III SA/Łd 416/24

Dnia 29 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak, Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2025 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z dnia 2 kwietnia 2024 r. nr GiK-II.7221.15.2023 w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z 2 kwietnia 2024 r., nr GiK-II.7221.15.2023, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm.), zwanej dalej "p.g.k.", Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania Al.K., An.K., Z.K. i B.K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z 16 listopada 2023 r., znak: IMG.6623.5.2022 o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie: przywrócenia oznaczenia użytku gruntowego "Br" – grunty rolne zabudowane dla północnej, zabudowanej części działki nr 292 w obrębie 35, w miejsce aktualnego oznaczenia użytku gruntowego "B" – tereny mieszkaniowe; oznaczenia części działki nr 292 w obrębie 35, jako użytek gruntowy "S" – sady; oznaczenia części działki nr 292 obrębie 35 o powierzchni 1 100 ha, jako użytek gruntowy "Lzr" grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych; oznaczenia części działki nr 292 w obrębie 35, jako użytek gruntowy "Ł" – łąki trwałe; dokonania zmian danych dotyczących budynków, wybudowanych na działce nr 292 w obrębie 35. W uzasadnieniu organ drugiej instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że 19 kwietnia 2022 r. Al.K., An.K., Z.K. i B.K., współwłaściciele działki nr 292 w obrębie 35 Miasta P., wystąpili z wnioskiem o skorygowanie ewidencji gruntów i budynków oraz wprowadzenie zapisów obowiązujących przed zmianą dokonaną w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w latach 2017-2019. Dokonana zmiana dotyczyła zmiany gruntów rolnych zabudowanych oznaczonych jako "Br" na grunty mieszkaniowe oznaczone jako "B". Zdaniem wnioskodawców zmiana użytków jest niezrozumiała i budzi wątpliwości. Wnioskodawcy wskazali, że teren działki od 1970 r. użytkowany jest jako rolny – uprawy roślinne, sadownicze i warzywne, tym samym opłacany jest podatek rolny i podlegają spisowi rolnemu. Budynki mieszkalne zlokalizowane na terenie nieruchomości stanowią zorganizowaną całość funkcjonalno-użytkową dla celów upraw. Piwnice w budynkach mieszkalnych są wykorzystywane dla potrzeb przechowywania owoców i warzyw. Na terenie nieruchomości występują obiekty budowlane dla potrzeb prowadzonych upraw rolnych, w tym kompostownik na biomasę. Na działce znajduje się sad. W przypadku urodzaju dla upraw rolnych w danym sezonie, nadwyżkę owoców i warzyw przekazują do skupu i na potrzeby charytatywne. W wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie uwzględniono istniejących na działce gruntów zadrzewionych oraz zakrzewionych na gruntach rolnych oznaczenie "Lzr" o powierzchni 0,1100 ha. Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 461 ze zm.), działki o powierzchni co najmniej 0,3 ha użytkowane jako rolne podlegają regulacjom prawnym tej ustawy. Tym samym działka o powierzchni 0,3288 ha jest objęta pełnią praw rolnych określonych tą ustawą. 24 czerwca 2022 r. Prezydent Miasta P. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oraz wystąpił do Referatu Architektury i Budownictwa o dokumenty dotyczące budowy, rozbudowy lub zmiany sposobu użytkowania budynków znajdujących się na działce nr 292. 18 lipca 2022 r., w obecności An.K., zostały przeprowadzone oględziny nieruchomości położonej w P. przy ul. Z. 151 (działka nr 292). Z oględzin sporządzono protokół oględzin wraz ze szkicem oraz dokumentacją fotograficzną. 20 lipca 2022 r. organ pierwszej instancji wystąpił do Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno-Kartograficznego w Koszalinie, zwanego dalej "OPGK", na podstawie warunków rękojmi o wykonanie prac geodezyjnych i dokumentacji geodezyjnej w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków uwzględniających faktyczny stan użytków na działce nr 292. Zawiadomieniem z 30 września 2022 r. Prezydent Miasta P. zawiadomił wnioskodawców o dokonanych zmianach w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr 292 na podstawie operatu nr P.1062.2022.954 z 26 sierpnia 2022 r., wykonanego przez OPGK w ramach reklamacji. Zmianie uległy użytki gruntowne w działce: przed zmianą – B (0,0924 ha, RlVa (0,1984 ha), S-RIVa (0,0380 ha); po zmianie – B (01470 ha), Lzr-RIVa (0,0431 ha) i RlVa (0,1387 ha). 11 października 2022 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów oraz materiałów. Poinformował, że wystąpił w ramach rękojmi do OPGK o opracowanie dokumentacji geodezyjnej dotyczącej aktualizacji użytków na działce nr 292. Dokumentacja ta, zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c oraz art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h p.g.k. stanowiła podstawę do dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków z urzędu w trybie czynności materialno-technicznej. Wnioskodawcy nie przedstawili dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę do dokonania wnioskowanej zmiany dotyczącej użytków na działce. Pismem z 27 października 2022 r. wnioskodawcy uzupełnili swój wniosek o wpisanie do ewidencji gruntów i budynków użytku łąki trwale "Ł", zgodnie ze stanem faktycznym użytkowania terenu. Decyzją z 12 stycznia 2023 r. Prezydent Miasta P. orzekł: 1. o umorzeniu postępowania w części dotyczącej: aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie oznaczenia południowo-wschodniej części działki nr 292 w obrębie 35 o pow. 0,0431, jako użytek gruntowy "Lzr" – grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych; aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących budynków usytuowanych na działce nr 292 w obrębie 35; 2. o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie: przywrócenia oznaczenia użytku gruntowego "Br" – grunty rolne zabudowane dla północnej, zabudowanej części działki nr 292 w obrębie 35, w miejsce aktualnego użytku gruntowego "B" – tereny mieszkaniowe; oznaczenia części działki nr 292, obręb 35 jako użytek gruntowy "S" – sady; oznaczenia północno-zachodniej części działki nr 292, obręb 35 położonej pomiędzy budynkiem mieszkalnym o numerze 325 a drogą – ul. Z., jako użytek "Lzr" – grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych; oznaczenia części działki nr 292, obręb 35 jako użytek "Ł" – łąki trwałe. W piśmie z 30 stycznia 2023 r. wnioskodawcy wnieśli o uzupełnienie decyzji z 12 stycznia 2023 r. W piśmie z 27 marca 2023 r. wnioskodawcy wyjaśnili, że ich