III SA/Łd 407/08

Dnia 13 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 21 czerwca 2008 r. M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 130 § k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei powyższe przesłanki są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, że przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Skarżący nie uzasadnił, dlaczego w jego ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, nie może czynić wniosku uzasadnionym przekonanie skarżącego o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Należy przy tym podkreślić, iż każda sprawa sądowoadministracyjna rozpatrywana jest indywidualnie, natomiast subiektywne przekonanie strony o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem jest wyłącznie motywem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, którego racjonalność znajdzie uzasadnienie w orzeczeniu kończącym postępowanie przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. e.o.