III SA/Łd 405/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia 1) przyznać skarżącemu Z. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A. III SA/Łd 405/08 Uzasadnienie Z. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, w dniu 24 listopada 2009 r., skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Sąd wezwał go do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". W uzasadnieniu wniosku wskazał na swoje problemy finansowe i zdrowotne. Wyjaśnił, że jest zadłużony w lombardzie na kwotę ok. 1.000 zł. Odnośnie swojego stanu zdrowia podał, że ma orzeczoną I grupę inwalidzką. Również jego żona jest osobą o orzeczonym stopniu niepełnosprawności. W związku z powyższym, jak wyjaśnił, ponosi wysokie wydatki na leki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną – T. P. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: renta skarżącego w wysokości 764 zł netto oraz zasiłek wypłacany na rzecz T. P. w kwocie 140 zł netto. Daje to łączny dochód w wysokości ok. 900 zł netto, a na jednego członka rodziny ok. 450 zł netto. Skarżący zajmuje mieszkanie o powierzchni 29,89 m2 w Towarzystwie Budownictwa Społecznego, nie posiada żadnej innej nieruchomości. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie przekazania według właściwości do Narodowego Funduszu Zdrowia podania skarżącego o sfinansowanie kosztów leczenia protetycznego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. c) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu wniosek skarżącego w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny. Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, a dochody gospodarstwa zamykają się kwotą ok. 900 zł netto, co daje średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 450 zł neto. Co istotne zarówno, skarżący jak jego żona są osobami schorowanymi o orzeczonych stopniach niepełnosprawności. Skarżący nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, w szczególności kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Przede wszystkim należy mieć na uwadze wysokości osiąganych dochodów w gospodarstwie domowym skarżącego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c), art. 262 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.