III SA/Łd 397/08

Dnia 7 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA: Irena Krzemieniewska Sędzia NSA: Janusz Nowacki Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 roku sprawy ze skargi M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów oddala skargę. Starosta Z. decyzją z dnia [...] wprowadził zmianę w rejestrze ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w O. w obrębie [...], polegającą na: 1. ujawnieniu w części opisowej i graficznej operatu ewidencyjnego mapy sytuacyjnej do celów prawnych wykonanej przez geodetę uprawnionego Z. Z., przyjętej do zasobu w dniu [...] r. za nr [...] r. obrazującej prawidłowy przebieg granic i powierzchni nieruchomości wykazanej w księdze wieczystej KW [...], 2. wykreśleniu dotychczasowego władającego Gminę O. i wpisaniu jako właściciela M. M. Burmistrz Miasta O. odwołał się od decyzji, wyjaśniając, że w dniu jej wydania działka 246/2 nie istniała w prowadzonej przez Urząd Miejski w O. ewidencji gruntów i budynków. Uległa ona bowiem wcześniej podziałowi na skutek sporządzonej mapy sytuacyjnej do celów prawnych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] r. Ponadto z posiadanej przez burmistrza dokumentacji wynika, iż dawnej działce [...] ujawnionej w KW [...] będącej własnością M.M. odpowiadają obecnie działki [...]. Dlatego też w oparciu o przywołaną w punkcie 1 orzeczenia w/w decyzji mapę, nie można dokonać zmiany w ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] w obrębie [...]a jedynie dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w obrębie [...] poprzez wykreślenie dotychczas władającego działką [...] Gminę Miasta O. i wpisanie jako właściciela M.M. Starosta Z. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 22 ust. 1 i art. 24 a ust. 10 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 20027 ze zm.) oraz art. 132 § 1 i § 2 oraz art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego wprowadził zmianę w rejestrze ewidencji gruntów i budynków polegającą na ujawnieniu w części opisowej i graficznej ewidencji gruntów i budynków mapy sytuacyjnej do celów prawnych wykonanej przez geodetę uprawnionego Z. Z., przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] r. za nr [...]w zakresie: 1. Do działki nr [...] położonej w obrębie [...] ujawnieniu M. M. s. A. i S. jako właściciela. 2. Dla działek nr [...] w obrębie [...] wpisaniu numeru księgi wieczystej KW [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ administracji stwierdził, iż wobec złożenia przez M.M. uwag i zastrzeżeń do wyłożonego w listopadzie 2005 r. projektu opisowo-kartograficznego miasta O., potraktowanych jako zarzuty, wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta O., dotyczącego działki nr [...] o powierzchni 1,5434 ha, położonej w O., w obrębie [...]. Dla tej nieruchomości opisanej w jednostce rejestrowe [...] w roku 2003 została przeprowadzona kompleksowa modernizacja ewidencji gruntów wykonana zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. z 2001 r. Nr 38, poz.454). Starosta kończąc postępowanie modernizacyjne wydał w tej sprawie decyzję z dnia [...]. Ze względu na brak skutecznego doręczenia decyzji stronom, w listopadzie 2005 r. ponownie wyłożono operat opisowo-kartograficzny. Zastrzeżenia zgłoszone przez strony potraktowano jako zarzuty i ponownie przeprowadzono postępowanie wyjaśniające. Burmistrz Miasta O., działający w imieniu Gminy Miasta O. odwołał się od tej decyzji. M.M., jako strona postępowania, wyraził zgodę na zmianę sentencji decyzji zgodnie z żądaniem odwołania. Analiza dokumentów znajdujących się w zasobie geodezyjnym i kartograficznym wykazała, że decyzja od której odwołał się Burmistrz Miasta O. została wydana po wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany polegającej na ujawnieniu podziału działki nr [...] na działki o numerach [...] w oparciu o mapę sytuacyjną do celów prawnych przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] r. za nr [...] oraz decyzję Wojewody Ł. z dnia [...]. Wobec powyższego działka o nr [...] na dzień wydawania decyzji prawnie już nie funkcjonowała. Zatem odwołanie Burmistrza Miasta O. należało uznać za zasadne. Na podstawie dokumentów znajdujących się w zasobie geodezyjnym i kartograficznym organ administracji pierwszej instancji ustalił, iż ewidencja gruntów dla przedmiotowej nieruchomości założona została w 1961 roku. Z danych zawartych w archiwum ewidencji gruntów wynika, iż M. M. c. J. figurowała jako władający nieruchomością oznaczoną wówczas działkami o numerach: [...] (pow. 1,55 ha), [...] (pow.0,47 ha), [...] (pow. 1,02 ha), [...] ( pow. 0,46 ha), [...] ( pow. 0,05 ha), [...]