pismo z 30 stycznia 2023 r. nie było odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta P. z 12 stycznia 2023 r., lecz było żądaniem uzupełnienia rozstrzygnięcia powyższej decyzji w trybie art. 111 § 1 k.p.a. Postanowieniem z 26 kwietnia 2023 r. Prezydent Miasta P. odmówił uzupełnienia własnej decyzji z 12 stycznia 2023 r. Pismem z 15 maja 2023 r. Al.K., An.K., Z.K. i B.K. wnieśli odwołanie od decyzji z 12 stycznia 2023 r. Skarżący zarzucili, że organ począwszy od modernizacji ewidencji gruntów i budynków 2017-2019 dopuścił się szeregu naruszeń prawa. Po wszczęciu postępowania z wniosku, wszczął z urzędu na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1c p.g.k. drugie, niezależne postępowanie administracyjne, wbrew art. 61 § 1 k.p.a. Aktualizacja informacji w ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h p.g.k. jest przepisem szczególnym, natomiast organ wszczął postępowanie na zasadach ogólnych zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego i musi zatem wydać decyzję administracyjną zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k. Organ nie nałożył na właścicieli obowiązku opracowania decyzji w drodze decyzji administracyjnej. Organ nie wydając takiej decyzji administracyjnej poprzedzającej opracowanie dokumentacji geodezyjnej uniemożliwił, wbrew art. 10 k.p.a., czynny udział stronom w postępowaniu oraz w trakcie opracowywania dokumentacji geodezyjnej przez firmę geodezyjną z Koszalina. Decyzją z 18 sierpnia 2022 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję z 12 stycznia 2023 r. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że wykonany na potrzeby postępowania operat P.1062.2022.954 winien być częścią akt postępowania, z którym mogłyby zapoznać się strony. Na podstawie tego opracowania winno być również oparte rozstrzygnięcie. W decyzji brak jest precyzyjnego określenia, które użytki gruntowe są aktualizowane, a którym odmawia się aktualizacji. Brak jest też określenia przebiegu granic dla poszczególnych użytków gruntowych. Umorzenie postępowania w części nie miało podstaw, bowiem wnioskodawcy wnosili o dokonanie zmian, zatem postępowanie w tym zakresie nie stało się bezprzedmiotowe. Decyzją z 16 listopada 2023 r. Prezydent Miasta P. orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie: - przywrócenia oznaczenia użytku gruntowego "Br" – grunty rolne zabudowane dla północnej, zabudowanej części działki nr 292 w obrębie 35, w miejsce aktualnego oznaczenia użytku gruntowego "B" – tereny mieszkaniowe; - oznaczenia części działki nr 292 w obrębie 35, jako użytek gruntowy "S" – sady; - oznaczenia części działki nr 292 w obrębie 35 o powierzchni 0,1100 ha, jako użytek gruntowy "Lzr" – grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych; - oznaczenia części działki nr 292 w obrębie 35, jako użytek gruntowy "Ł" – łąki trwałe; - dokonania zmian danych dotyczących budynków wybudowanych na działce nr 292 w obrębie 35. Pismem z 4 grudnia 2023 r. wnioskodawcy wnieśli o uzupełnienie decyzji z 16 listopada 2023 r. Postanowieniem z 28 grudnia 2023 r. Prezydent Miasta P. odmówił uzupełnienia decyzji z 16 listopada 2023 r. Skarżący wnieśli odwołanie od decyzji z 16 listopada 2023 r. Organ drugiej instancji utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji 16 listopada 2023 r. podniósł, że w 2019 r. na terenie obrębu nr 35 miasta P. została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków (wykonawcą prac geodezyjnych była firma OPGK z Koszalina). Projekt operatu opisowo-kartograficznego został, zgodnie z art.24a ust. 4 p.g.k., wyłożony do publicznego wglądu od 15 sierpnia 2019 r. do 28 sierpnia 2019 r. W trakcie wyłożenia właściciele działki nr 292 nie złożyli uwag do danych zawartych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego (art. 24a ust. 6 p.g.k.). Nie złożyli również zarzutów do danych zawartych w tym operacie w terminie 30 dni od dnia opublikowania w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z 9 października 2019 r. pod poz. 5409 (art. 24a ust. 9 p.g.k.). W związku z tym dane ustalone podczas modernizacji stały się obowiązujące z mocy prawa i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Organ drugiej instancji podniósł dalej, że 19 kwietnia 2022 r. Al.K., An.K., Z.K. i B.K., współwłaściciele działki nr 292 w obrębie 35, wystąpili z wnioskiem o skorygowanie ewidencji gruntów i budynków oraz wprowadzenie zapisów obowiązujących przed zmianą wynikającą z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Do wniosku nie dołączyli żadnych dokumentów, określających przebieg konturów klasyfikacyjnych, ich oznaczenia oraz powierzchni, które mogłyby stanowić podstawę żądanej zmiany. Wniosek ten organ drugiej instancji zakwalifikował jako zgłoszone po upływie określonego w art. 24a ust. 9 p.g.k. terminu zarzuty do danych ewidencyjnych ustalonych w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, które traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Prezydent Miasta P. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków określających pola powierzchni konturów użytków gruntowych w granicach działki nr 292. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy ustalono, że na podstawie decyzji wydanej przez Wydział Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Komunikacji Urzędu Miejskiego w P. z 5 sierpnia 1974 r., znak: G.I.-443/23/74 odmówiono wydania pozwolenia na wybudowanie zagrody rolniczej na działce nr 292 w obrębie 35 przy ul. Z. 151 w P. W uzasadnieniu decyzji podano, że na podstawie ogólnego planu zagospodarowania miasta, nieruchomość ta wchodzi w skład terenów rolnych, na których obowiązuje zakaz zabudowy. Na podstawie decyzji wydanej przez Wydział Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Komunikacji Urzędu Miejskiego w P. z 30 kwietnia 1975 r., znak: GPI-60/94/75 udzielone zostało pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, gospodarczego i ogrodzenia na terenie nieuchronności położonej przy ul. Z. 151 w P. Decyzja ta wydana została w oparciu o zapisy planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr 160 PWRN w Łodzi z 2 czerwca 1964 r. Na podstawie decyzji wydanej przez Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta w P. z 15 czerwca 2000 r., nr AB.IV.73535/20/2000 udzielone zostało pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego wybudowanego na działce nr 292 na budynek mieszkalny. Decyzja ta wydana została w oparciu o zapisy miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XXV/140/88 MRN w P. z 25 maja 1988 r. wraz z późniejszymi zmianami. Według zapisu planu działka nr 292 znajdowała się na terenie przeznaczonym pod uprawy rolne. Jednocześnie plan dopuszczał lokalizację na tej działce zabudowy mieszkaniowej. Dla działki nr 292 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynikałoby, że usytuowane na niej budynki mieszkalne przeznaczone są tylko pod zabudowę zagrodową. Dla działki tej nie wydano ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy, na podstawie projektu budowlanego, z którego wynika, że na działce tej mogą być budowlane budynki i urządzenia służące produkcji rolniczej lub przetwórstwu rolno-spożywczemu. Współwłaściciele działki nr 292 nie są właścicielami innych gruntów rolnych usytuowanych na obszarze miasta P. lub budynków przeznaczonych do produkcji rolniczej, czy też do przetwórstwa rolno-spożywczego. W wyniku oględzin nieruchomości (protokół z oględzin nieruchomości z 18 lipca 2022 r. i dołączona do protokołu dokumentacja fotograficzna) ustalono, że w północno-wschodniej części działki nr 292, oznaczonej w ewidencji gruntów jako użytek gruntowy "S - RlVa" – sady na gruntach ornych, rośnie tylko 6 drzew owocowych. Ponadto na gruntach tych usytuowana jest studnia, garaż blaszany oraz składowane są materiały budowlane. W północno-zachodniej części działki nr 292, oznaczonej w ewidencji gruntów po przeprowadzonej modernizacji jako użytek gruntowy "B" tereny mieszkaniowe, znajdują się dwa budynki mieszkalne, dwa wjazdy na posesję, chodnik oraz nasadzenia drzew i krzewów ozdobnych (żywotniki, jałowce, świerki); na pozostałej, południowej części działki nr 292, oznaczonej w ewidencji gruntów po przeprowadzonej modernizacji, jako użytek gruntowy "RlVa" grunty orne, wybudowane zostało ogrodzenie z bramą biegnące w poprzek działki oraz szambo, którego dotychczas nie było na mapach. Na gruntach tych dokonano ponadto nasadzeń drzew i krzewów owocowych, urządzono niewielki warzywnik i kompostownik. Pomiędzy tymi obiektami rośnie trawa; w południowo-wschodniej części działki rosną drzewa liściaste i iglaste w wieku powyżej 10 lat. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 22 ust. 2 p.g.k., to na właścicielu ciąży obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych ewidencyjnych dotyczących jego nieruchomości, w tym dostarczenie odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej. Organ pierwszej instancji, aby nie obciążać wnioskodawców kosztami sporządzenia dokumentacji geodezyjnej, w oparciu o zapisy umowy dotyczącej wykonania modernizacji, wystąpił do wykonawcy prac modernizacyjnych o wykonanie dokumentacji na podstawie przysługującej gwarancji. Firma OPGK z Koszalina opracowała nową dokumentację geodezyjną, stanowiącą podstawę aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie tej dokumentacji organ dokonał aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w trybie czynności materialno-technicznej zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h p.g.k. W taki sam sposób dokonał aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie oznaczenia rodzaju budynku nr 326 z "Pozostałe budynki niemieszkalne" (109) na "Budynki mieszkalne" (110) na podstawie decyzji wydanej przez Wydział Architektury i Budownictwa nr AB.VI.73535/20/2000 z 15 czerwca 2000 r., z której wynika, że udzielone zostało pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na działce nr 292 na budynek mieszkalny. Zawiadomieniem z 30 września 2022 r. poinformowano wnioskodawców o dokonanej zmianie użytków gruntowych (nr zm.: 106201_1.0035.34.2022), która wynikała z przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu P.1062.2022.954. Zmiany dokonane w trybie czynności materialno-technicznej na podstawie operatu P.1062.2022.954 nastąpiły w związku z prowadzonym już postępowaniem wszczętym na wniosek, a nie w ramach tego postępowania. W toku postępowania ustalono, że stan faktyczny nieruchomości jest inny niż ujawniony w bazie danych ewidencyjnych i rozbieżności te wykraczają poza zakres złożonego wniosku, co było powodem zlecenia wykonania operatu. Przepisy dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków nie przewidują, aby ten sam wpis do operatu ewidencji gruntów, który został wprowadzony już w formie czynności materialno-technicznej, mógł być następnie przedmiotem decyzji o wpisie do ewidencji, nie przewidują możliwości wycofania wprowadzonych zmian. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ pierwszej instancji ustalił, że zabudowana część działki nr 292 nie może zostać z powrotem oznaczona, jako grunty rolne zabudowane "Br", gdyż nie spełnia kryteriów wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1390 ze zm.). Organ drugiej instancji wyjaśnił, że o możliwości zaliczenia danego gruntu do gruntów rolnych zabudowanych decyduje charakter zabudowy, tj. obecność na gruncie budynków przeznaczonych do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego. Okoliczność, że budynek, którym zabudowana jest nieruchomość, jest budynkiem zamieszkałym przez rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne, nie ma wpływu na kwalifikację gruntu zajętego pod ten budynek. W przypadku, gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzą wyłącznie budynki mieszkalne i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 Ip. 5 tabeli załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. Na działce znajdują się 2 budynki mieszkalne. Brak jest budynków służących produkcji rolniczej oraz budowli i urządzeń rolniczych. Brak jest budynków przeznaczonych do przetwórstwa rolno-spożywczego. Współwłaściciele działki nr 292 nie są właścicielami innych budynków lub budowli położonych poza działką 292, z którymi budynki mieszkalne usytuowane na tej działce tworzą zorganizowaną całość gospodarczą. Niespełniony jest również warunek wymieniony w lp. 5 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Dla działki nr 292 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynikałoby, że usytuowane na niej budynki mieszkalne przeznaczone są tylko pod zabudowę zagrodową. Z decyzji wydanej przez Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta w P. z 15 czerwca 2000 r., nr AB.IV.73535/20/2000 wynika, że udzielone zostało pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego wybudowanego na działce nr 292 na budynek mieszkalny. Dla działki nr 292 nie wydano ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy, na podstawie projektu budowlanego, z którego wynika, że na działce tej mogą być budowane budynki i urządzenia służące produkcji rolniczej lub przetwórstwu rolno-spożywczemu. Prowadzenia upraw warzywnych na działce 292 w warzywniku o powierzchni około 18 m2 oraz upraw sadowniczych, tj. 18 drzew owocowych i 8 krzewów owocowych, nie można uznać za produkcję rolniczą, natomiast nasadzeń drzew i krzewów ozdobnych – jako ogródek przydomowy, gdyż pełniącą funkcję estetyczną. Przystosowanie pomieszczeń w budynkach mieszkalnych (piwnic) na potrzeby przechowywania płodów rolnych zebranych na działce nr 292, nie stanowi okoliczności uzasadniającej oznaczenia tych gruntów jako grunty rolne zabudowane "Br". Urządzenie niewielkiego kompostownika również nie stanowi okoliczności uzasadniającej zaliczenie gruntu do tego użytku. W wyniku przeprowadzenia oględzin nieruchomości ustalono, że nasadzenia drzew owocowych na działce nr 292 nie spełniają zarówno kryterium powierzchniowego (0,1000 ha), jak i kryterium dotyczącego ilości nasadzeń (600 drzew lub 2000 krzewów), by uznać grunt za sad. Jak wynika z protokołu oględzin, w północnej części działki większość drzew owocowych wycięto (zostało 6), natomiast w południowej części znajduje się tylko 8 krzewów i 12 drzew owocowych na powierzchni około 0,0200 ha. Takie kontury o wielkości mniejszej niż 0,1000 ha powinny zostać włączone do sąsiedniego użytku gruntowego. W południowo-wschodniej części działki dokonano nasadzeń drzew liściastych i iglastych w wieku powyżej 10 lat i powierzchnia ta jest większa od 0,0100 ha (0,0431 ha), co spełnia przesłanki dla ujawnienia gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych "Lzr". Zmiana taka została wprowadzona na podstawie operatu P.1062.2022.954 i w części spełnia żądanie wnioskodawców wyrażone w piśmie z 19 kwietnia 2022 r. W toku postępowania An.K. stwierdził, że do "Lzr" powinna być też zaliczona część działki położona pomiędzy budynkiem o numerze 325 z ulicą Z., na której dokonano nasadzeń drzew i krzewów ozdobnych. Teren ten nie znajduje się jednak wśród pól uprawnych i nie stanowi enklawy użytków rolnych. Nasadzenia znajdujące się w tej części działki stanowią przydomowy ogród i zostały oznaczone jako tereny mieszkaniowe. W związku z pismem wnioskodawców z 27 października 2022 r. organ pierwszej instancji wezwał współwłaścicieli działki nr 292 do wypowiedzenia się, czy pismo to należy traktować jako wniosek o przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. poz. 1246). W odpowiedzi An.K. stwierdził, że w jego ocenie brak ujawnienia użytku gruntowego "Ł" – łąki trwałe jest jednym z błędów i nieprawidłowości popełnionych w trakcie modernizacji przeprowadzonej w latach 2017-2019, nie odnosząc się do wezwania organu w zakresie przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Dokonana modernizacja ewidencji gruntów i budynków nie jest rzeczą niewzruszalną, a wynikające z niej dane mogą zostać obalone, bowiem ewidencja służy uwidocznieniu stanu rzeczywistego, który z natury jest zmienny. Dokonanie zmian w operacie możliwe jest poprzez udokumentowanie przez stronę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji, a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Dokumenty takie nie zostały jednak przez właścicieli nieruchomości złożone ani też nie została wskazana dokumentacja znajdująca się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, która mogłaby stanowić podstawę dokonania żądanej zmiany. Brak jest więc jakichkolwiek przesłanek do przywrócenia użytków gruntowych na działce ewidencyjnej do stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Aktualnie ujawnione w ewidencji gruntów i budynków dane ewidencyjne dotyczące rodzaju użytków gruntowych na działce nr 292 zgodne są z materiałami źródłowymi znajdującymi się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznymi. Nadto organ drugiej instancji wyjaśnił, że kwestia odmowy zwrotu kosztów podroży na wniosek z 16 września 2022 r. została przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięta postanowieniem z 11 października 2022 r. Zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Ponieważ wniosek wpłynął 11 maja 2022 r., to od tego dnia należy uważać, że postępowanie zostało wszczęte, a nie od 24 czerwca 2022 r., kiedy to organ zawiadomił o wszczęciu postępowania. Takie działanie organu pierwszej instancji nie miało zasadniczego wpływu rozstrzygnięcie sprawy. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi An.K. wniósł o jej uchylenie w całości. Według skarżącego organ drugiej instancji przepisał i powielił decyzję organu pierwszej instancji. Bezprawnie zostało wszczęte z urzędu drugiego postępowanie wbrew art. 1 pkt 1 i art. 61 § 1, § 3, § 4 k.p.a. Drugie postępowanie było prowadzone w sposób tajny, niejawny, na szkodę współwłaścicieli działki. Pominięto art. 22 ust. 3, 4, 5 p.g.k. przez zlecenie opracowania dokumentacji geodezyjnej bezpośrednio w drodze przetargu i umowy cywilnoprawnej. Prezydent Miasta P. mógł w drodze decyzji administracyjnej nałożyć na właścicieli (współwłaścicieli) obowiązek opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, jeżeli uzyskanie tych danych nie jest możliwe w inny sposób prawny. Jeżeli właściciel będzie się uchylał od wykonania nałożonego decyzją administracyjną obowiązku opracowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, dopiero wtedy, przez organ pierwszej instancji następuje egzekucja tego obowiązku w drodze wykonania zastępczego. Brak załączników graficznych, map, pełniących w decyzjach administracyjnych z geodezji i kartografii kluczową rolę, powoduje, że nie wiadomo jaki jest dokładnie przebieg granic poszczególnych użytków gruntowych. Zaskarżona decyzja obarczona jest błędem niewykonania przez organ pierwszej instancji decyzji administracyjnej z 18 sierpnia 2023 r. Nie doręczono skarżącemu protokołu z wizji lokalnej przeprowadzonej 18 lipca 2022 r. Nie wypłacono skarżącemu zwrotu kosztów podróży zgodnie z art. 56 k.p.a. Nieruchomość, której dotyczy niniejsza sprawa, nie została wyłączona z produkcji rolnej. