III SA/Łd 410/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na pismo Zarządu Dróg i Transportu w Ł. z dnia [...] r. znak; [...] w przedmiocie przejścia pojazdu z mocy ustawy na własność gminy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. e.o. Pismem z dnia 30 października 2018 r. Zarząd Dróg i Transportu w Ł. na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 czerwca 2011 r. w sprawie usuwania pojazdów pozostawionych bez tablic rejestracyjnych lub których stan wskazuje na to, że nie są używane (Dz. U. 2011 r., nr 143, poz. 845 ze zm.) w zw. z art. 50a ust.1 i 2 ustawy dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.) zawiadomił R. G., że dniu 20 października 2018 r. upłynął termin odbioru pojazdu marki Audi A4 o nr rej. [...]. Na podstawie dyspozycji Straży Miejskiej w Ł. w dniu 19 kwietnia 2018 r. pojazd został w usunięty z drogi i umieszczony na parkingu strzeżonym przy ul. T.. Z uwagi na nieodebranie pojazdu przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, przedmiotowy pojazd został uznany za porzucony z zamiarem wyzbycia się i przeszedł na własność gminy z mocy ustawy. Zarząd Dróg i Transportu w Ł.wskazał również, że zawiadomieniem z dnia 4 lipca 2018 r. wydanym w oparciu o § 4 ust. 2 cyt. rozporządzenia, R. G. został poinformowany o usunięciu pojazdu oraz skutkach nieodebrania pojazdu i każdorazowej konieczności uiszczenia należności za jego usunięcie. Zawiadomienie zostało doręczone w dniu 13 lipca 2018 r. Koszty wynikające z usunięcia ww. pojazdu wynoszą 282,90 zł i każdorazowo obciążają właściciela pojazdu. Powyższe pismo zostało doręczone R. G. w dniu 8 listopada 2018 r. W dniu 1 kwietnia 2021 r. R. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "zaskarżenie decyzji administracyjnej [...] z dnia [...]". W piśmie z dnia 13 kwietnia 2021 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe pismo Zarząd Dróg i Transportu w Ł. wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne, ani nie wydano żadnej decyzji administracyjnej. Pismo z dnia 30 października 2018 r. nie jest decyzją administracyjną, tylko pismem informującym o przejściu ww. pojazdu na własność Gminy Miasta [...] z mocy ustawy, tj. na podstawie art. 50a ustawy - Prawo o ruchu drogowym. W załączeniu Zarząd Dróg i Transportu w Ł. przedstawił m.in. kopię dyspozycji Straży Miejskiej w Ł. z dnia 19 kwietnia 2018 r. o usunięciu pojazdu z drogi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest pismo Zarządu Dróg i Transportu w Ł. z dnia 30 października 2018 r., stanowiące powiadomienie właściciela pojazdu o przejęciu pojazdu na własność gminy, kosztach wynikających z usunięcia pojazdu i obowiązku ich uiszczenia. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 50a ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub pojazd, którego stan wskazuje na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub Policję na koszt właściciela lub posiadacza. Pojazd usunięty w trybie określonym w ust. 1, nieodebrany na wezwanie gminy przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten przechodzi na własność gminy z mocy ustawy (art. 50a ust. 2 ustawy). Szczegółowy tryb oraz jednostki i warunki ich współdziałania w zakresie usuwania pojazdów bez tablic rejestracyjnych lub których stan wskazuje, że nie są używane oraz tryb postępowania w zakresie przejęcia pojazdu na własność gminy został uregulowany w cyt. powyżej rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 czerwca 2011 r. w sprawie usuwania pojazdów pozostawionych bez tablic rejestracyjnych lub których stan wskazuje na to, że nie są używane. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, usunięcie pojazdu z drogi przez podmiot, o którym mowa w § 2 pkt 1 lub 2, rozpoczyna się z chwilą wydania uprawnionej jednostce dyspozycji usunięcia pojazdu, zwanej dalej "dyspozycją". Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia, podmiot, który wydał dyspozycję, powiadamia o tym niezwłocznie: 1) właściwego dla miejsca zdarzenia komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji, ze wskazaniem miejsca, w którym umieszczono pojazd, przesyłając mu kopię dyspozycji; 2) właściwy miejscowo organ gminy, przesyłając mu kopię dyspozycji. Organ gminy, po otrzymaniu kopii dyspozycji, niezwłocznie podejmuje czynności mające na celu ustalenie właściciela pojazdu. Organ ten pisemnie powiadamia właściciela pojazdu o usunięciu pojazdu oraz o skutkach nieodebrania pojazdu w terminie określonym w art. 50a ust. 2 ustawy i każdorazowej konieczności uiszczenia należności za jego usunięcie (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Do powiadomienia osoby, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) o doręczeniach (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W przypadku nieodebrania, w terminie 6 miesięcy od dnia jego usunięcia, pojazdu usuniętego w trybie art. 50a ust. 1 ustawy, podmiot, któremu powierzono pojazd do przechowania, powiadamia o tym, nie później niż trzeciego dnia od dnia upływu tego terminu, właściwy miejscowo organ gminy oraz podmiot, który wydał dyspozycję (§ 5 rozporządzenia). O przejęciu pojazdu na własność gminy w przypadkach, o których mowa w art. 50a ust. 2 ustawy, wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie powiadamia właściciela pojazdu, jeżeli został ustalony (§ 6 rozporządzenia). Z przytoczonych powyżej regulacji prawnych wynika, że powiadomienie właściciela pojazdu o przejęciu pojazdu na własność gminy z uwagi na jego charakter, nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów k.p.a. Zgodnie z treścią art. 104 § 2 k.p.a., decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Decyzja administracyjna jest zatem władczym, jednostronnym oświadczeniem woli organu, kształtującym sytuację prawną adresata i rozstrzygającym o jego uprawnieniach lub obowiązkach niezależnie od jego woli. Stanowi przejaw przysługującego organowi na mocy przepisów prawa władztwa administracyjnego. Istotnym elementem jest to, że decyzja jest aktem konkretyzującym w sposób autorytatywny stosunek administracyjnoprawny materialny. Pismo (powiadomienie) informujące właściciela pojazdu o przejęciu pojazdu na własność gminy z powodu nieodebrania w terminie 6 miesięcy od dnia jego usunięcia, kosztach wynikających z usunięcia pojazdu i obowiązku ich uiszczenia nie rozstrzyga w sposób władczy sytuacji prawnej adresata, tj. nie kształtuje w sposób jednostronny praw i obowiązków adresata, niezależnie od jego woli, w ramach stosunku administracyjnoprawnego. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny, ponieważ nie zawiera też wszystkich elementów konstytutywnych decyzji wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a. Zaskarżone pismo nie jest też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie sposób przyjąć, aby dotyczyło bezpośrednio praw lub obowiązków administracyjnoprawnych, czy też je konkretyzowało. Raz jeszcze podkreślić należy jego informacyjny charakter, jak również to, że stanowi jedynie pewien etap realizacji ustawowego stanu faktycznego, którego finałem będzie wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia kosztów związanych z usunięciem pojazdu. Reasumując wskazać należy, że pismo Zarządu Dróg i Transportu w Ł. z dnia 30 października 2018 r. ma walor jedynie informacyjny i wbrew sformułowaniom skarżącego nie stanowi decyzji administracyjnej, ani też innego aktu lub czynności rozstrzygających o indywidualnych uprawnieniach skarżącego. Z przedstawionych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, skargę odrzucił. e.o.