III SA/Łd 401/09

III SA/Łd 401/09 POSTANOWIENIE Dnia 1 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na czynność materialno- techniczną Starosty Powiatu [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanowił : odrzucić skargę. III SA/Łd 401/09 UZASADNIENIE A. A. wnioskiem z dnia 7 maja 2009 r. zwrócił się do Starosty Powiatu [...] o zwrot nadpłaty kwoty uiszczonej tytułem opłaty za wydanie karty pojazdu. Starosta Powiatu [...] w dniu 12 maja 2009 r. odmówił zwrotu wnioskowanej kwoty, z uwagi na brak podstawy prawnej do dokonania jej zwrotu. W ocenie organu pobrana opłata była należna i wynikała ona z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłaty za kartę pojazdu (Dz.U. z 2003 r. Nr 137 poz. 1310 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. A., powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r, sygn. akt U 6/04, wniósł o zwrot nadpłaty uiszczonej kwoty. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu [...] wniósł o odrzucenie skargi, bądź o ewentualne jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.) Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skargi A. A. było uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięci naruszenia prawa, złożone w czternastodniowym terminie liczonym od dnia 16 maja 2009 r. (odpis pisma Starosty Powiatu [...] skarżący otrzymał w dniu 15 maja 2009 r. - kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru, akta administracyjne). Skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. stąd jego skargę uznać należało za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.