III SA/Łd 419/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego postanawia przyznać skarżącemu M. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych III SA/Łd 419/16 Uzasadnienie M. R. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego |Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...]r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego. W treści skargi sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń ZUS - emerytury w kwocie 1.080 zł. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 35 m2 oraz działki niezabudowanej o powierzchni 800 m2. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Skarżący wskazał na fakt ponoszenia wydatków bieżących (m.in. wyżywienie, leki, opłat mieszkaniowych, telefon), które – jak wyliczył – w praktyce przekraczają uzyskiwane dochody. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 1.080 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, wyżywieniem, lekami i podatkami, które w praktyce przekraczają osiągane dochody. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną w jego gospodarstwie domowym. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.o.