III SA/Łd 398/17

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenie granicy nieruchomości postanawia 1) przyznać skarżącej R. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczonego już wpisu od skargi oraz poprzez ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie III SA/Łd 398/17 Uzasadnienie R. W. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenia granicy nieruchomości. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona uiściła wymagany w sprawie wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. Następnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku PPF. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest współwłaścicielką w 1/6 części nieruchomości (skarżąca nie podała bliższych danych). Jedyne dochody skarżącej stanowi emerytura w kwocie 911 zł miesięcznie oraz dochód z wynajmu lokalu – ok. 400 zł miesięcznie. Skarżąca, zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Do formularza wniosku załączyła szereg dokumentów (kserokopie rachunków) mających obrazować jej wydatki bieżące. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się jedynie z dochodów z tytułu emerytury (911 zł) oraz dochodów z tytułu najmu lokalu (ok. 400 zł). Skarżąca załączyła do formularza wniosku dokumenty obrazujące jej wydatki bieżące, z których wynika, ze istotna część dochodów wydatkowana jest na pokrycie bieżących zobowiązań dnia codziennego. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został uiszczony w prawidłowej wysokości. Ponadto sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżąca złożyła już po uiszczeniu wpisu od skargi. Istotne jest w tym względzie, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.). W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.o.