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z lat 70 oraz informacjami o terenie, nieruchomość przeznaczona jest tylko pod zabudowę zagrodową. Budynki mieszkalne, obiekt magazynowo-składowy, komórki, wiata, szklarnia oraz urządzenia i instalacje budowlane, studnia, szambo, kompostownik, pojemniki na śmieci stanowią całość funkcjonalno-użytkową dla celów ogrodniczo-sadowniczych. Tym samym występują tutaj grunty rolne zabudowane (oznaczenie "Br") zgodnie z załącznikiem nr 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wszystkie użytki zadrzewione i zakrzewione na gruntach rolnych oznaczenie "Lzr" spełniają, wbrew opinii organu, warunki rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tj. drzewa i krzewy są w wieku powyżej 10 lat, a powierzchnie na których rosną mają powyżej 100 m2. Grunty rolne – łąki trwałe, oznaczenie "Ł", również spełniają warunki rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Rosnące drzewa owocowe powinny być zaliczone do użytków zadrzewionych i zakrzewionych na gruntach rolnych oznaczenie "Lzr". W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. 28 maja 2025 r. skarżący wniósł o zasądzenie od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zwrotu ponadwymiarowych kosztów od nieuzasadnionego, bezprawnie rozbudowanego postępowania administracyjnego, do których to poniesienia kosztów został zmuszony przez organy administracji obu instancji. Sąd postanowieniem wydanym, na rozprawie 29 maja 2025 r., oddalił wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego. Na rozprawie 29 maja 2025 r. skarżący oświadczył, że popiera skargę. Jest bezrobotny. Nie prowadzi działalności rolniczej. Siostry pracują w szkole jako nauczycielki. Nie posiadają innych nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W wypadku niestwierdzenia tego rodzaju naruszeń, sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów nie wykazała, aby organ administracji naruszył przepisy prawa w stopniu mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie zarzuty skarżącego i argumentacja świadczą o tym, że skarżący w istocie podważa ustalenia leżące u podstaw operatu opisowo-kartograficznego dotyczącego modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej miasto Piotrków Trybunalski dla obrębu ewidencyjnego nr 35, które to dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego 17 września 2019 r., stały się danymi ewidencji gruntów i budynków podlegającymi ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków dla obrębów, w tym dla obrębu ewidencyjnego nr 35, zaś wobec opublikowania 9 października 2019 r. pod poz. 5409 w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego ogłoszenia Prezydenta Miasta P. z dnia 4 października 2019 r. w sprawie operatu ewidencji gruntów i budynków i upływu określonego w art. 24a ust. 9 p.g.k. trzydziestodniowego terminu stały się wiążące (art. 24a ust. 11 p.g.k.). Zarzuty skarżącego nie mogą jednak odnieść zamierzonego przez niego skutku weryfikacyjnego wobec wyników postępowania modernizacyjnego, a to z uwagi na tryb przeprowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W toku tego postępowania każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, mógł w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (art. 24a ust. 6 p.g.k.), a w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji o tym, że dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, mógł zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust. 9 p.g.k.). W Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego z 9 października 2019 r. pod poz. [...] zostało opublikowane ogłoszenie Prezydenta Miasta P. sprawującego funkcję Starosty z 4 października 2019 r. w sprawie operatu ewidencji gruntów i budynków. W ogłoszeniu tym Prezydent Miasta P. sprawujący funkcję Starosty informował, że projekt operatu opisowo-kartograficznego, dotyczącego modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej miasto P. dla obrębów ewidencyjnych nr 10, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, był wyłożony do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, na okres 15 dni roboczych, a ogłoszenie o terminie i miejscu wyłożenia zostało zamieszczone na tablicy ogłoszeń urzędu miasta oraz w prasie o zasięgu krajowym. W dniu 17 września 2019 r. dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków dla obrębów nr: 10, 13, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, miasta P.. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, ujawnione w wymienionym operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30-tu dni od dnia ogłoszenia niniejszej informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego zgłaszać zarzuty do tych danych do Prezydenta P. W konsekwencji zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego dane dotyczące działki skarżącego nr 292 stały się danymi ewidencji gruntów i budynków. Tym samym zarzuty pod adresem tej modernizacji zgłoszone po upływie wskazanego w ogłoszeniu z 4 października 2019 r. terminu podlegały rozpoznaniu jako wnioski o zmianę danych objętych obowiązującą ewidencją gruntów i budynków (art. 24a ust. 12 p.g.k.). Nie można zatem w toku aktualnego postępowania podnosić zarzutów wobec prawidłowości przeprowadzonego postępowania modernizacyjnego. Konsekwencją takiej regulacji jest to, że ewentualne wadliwości zaistniałe w toku postępowania modernizacyjnego nie mogły już mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy. Oznacza to, że dokumenty wytworzone przed przeprowadzeniem modernizacji, zostały już uwzględnione w roku modernizacji i nie mogą obecnie stanowić podstawy jej aktualizacji. Opłacanie podatku rolnego i podleganie spisowi rolnemu prowadzonemu przez rachmistrzów rolnych nie może stanowić wystarczającej podstawy do zakwalifikowania gruntu jako rolnego zabudowanego (Br). Jak stanowi art. 24 ust. 2a pkt 1 p.g.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 (przekazanych przez sądy, notariuszy i organy administracji publicznej), c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Należy przy tym zaznaczyć, że zwrot "wykrycie błędnych informacji" w rozumieniu art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d p.g.k. oznacza błąd oczywisty, tj. taki, który można dostrzec z łatwością i nie wymaga szczegółowego postępowania dowodowego, a więc bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego (por. wyroki NSA z 24 maja 2019 r., I OSK 1951/17; z 25 marca 2021 r., I OSK 2545/20). Zgodnie z art. 24 ust. 2b p.g.