III SA/Łd 402/06

PostanowienieWSA w Łodzi2007-06-06

Skład orzekający: Irena Krzemieniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na opieszałość organu w przedmiocie roszczenia wynikającego z umowy najmu lokalu mieszkalnego mieści się w kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga dotycząca opieszałości organu w przedmiocie roszczenia wynikającego z umowy najmu lokalu mieszkalnego, która ma charakter cywilnoprawny, nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 PPSA, a sprawy cywilne, w tym roszczenia z umów najmu, należą do właściwości sądów powszechnych.
Stan faktyczny
Skarżąca B. P. wniosła skargę na Administrację Nieruchomości w przedmiocie opieszałości administracji, domagając się sądowego zasiedlenia lokalu mieszkalnego, nałożenia grzywny na organ oraz wypłacenia odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na Administrację Nieruchomości [...] w przedmiocie opieszałości administracji postanawia: odrzucić skargę W dniu 14 sierpnia 2006 r. B. P. wniosła skargę na Administrację Nieruchomości [...] w przedmiocie opieszałości administracji. Skarżąca wniosła o nakazanie sądowego zasiedlenia lokalu mieszkalnego przy ulicy R. 19 m 1 na jej rzecz, nałożenie grzywny na organ oraz o wypłacenie jej odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Wyjaśnić przy tym należy, że w przypadku wymienionych w pkt 4 cytowanego wyżej przepisu formach działalności administracji publicznej mowa jest o aktach i czynnościach "z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". W doktrynie prawa administracyjnego wskazane formy działania administracji charakteryzuje się jako niemające charakteru decyzji lub postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, o charakterze publicznoprawnym (a tylko w tym zakresie działalność administracji publicznej została poddana sądowej kontroli) oraz dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (podobnie J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 22 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 1996 roku, sygn. akt I SA 1326/96, nie publikowane). W konsekwencji, jedynie możność przypisania wszystkich powyższych cech działaniu (lub bezczynności) organu administracji, skutkować będzie otwarciem drogi do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jak już na wstępnie wskazano, z treści przedmiotowej skargi wynika, że B. P. wniosła skargę na Administrację Nieruchomości [...] w przedmiocie opieszałości administracji. Sprawa objęta skargą nie jest sprawą o charakterze administracyjnym, bowiem działalność czy też opieszałość Administracji Nieruchomości [...] nie ma charakteru działalności administracji publicznej. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych, ponieważ jej przedmiotem jest roszczenie wynikające z umowy o najmie lokalu mieszkalnego, która jest czynnością prawną o charakterze cywilnym. W konsekwencji, przedmiot niniejszej sprawy, jak i powyższa skarga nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy cytowanej ustawy nie dają również podstaw do spełnienia pozostałych żądań skarżącej. Poza kognicją sądu administracyjnego jest nakładanie grzywien w związku brakiem właściwej realizacji umowy najmu lokalu, Sąd niej jest również uprawniony do zasądzenia odszkodowania na rzecz skarżącej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło