III SA/Łd 420/12

Dnia 28 lutego 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. P. i Ł. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie naliczenia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu W. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 20 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie naliczenia kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i zniszczeniem pojazdu W dniu 4 lutego 2013 roku skarżący wystąpił do sądu z wnioskiem o przyznanie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularz PPF rozszerzył swój wniosek domagając się również zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach W. P. wskazał, iż wspólnie z żoną oraz dwoma synami prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są wynagrodzenia za prace małżonków w łącznej kwocie ok. 4.700 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jest właścicielem samochodu Toyota Corolla z 2002 roku, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wskazał, że z posiadanych dochodów po spłacie obciążającego wnioskodawcę kredytu, którego rata wynosi 330 zł ledwie wystarcza mu na skromne utrzymanie i rachunki Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest częściowo zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. P. wskazał, że wspólnie z żona i dwoma synami powadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są wynagrodzenia za prace małżonków w łącznej kwocie ok. 4.700 zł miesięcznie. Jedyny majątek skarżącego stanowi samochód osobowy Toyota Corolla z 2002 roku. Skarżący jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytu, którego miesięczna rata wynosi 330 zł. Uwzględniając powyższe, oraz wysokość wpisu od skargi kasacyjnej stanowiącej na obecnym etapie postępowanie jedyny realny koszt sądowy w sprawie niniejszej (100 zł), stosownie do treści art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych uznać należało za niezasadny. Konieczność uiszczenia kosztów sądowych podyktowana jest obowiązkiem strony partycypacji w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W toku dotychczasowego postępowania wnioskodawca pokrywał koszty sądowe w wysokości zbliżonej do ewentualnie obciążającego go obecnie wpisu od skargi kasacyjnej, nadto w swoim wniosku o prawo pomocy nie wykazał, że wysokość posiadanych na utrzymanie dochodów uległa obniżeniu uniemożliwiając mu opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej. Wysokość przychodów w rodzinie skarżącego pozwala przyjąć, iż jest on wstanie wygospodarować środki na pokrycie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej, który wynosić będzie 100 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. m.k.