III SA/Łd 42/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Opoczno o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 42/16 w sprawie ze skargi Gminy Opoczno na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 6 listopada 2015 r. nr 28/2015/PR w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Gminy Opoczno na decyzję Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 6 listopada 2015 r. w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu. Postanowieniem z dnia 9 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną Gminy Opoczno wniesioną od powyższego wyroku z uwagi na to, że wobec nadania skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przekazania jej przez ten Sąd Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi w dniu 26 sierpnia 2016 r., doszło do uchybienia terminowi do jej wniesienia. W dniu 23 września 2016 r. Gmina Opoczno wniosła zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 5 października 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wypowiedzenia się, czy podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czy zażalenie na postanowienie z dnia 9 września 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 19 października 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że podtrzymuje zarówno wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jak i zażalenie na postanowienie z dnia 9 września 2016 r. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek Gminy Opoczno o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1285/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Gminy Opoczno na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie został dotrzymany termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z procedurą określoną w art. 177 § 1 p.p.s.a., za datę jej nadania należało uznać datę 26 sierpnia 2016 r., kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyczyną tego uchybienia nie był błąd skarżącej, lecz błąd operatora. Z akt sprawy wyraźnie wynika, że skarga kasacyjna została nadana do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Łodzi, a adres Sądu I instancji został podkreślony. Również z potwierdzenia odbioru tej przesyłki wynika, że jej adresatem był Sąd I instancji. Z uwagi więc na uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, należało ją odrzucić, jednakże zaistniałe w sprawie okoliczności stanowią przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który można wnieść dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jak przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął – czy też nie – przed jej dopełnieniem (por. też post. Sądu Najwyższego z dnia 14.04.1997 r., II CZ 43/97 oraz z dnia 15.04.1997 r., II CZ 40/97 niepubl.). W dniu 27 stycznia 2017 r. odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej gminy (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 165). W dniu 6 lutego 2017 r. skarżąca gmina ponownie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (koperta k. 183). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 85 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 88 zdanie 1 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Jej celem jest ochrona jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę (strony) lub uczestników postępowania. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1285/16, podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zajęte w postanowieniu z dnia 9 września 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, że w rozpoznawanej sprawie nie został dotrzymany termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaistniałe w sprawie okoliczności stanowią przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który można wnieść dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny powołał się także na pogląd, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął – czy też nie – przed jej dopełnieniem (por. też postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1997 r., II CZ 43/97 oraz z dnia 15 kwietnia 1997 r., II CZ 40/97 niepubl.). Nie budzi wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie kwestia uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącą gminę została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1285/16. Odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej gminy w dniu 27 stycznia 2017 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin, do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 3 lutego 2017 r. (w piątek). Z odcisku datownika placówki pocztowej "Opoczno 1" jednakże wynika, że skarżąca gmina dopiero w dniu 6 lutego 2017 r., a więc już po upływie powyższego terminu, nadała przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną. Sam wniosek o przywrócenie do wniesienia skargi kasacyjnej został również opatrzony datą 6 lutego 2017 r. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej gminy o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony. Stosownie do powołanego wyżej art. 88 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do jego odrzucenia. Mając powyższe na względnie na mocy art. 88 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.