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego – orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej – w pozostałych przypadkach. Z uwagi na to, że w trakcie postępowania organ administracji dokonał w drodze czynności materialno-technicznej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o przyjętą 29 sierpnia 2022 r. pod numerem operatu P.1062.2022.954 do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentację geodezyjną poprzez skorygowanie funkcji budynku o numerze ewidencyjnym 326 na "m" – budynek mieszkalny jednorodzinny, usunięcie użytku "S" – sady, skorygowanie granic użytku gruntowego "B" – tereny mieszkaniowe i ujawnienie użytku "Lzr" – grunty zadrzewione i zakrzewione, o czym skarżący i uczestnicy postępowania zostali zawiadomieni zawiadomieniami z 30 września 2022 r. i z 11 października 2022 r., wyjaśnić w tym miejscu należy, że czynności materialno-technicznej podlegają odrębnemu od zaskarżonej decyzji zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dalej wskazać należy, że odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 24 ust. 3c p.g.k.). Należy w tym miejscu wskazać na deklaratoryjny charakter wpisów informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że ewidencja nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów, rejestruje zmiany dokonane w innych postępowaniach. Ewidencja gruntów ma znaczenie jedynie informacyjno-techniczne, odzwierciedlające stan faktyczny i prawny ustalony w toku postępowań wskazanych w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne i rozporządzeniu. Wpisy w ewidencji gruntów i budynków nie powodują powstania nowego prawa podmiotowego, choć oczywiście mają znaczenie prawne (vide: P.Hoffmann, Charakter prawny wpisów do ewidencji gruntów i budynków, "Rejent" 2000, nr 12, s. 55-79; J. Ignatowicz, Prawo rzeczowe, Warszawa 2000, s. 323; A.Gryszczyńska (w:) M.Durzyńska i inni, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, LexisNexis 2013, uwagi do art. 24; wyrok NSA z 4 marca 1999 r., II SA 17/99; wyrok NSA z 7 kwietnia 1999 r., II SA 119/99; wyrok NSA z 7 grudnia 2007 r., I OSK 1716/2006). Postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego ma natomiast charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji (por. wyrok WSA w Warszawie z 17 maja 2007 r., IV SA/Wa 301/07; wyrok NSA z 7 maja 2008 r., I OSK 719/07; z 24 czerwca 2008 r., I OSK 1030/07 oraz z 8 lipca 2010 r., I OSK 1251/09). Dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 listopada 2010 r., IV SA/Wa 1558/10; aprobowany przez E. Stefańską w: red. J. Lang, J. Maćkowiak, T. Myśliński, E. Stefańska, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, Wolters Kluwer 2018, s. 343, uw. 11). Aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu. W ramach pojęcia aktualizacji można dokonywać prostowania i usuwania błędnych danych (por. wyrok WSA w Kielcach z 25 kwietnia 2024 r., II SA/Ke 127/24). Rodzaj użytku na działce ewidencyjnej określają przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Jak stanowi § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) grunty rolne; 2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione; 3) grunty zabudowane i zurbanizowane; 4) grunty pod wodami; 5) tereny różne. W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków grunty rolne, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, dzielą się na: 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem R, b) łąki trwałe, oznaczone symbolem Ł, c) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem Ps, d) sady, oznaczone symbolem S, e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br, f) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem Lzr, g) grunty pod stawami, oznaczone symbolem Wsr, h) grunty pod rowami, oznaczone symbolem W; 2) nieużytki, oznaczone symbolem N. W myśl § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, dzielą się na: 1) lasy, oznaczone symbolem Ls; 2) grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem Lz. Z kolei stosownie do § 9 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków grunty zabudowane i zurbanizowane, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 3, dzielą się na: 1) tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem B; 2) tereny przemysłowe, oznaczone symbolem Ba; 3) inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem Bi; 4) zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem Bp; 5) tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem Bz; 6) użytki kopalne, oznaczone symbolem K; 7) tereny komunikacyjne, w tym: a) drogi, oznaczone symbolem dr, b) tereny kolejowe, oznaczone symbolem Tk, c) inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem Ti, d) grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem Tp. Zgodnie z § 10 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. W myśl lp. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do gruntów ornych (oznaczonych symbolem R) zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane. Stosownie do Ip. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do sadów (oznaczonych symbolem S) zalicza się grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha, na których w zwartym nasadzeniu rosną drzewa owocowe lub krzewy owocowe (minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha), lub na których założone zostały szkółki owocowych drzew lub krzewów lub winnice (ust. 1). Grunty o cechach określonych w ust. 1 o powierzchni mniejszej niż 0,1000 ha zalicza się do użytku gruntowego, na którym nasadzono owocowe drzewa lub krzewy (ust. 2). Z kolei według lp. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do łąk trwałych (oznaczonych symbolem Ł) zalicza się grunty pokryte zwartą wieloletnią roślinnością, złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną, a w rejonach górskich – hale i połoniny z zasady koszone, w tym grunty zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające hodowlę zwierząt gospodarskich, takie jak wiaty oraz kojce dla tych zwierząt oraz budynki inwentarsko-składowe służące gospodarce rolnej, położone poza zabudową zagrodową. Zgodnie z lp. 5 ust. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do gruntów rolnych zabudowanych (oznaczonych symbolem Br) zalicza się grunty zajęte pod: 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych; 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki; 3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej. W myśl lp. 5 ust. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także: 1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki; 2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2021 r. poz.1326). Jak stanowi lp. 5 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. Według lp. 6 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych (oznaczonych symbolem Lzr) zalicza się grunty, będące enklawami lub półenklawami użytków rolnych, na których znajdują się śródpolne skupiska drzew i krzewów lub tylko drzew, w wieku powyżej 10 lat, niezaliczone do lasów lub sadów. Zgodnie z lp. 13 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do terenów mieszkaniowych (oznaczonych symbolem B) zalicza się grunty niewchodzące w gruntów rolnych zabudowanych, o których mowa w lp. 5: 1) zajęte pod budynki mieszkalne; 2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Kontur terenów mieszkaniowych nie może przekraczać linii wskazanych w projekcie zagospodarowania działki lub terenu stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę albo zgłoszenia budowy. Według ust. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków kontury użytków gruntowych, o powierzchni mniejszej niż 0,0100 ha niebędące kanałami oraz rowami w rozumieniu przepisów art. 16 pkt 21 і 47 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne włącza się do przyległego użytku gruntowego. Z powołanych wyżej przepisów, a zwłaszcza z lp. 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika, że o możliwości zaliczenia danego gruntu do gruntów rolnych zabudowanych (Br) decyduje charakter zabudowy, tj. obecność na gruncie budynków przeznaczonych (a nie wykorzystywanych) do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego. Budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia takie jak komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów są zaliczane do gruntów rolnych zabudowanych jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami wymienionymi w ust. 1 pkt 1 i 2, a więc przeznaczonymi do produkcji rolniczej i przetwórstwa rolno-spożywczego tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej. W przypadku, gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane takie budynki i urządzenia. O możliwości zaliczenia danego gruntu do gruntów rolnych stanowiących sady (oznaczonych symbolem S) z kolei decyduje, to czy na powierzchni co najmniej 0,1000 ha rosną zwarte nasadzenia drzew owocowych lub krzewów owocowych w odpowiedniej ilości wynikającej z przelicznika – minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha lub na powierzchni co najmniej 0,1000 ha zostały założone szkółki owocowych drzew lub krzewów lub winnice, zaś w wypadku gruntów o powierzchni mniejszej niż 0,1000 ha grunty te charakteryzują się wskazanymi wyżej cechami (Ip. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). O kwalifikacji użytków gruntowych do łąk trwałych (oznaczonych symbolem Ł), w myśl lp. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, decyduje natomiast ich pokrycie zwartą wieloletnią roślinnością, złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną. W rejonach górskich do łąk trwałych zakwalifikowano – hale i połoniny z zasady koszone, w tym grunty zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające hodowlę zwierząt gospodarskich, takie jak wiaty oraz kojce dla tych zwierząt oraz budynki inwentarsko-składowe służące gospodarce rolnej, położone poza zabudową zagrodową. Do gruntów zadrzewionych i zakrzewione na użytkach rolnych (oznaczonych symbolem Lzr) mogą być zaliczone grunty, będące enklawami lub półenklawami użytków rolnych, na których znajdują się śródpolne skupiska drzew i krzewów lub tylko drzew, w wieku powyżej 10 lat, niezaliczone do lasów lub sadów (lp. 6 ust. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Przytoczone zasady oznaczania użytków gruntowych na potrzeby ewidencji gruntów i budynków wprowadzają szczegółowe definicje poszczególnych użytków gruntowych, w tym gruntów rolnych o symbolu "Br", "S", "Ł" i "Lzr". Oznaczenie użytków gruntowych w ewidencji i budynków nie zależy zatem od subiektywnego stanowiska właściciela gruntu, czy organu, lecz od tego, czy dany grunt odpowiada przytoczonej powyżej definicji legalnej gruntu rolnego. Z akt sprawy nie wynika, aby po dokonanej modernizacji została opracowana dokumentacja geodezyjna i kartograficzna, z której wynikałyby dane ewidencyjne podlegające ujawnieniu zgodnie z żądaniem skarżącego. Skarżący i uczestniczki postępowania takiej nowej dokumentacji nie przedstawili. Natomiast organy administracji w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji dokonały analizy dokumentacji zgromadzonej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz dokumentacji architektoniczno-budowlanej dotyczącej realizowanych na działce nr 292 budynków. 18 lipca 2022 r. przeprowadzono z udziałem skarżącego oględziny, z których sporządzono protokół i dokumentację zdjęciową. Z protokołu z oględzin 18 lipca 2022 r. i wykonanej wówczas dokumentacji fotograficznej wynika, że na działce nr 292 usytuowane są dwa budynki mieszkalne i garaż – blaszak wykorzystywany do przechowywania narzędzi (betoniarka, kosiarka). Do jednego z budynków mieszkalnych jest dobudowana niewielka szklarnia, w której nie były w momencie oględzin prowadzone uprawy. Składowane w niej były deski, okna, stare drzwi. Na działce składowane były materiały budowlane (bloczki betonowe i gruz), huśtawka/trzepak, taczka, wózek, beczki, drewno opałowe. Była też studnia i zbiornik na nieczystości, kompostownik. Pomiędzy budynkiem mieszkalnym a ogrodzeniem znajdowały się nasadzenia ozdobnych drzew i krzewów. W południowo-zachodniej części działki stwierdzono 8 krzewów i 12 drzew owocowych oraz niewielki warzywnik o wymiarach 9 x 2 m, czyli 18 m2. W południowo-wschodnim narożniku działki rosły drzewa liściaste i iglaste. Skarżący oświadczył, że inne uprawy niż te w warzywniku nie są prowadzone. Innych gruntów oprócz działki będącej przedmiotem oględzin właściciele nie posiadają. Innych budynków niż te, które są na działce również nie posiadają. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący i uczestniczki postępowania posiadali inne grunty, budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego mogące tworzyć zorganizowaną całość gospodarczą oraz położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej. Na rozprawie 29 maja 2025 r. skarżący oświadczył, że jest bezrobotny. Nie prowadzi działalności rolniczej. Siostry pracują w szkole jako nauczycielki. Nie posiadają innych nieruchomości. W aktach sprawy znajdują się: decyzja z 30 kwietnia 1975 r. o udzieleniu Al.K. i J.K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, gospodarczego i ogrodzenia, zawiadomienie z 14 stycznia 1978 r. o oddaniu do użytku budynku mieszkalnego, decyzja z 4 lipca 2000 r. o udzieleniu An.K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz decyzja z 15 czerwca 2000 r. o udzieleniu Z.K. