III SA/Łd 420/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. D.Cz. M.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W art. 13 § 3 p.p.s.a. ustawodawca umocował jednakże Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do przekazania w drodze rozporządzenia wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Na tej podstawie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał w dniu 18 kwietnia 2011 r. rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. Nr 89, poz. 506, ze zm.). Na mocy § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874, ze zm.), zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Z akt sprawy natomiast wynika, że przedsiębiorstwo skarżącej ma siedzibę w K. przy ul. A. 2. Adres ten skarżąca wskazała również w skardze i pismach kierowanych do organów administracji. K. są gminą w powiecie ostrzeszowskim, w województwie wielkopolskim. W tym stanie rzeczy sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który zgodnie z § 1 pkt 10 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652, ze zm.) jest właściwy dla obszaru województwa wielkopolskiego. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu. D.Cz.