( pow. 0,06 ha), [...] ( pow. 0,26 ha) o łącznej powierzchni 3,87 ha położonych w obrębie K., gromadzie E., powiat ł. W związku z ustawą z dnia 26.10.1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych na podstawie Aktu Własności Ziemi z dnia [...] właścicielem nieruchomości oznaczonych wówczas numerami [...] o łącznej powierzchni 3,87 ha stali się A. s. A. i M. oraz S. c. K. i M. małżonkowie M. Podczas przeprowadzonej w 1979 r. modernizacji ewidencji gruntów przedmiotowa działka została oznaczona nowym numerem [...] ( pow. 1,55 ha) w Obrębie K., gmina O. Kolejna modernizacja z 1988 r. potwierdza, iż przedmiotowa nieruchomość nr [...]nie uległa zmianie, o czym zostali powiadomieni właściciele składając podpis w protokole ustalenia stanu władania. W 1989 r. w ramach zlecenia realizowanego przez Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w Ł. K. został włączony do granic administracyjnych miasta O. W nowopowstałym obrębie [...] dawna działka [...] otrzymała numer [...] i miała powierzchnię 1,5435 ha. Wzdłuż dawnej granicy miasta O. wydzielono grunt użytkowany jako droga ( stanowiący część ulicy G.) oznaczono go jako działka nr ewid. 246. Z czynności ustalenia stanu władania gruntami został sporządzony stosowny protokół, który załączono do operatu przyjętego do zasobu za nr [...] r. W latach 1994-1995 przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów dla terenu miasta O. Oznaczenie działki, powierzchni oraz przebieg granic przedmiotowej nieruchomości nie uległy zmianie. Stan taki został przyjęty także podczas przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków w roku 2003. W ramach toczącego się postępowania zbadano stan prawny przedmiotowych nieruchomości, z którego wynika, iż dla działki nr [...] w Sądzie Rejonowym w Z. w V Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta KW [...]. Księga ta została urządzona w 1979 r. na podstawie wyrysu mapy ewidencyjnej z dnia [...]oraz wspomnianego wyżej Aktu Własności Ziemi. Wykazany w księdze wieczystej przebieg granic przedmiotowej nieruchomości jest odmienny od ujawnionego w aktualnym operacie ewidencyjnym. W dziale II księgi wieczystej na mocy umowy przekazania gospodarstwa rolnego z dnia [...] r. za nr Rep.A.[...] wpisany został M. J. M.jako właściciel. Natomiast do chwili obecnej nie uregulowano stanu prawnego ul. G. ( organ błędnie podał K.) składającej się z działek o numerach ewidencyjnych [...]. W celu doprowadzenia do zgodności zapisów w operacie ewidencyjnym ze stanem prawnym wykazanym w księdze wieczystej powołano geodetę uprawnionego Z.Z. do sporządzenia dokumentacji geodezyjno-kartograficznej. Wykonaną mapę sytuacyjną do celów prawnych zaewidencjonowano za nr [...] r. Pozwala ona na ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości, uregulowanej w księdze wieczystej. Uwzględniając powyższe należało dokonać stosowną zmianę w ewidencji gruntów i budynków przywracając stan sprzed modernizacji ewidencji gruntów w celu doprowadzenia zgodności jej zapisów z zapisami w księdze wieczystej. M. M. odwołał się od decyzji organu I instancji wyjaśniając, iż Przewodniczący Rady O.obiecał porozmawiać z Burmistrzem O. zobowiązując w/w Urząd do wprowadzenia zmian i dokonania rozgraniczenia gruntów O. od gruntów M.M. Tymczasem podczas sesji Rady Miasta O. w dniu [...] r. Burmistrz O. oświadczył, ze do niczego się nie zobowiązuje. Wobec powyższego skarżący wycofał swoją zgodę na zmianę decyzji z dnia [...] r. Stwierdził ponadto, że nie przeprowadzał podziału swojej działki nr [...]i nie godzi się na ujawnienie działki nr [...]. Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Z. z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, iż zgodnie z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz aktów wykonawczych do tej ustawy ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach i budynkach. Powinna być utrzymywana w aktualności co do stanu faktycznego i prawnego. W myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w ewidencji gruntów i budynków oprócz informacji wymienionych w ust. 1 tego przepisu wykazuje się także właściciela. Dane dotyczące właściciela nieruchomości, zgodnie z § 12 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i budownictwa z dnia 29.03.2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38, poz. 454), ujawnia się na podstawie dokumentów dotyczących własności gruntów (wpisów dokonanych w księgach wieczystych, aktów notarialnych, prawomocnych orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych). Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków w celu doprowadzenia do zgodności zapisów w operacie ewidencyjnym ze stanem prawnym wykazanym w księdze wieczystej KW [...] powołał geodetę uprawnionego aby sporządził stosowną dokumentację geodezyjno-kartograficzną. W wyniku tej pracy powstała mapa sytuacyjna do celów prawnych zgodnie, z którą działce nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...] w ewidencji gruntów i budynków odpowiadają działki o numerach [...]