III SA/Łd 412/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. skargi E. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 kwietnia 2016 r. E. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi na wydane przez niego postanowienie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż w/w decyzją z dnia [...] r. [...]Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego orzekł o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 8 000 zł, z tytułu stwierdzonego naruszenia przepisów transportu drogowego. Z uwagi na niedochowanie przez stronę ustawowego terminu do w niesienia odwołania, Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2016 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie skarżąca została pouczona o przysługującym prawie i trybie zaskarżenia powyższego postanowienia do sądu administracyjnego. Natomiast w niniejszej skardze strona skarży decyzję organu I instancji, od której wykorzystała przysługujący jej środek odwoławczy. Ponadto od decyzji wydanej w pierwszej instancji nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W celu prawidłowego ustalenia przedmiotu wniesionej skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 10 czerwca 2016 r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy złożona przez nią skarga dotyczy postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...], czy też decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 sierpnia 2015 r., pod rygorem uznania, że strona składa skargę na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2016 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. skarżąca wyjaśniła, że wniesiona przez nią skarga dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, że sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi, w pierwszej kolejności, z urzędu dokonuje oceny jej dopuszczalność, pod kątem braku wystąpienia przesłanek odrzucenia skargi, określonych w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd dokonując oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi stwierdził, iż podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika bowiem z treści powołanego wyżej art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie decyzja ostateczna, czyli decyzja wydana w postępowaniu drugoinstancyjnym. Tymczasem zarówno z treści wniesionej skargi, jak i z treści pisma procesowego z dnia 2 sierpnia 2016 r. bezspornie wynika, że wniesiona przez E. W. skarga z dnia 26 kwietnia 2016 r. dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., a zatem decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, do której kontroli legalności sąd administracyjny nie jest uprawniony. Na marginesie powyższych rozważań wskazać należy, iż doręczona skarżącej decyzja organu pierwszej instancji zawierała pouczenie, co do przysługującego jej prawa wniesienia odwołania, z którego to prawa strona skorzystała bezskutecznie. Ponadto z akt sprawy wynika, że doręczone skarżącej postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, także zawierało stosowne pouczenie, co do możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. e.o.