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny. Decyzje te potwierdzają stwierdzony podczas oględzin przeprowadzonych 18 lipca 2022 r. rodzaj budynków usytuowanych na działce nr 292, tj. budynki mieszkalne. W trakcie postępowania został także sporządzony 25 sierpnia 2022 r. operat techniczny, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 29 września 2022 r. pod numerem P.1062.2022.954, z którego wynika, że na działce nr 292 ujawniono tereny mieszkaniowe o powierzchni 0,1470 ha, grunty orne RIVa o powierzchni 0,1387 ha i grunty zadrzewione na gruntach rolnych Lzr o powierzchni 0,0431 ha. Na działce nr 292 brak jest zatem obecnie budynków, które można zakwalifikować jako budynki przeznaczone do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego, czy budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia tworzące z budynkami przeznaczonymi do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego zorganizowaną całość gospodarczą i położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej w rozumieniu lp. 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Nie jest zatem możliwe zakwalifikowanie gruntów zajętych pod znajdujące się na działce nr 292 budynki mieszkalne jako gruntów rolnych zabudowanych – Br. Z akt sprawy nie wynika także, aby część użytków gruntowych na działce nr 292 można było zakwalifikować jako sad na podstawie Ip. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Nie został bowiem spełniony wymóg odpowiedniej liczby zwartych nasadzeń drzew owocowych lub krzewów wynikający z przelicznika – minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha. Podczas oględzin 18 lipca 2022 r. stwierdzono jedynie 8 krzewów i 12 drzew owocowych. Na działce nr 292 nie założono szkółki drzew owocowych lub krzewów lub winnicy. Brak jest również podstaw, aby możliwe było zaliczenie części gruntów na działce nr 292 do łąk trwałych na podstawie lp. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z akt sprawy nie wynika, aby znajdowały na niej grunty pokryte zwartą wieloletnią roślinnością, złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną. Działka nr 292 nie stanowi zlokalizowanej w rejonie górskim hali i połoniny. Ujawniona w ewidencji gruntów i budynków powierzchnia gruntów zakwalifikowanych jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych – Lzr wynika z operatu technicznego, przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 29 września 2022 r. pod numerem P.1062.2022.954. W tym stanie rzeczy nie można stwierdzić, że zachodziła podstawa do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z żądaniem skarżącego i uczestniczek postępowania. W postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji skarżący i uczestniczki postępowania nie przedstawili dokumentów, które mogą stanowić podstawę aktualizacji danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Dokumenty z lat wcześniejszych uwzględnione już zostały w toku modernizacji. Obecnie nie stanowią okoliczności, o których mowa w art. 24 ust. 2a i ust. 2b p.g.k. i nie mogą stanowić podstawy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w drodze czynności materialno-technicznej. Tym samym organ administracji nie miał podstaw prawnych do wprowadzenia wnioskowanych przez skarżącego i uczestniczki postępowania zmian. W ocenie sądu organy administracji nie naruszyły zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). W postępowaniu aktualizacyjnym, toczącym się na podstawie art. 24 ust. 2a i 2b p.g.i.k. oraz przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków ustawodawca z uwagi na specyfikę i cel postępowania aktualizacyjnego odstąpił od zasady, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 77 § 1 k.p.a.), obowiązującym w ogólnym postępowaniu rozpoznawczym, na rzecz sformalizowanego katalogu dowodów, wymienionych w art. 24 ust. 2a i 2b p.g.i.k. W postępowaniu nie doszło do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli uregulowanej w art. 8 § 1 k.p.a. ani zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.). Organy obu instancji nie naruszyły też zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Zajęte w sprawie stanowisko organy przedstawiły w uzasadnieniach odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Nadto z uwagi na zawarty w piśmie skarżącego z 28 maja 2025 r. wniosek o zasądzenie od Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zwrotu ponadwymiarowych kosztów od nieuzasadnionego, bezprawnie rozbudowanego postępowania administracyjnego, do których to poniesienia kosztów został zmuszony przez organ administracji obu instancji, wyjaśnić należy, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest podstawy prawnej do uwzględnienia tego wniosku. W art. 199 p.p.s.a. wprowadzono zasadę, że koszty postępowania obciążają strony – skarżącego oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.), a także – z uwagi na art. 12 p.p.s.a. – uczestników postępowania (art. 33 p.p.s.a.), w zakresie, w jakim są związane z ich udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasada ta obowiązuje, co podkreślono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008/2, poz. 23), zarówno w postępowaniu przed pierwszą instancją, jak i w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą zatem jest, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić na rzecz skarżącego tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona przy czym zwrot kosztów ograniczono do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zakres kosztów niezbędnych określa art. 205 p.p.s.a. W art. 205 § 1 p.p.s.a. określono, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Natomiast w art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zaliczono ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw dotyczy zatem wyłącznie wyżej wymienionych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, a nie kosztów postępowania administracyjnego. Przy czym zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego przysługuje skarżącemu w wypadku uwzględnienia skargi, co w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło. Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. bg