. W ocenie organu odwoławczego cofnięcie zgody skarżącego na zmianę sentencji decyzji Starosty z dnia [...] nie jest skuteczne. Odwołanie złożonego oświadczenia może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach określonych w kodeksie cywilnym jako wady oświadczenia woli, to jest groźba, błąd i inne. Skarżący powinien zatem, ich istnienie podczas składania oświadczenia, co najmniej uprawdopodobnić, czego we wniesionym odwołaniu nie zrobił. M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi żądając częściowego uchylenia decyzji organów administracji obu instancji, ponieważ zawierają one błędy. Zdaniem skarżącego decyzja powinna mieć następujące brzmienie, cyt : " Wprowadzić zmianę w rejestrze gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonej Nr ewidencyjnym [...] położonej w obrębie [...] polegającą na ujawnieniu w części mapy sytuacyjnej obrazującej prawidłowy przebieg granic i powierzchnię nieruchomości wykazanej w księdze wieczystej KW [...] to jest działka Nr [...] o pow. 1,55 ha, ponieważ działka Nr [...] powstała z części działki dawnej [...]a obecnie [...] i wykreśleniu dotychczasowego władającego Gminę Miasta O. i wpisaniu jako właściciela M.M.". Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 18.12.2008 r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi skarżący oświadczył, że jego zgoda na zmianę sentencji decyzji z dnia [...] r. wyrażona była warunkowo. Po okazaniu przez Sąd pisemnego oświadczenia z dnia [... ]r. stwierdził, że warunki na jakich wyraził zgodę określone są w piśmie, które złoży do dnia 29.12.2008 r. W dniu 22.12.2008 r. skarżący złożył fotokopię swojego pisma z dnia [...] r., którego oryginał znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych przez organ odwoławczy wraz ze skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 p. p. s. a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, czy są one zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prawidłowo w uzasadnieniu swej decyzji stwierdził, że ewidencja gruntów i budynków jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach i budynkach. Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17.05. 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) w ewidencji tej wykazuje się właściciela. Dane właściciela nieruchomości, w myśl § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38, poz. 454) uwidacznia się na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych. Organ administracji pierwszej instancji po dostrzeżeniu, iż wykazany w księdze wieczystej przebieg granicy nieruchomości jest odmienny od ujawnionego w akcie notarialnym podjął prawidłowe działania zmierzające do doprowadzenia do zgodności zapisów w operacie ewidencyjnym ze stanem prawnym wykazanym w księdze wieczystej. Mapa sporządzona przez geodetę Z. Z. umożliwiła ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków stanu prawnego odpowiadającego zapisom zamieszczonym w księdze wieczystej. Działce nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...] w ewidencji gruntów i budynków odpowiadają działki o numerach [...]. Właścicielem działki nr [...] jest skarżący, co zostało uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków na mocy decyzji organu I instancji. Skarżący uprawniony jest do wystąpienia z wnioskiem do organu prowadzącego ewidencję o wprowadzenie w niej zmiany, polegającej na wykazaniu obu przedmiotowych działek jako jednej działki, której powierzchnia odpowiadać będzie sumie powierzchni działek [...]. Skarżący nie wykazał, iż jedynie warunkowo wyraził zgodę na zmianę sentencji decyzji z dnia [...] r. i wobec niespełnienia jego warunków decyzja nie mogła zostać zmieniona. Art. 132 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego przewiduje, że jeśli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ administracji publicznej, który wydał decyzję, uzna, że to odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Zgodnie z § 2 tego artykułu przepis § 1 stosuje się także w przypadku, gdy odwołanie wniosła jedna ze stron, a pozostałe strony wyraziły zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji zgodnie z żądaniem odwołania. Odwołanie od decyzji Starosty Z. z dnia [...] r. wniósł w dniu [...] r. Burmistrz Miasta O. M.M., będący stroną postępowania, w piśmie z dnia [...] r. wyraził zgodę na zmianę decyzji pod warunkiem wydania przez Urząd Miasta O. opisu historycznego działki [...] aż do obecnej chwili. Urząd Miejski w O., spełniając powyższe żądanie skarżącego, wydał w dniu [...] r. zaświadczenie zawierające opis historyczny działki nr [...]. Skarżący w dniu [...]r. złożył pisemne oświadczenie, iż wyraża zgodę na zmianę sentencji decyzji z dnia [...] r. Oświadczenie to złożone zostało bezwarunkowo. M. M. w okresie od dnia [...] do dnia [...] stycznia [...] r., to jest od złożenia oświadczenia o bezwarunkowej zgodzie na zmianę decyzji z dnia [...] r. do wydania decyzji na podstawie art. 132 k.p.a. przez Starostę Z., nie składał żadnych oświadczeń zawierających dodatkowe warunki, od których spełnienia uzależniałby wydanie nowej decyzji. Tym samym Starosta Z. uprawniony był wydać decyzję w oparciu o przepisy art. 132 § 1 i 2 k.p.a. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, organ administracji II instancji rozpatrując odwołanie trafnie przyjął, iż nie zaistniały przesłanki do cofnięcia zgody na zmianę decyzji z dnia [....] r. Skarżący nie podnosi w skardze, że jego oświadczenie złożone zostało w dniu [...] r. pod wpływem błędu lub groźby. Dlatego też brak jest podstaw do uchylenia się przez niego od skutków prawnych oświadczenia woli w trybie art. 88 kodeksu cywilnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. T.P.