III SA/Łd 393/12

Dnia 14 grudnia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy zwolnienia spod egzekucji samochodu p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu L. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł (dwustu złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi i zażalenia i ustanowienie radcy prawnego; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę L. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiające zwolnienia spod egzekucji samochodu skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty za sporządzony na wniosek skarżącego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz akt sprawy wynika, że L. B. wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę jego żony w wysokości 1.700 zł brutto miesięcznie. Skarżący zmuszony był zawiesić prowadzoną działalność gospodarczą w postaci usług taxi, bowiem zajęty przez komornika samochód jest zepsuty, a koszty naprawy tak wysokie, że rozwiązaniem bardziej racjonalnym byłaby jego sprzedaż i kupno samochodu tańszego w eksploatacji. Skarżący wraz z żoną zamieszkują w domu będącym własnością syna i jego rodziny, w którym zajmują jeden pokój o powierzchni 16 m2 . Poza zajętym przez komornika samochodem wnioskodawca nie posiada innego majątku ani oszczędności. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 i 11 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny- art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że L. B. wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę jego żony w wysokości 1.076 zł netto miesięcznie. Skarżący zmuszony był zawiesić prowadzoną działalność gospodarczą w postaci usług taxi, bowiem zajęty przez komornika samochód jest zepsuty. Skarżący wraz z żoną zamieszkują w domu będącym własnością syna i jego rodziny, w którym zajmują jeden pokój o powierzchni 16 m2. Poza zajętym przez komornika samochodem wnioskodawca nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonych już wpisów od skargi oraz zażalenia i ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.