z dnia 9 lipca 2009 roku zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie w terminie do dnia 16 lipca 2009 roku charakteru wniesionego w dniu 6 lipca 2009 roku pisma poprzez wskazanie, czy jest to odwołanie, czy też skarga na bezczynność organu. W piśmie z dnia 13 lipca 2009 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu skarżący zawarł oświadczenie wskazując, iż "wnioskuje o przekazanie wszystkich decyzji wydanych przez Starostę R. i Wojewodę Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi". W dniu 28 lipca 2009 roku skarżący za pośrednictwem Wojewody Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "odwołanie do sądu administracyjnego za pośrednictwem Wojewody Ł." wskazując, iż zgodnie z pismem, które otrzymał wnosi odwołanie od decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w R. M. za pośrednictwem Starosty R. na decyzję z dnia [...] o nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż przekazuje skargę na żądanie strony skarżącej. Podkreślił jednocześnie, iż strona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, w terminie do wniesienia odwołania wniosła do sądu administracyjnego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Starosty R. z dnia [...] w przedmiocie utraty statutu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Od decyzji tej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, strona złożyła za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R. M. odwołanie do Wojewody Ł. Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...], znak [...] Wojewoda Ł. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty R. z dnia [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W konsekwencji oznacza to, że zaskarżona decyzja Starosty R. z dnia [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego w następstwie decyzji Wojewody Ł. z dnia [...], który uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W istocie więc skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji, a ponadto na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym, co również czyni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt iż, skarga na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym w chwili jej w wniesienia, jak i na rozstrzygnięcie organu administracji I instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. A. B.