III SA/Łd 421/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska(spr.), , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M. C. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu J. K. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi M. C. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Decyzją z dnia [...] Rektor Uniwersytetu [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 190 ust. 2 pkt 1 oraz art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. z 2012 r., póz. 572 ze zm.), a także § 33 ust. 5 Regulaminu Studiów w Uniwersytecie [...] przyjętego uchwałą nr 310 Senatu [...] z dnia 4 kwietnia 2011r. utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] w przedmiocie skreślenia J. K. z listy studentów czwartego semestru niestacjonarnych studiów drugiego stopnia na kierunku: finanse i rachunkowość z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Decyzją z dnia [...] Dziekan Wydziału [...] skreślił J. K. z listy studentów czwartego semestru niestacjonarnych studiów drugiego stopnia na kierunku: finanse i rachunkowość z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w art. 190 ustawy- Prawo o szkolnictwie wyższym ustawodawca określił sytuacje, w których kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej szkoły wyższej skreśla studenta z listy studentów (art. 190 ust. 1) albo może skreślić studenta z listy studentów (art. 190 ust. 2). W niniejszej sprawie z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce, zaistniała w przypadku J. K. przesłanka fakultatywnego skreślenia z listy studentów 4 semestru studiów na kierunku finanse i rachunkowość. Zgodnie z pkt 22 Regulaminu sesji, student może ubiegać się o wpis warunkowy na kolejny semestr maksymalnie z dwóch przedmiotów. Zasada ta nie dotyczy jednak studentów będących na ostatnim semestrze studiów. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 2 pkt a i § 33 ust. 5 Regulamin Studiów student, który nie uzyskał w semestrze/roku minimalnej liczby punktów, o której mowa w § 5 ust. 2 lit. b, potrzebnej do zaliczenia warunkowego lub nie zaliczył określonych przez Radę Wydziału przedmiotów, nie zalicza tego semestru/roku i ma prawo za zgodą Dziekana do ponownego wpisania na ten sam semestr/rok studiów celem powtarzania. Rada Wydziału ogranicza możliwość powtarzania semestru/roku studiów na kierunkach prowadzonych na wydziale do 2 przypadków. Student jest na ostatnim semestrze studiów i ma niezaliczone dwa przedmioty, jednocześnie wykorzystał już wszystkie dopuszczalne możliwości powtarzania czwartego semestru. Ponowne podjęcie studiów II stopnia może nastąpić poprzez rekrutację na pierwszy semestr studiów. Od powyższej decyzji J. K. złożył odwołanie wskazując, że kwestionowana decyzja mija się z prawdą i stanem faktycznym sprawy. Podkreślił, że decyzją z dnia [...]. Dziekan Wydziału [...] nie wyraził zgody na warunkowe zaliczenie czwartego semestru studiów niestacjonarnych, a przedmiotowa decyzja została wydana z powodu braków postępów w nauce. Brak zaliczenia dwóch przedmiotów spowodowany był jednak niezależnymi od niego okolicznościami, tj. trudną sytuacją rodzinną i obowiązkami związanymi z wykonywanej pracy zawodowej. Wskazał, że częste delegacje uniemożliwiły systematyczną naukę, a fakt zamieszkiwania poza miejscem studiowania utrudniał często dojazd na zajęcia. Skreślenie z listy studentów stanowi w ocenie skarżącego nieadekwatną karę. Decyzją z dnia [...] Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce. Stosownie natomiast do treści § 5 ust. 2 lit. a Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...], Rada Wydziału może określić maksymalną liczbę przypadków powtarzania semestru/roku na kierunkach prowadzonych na wydziale. Student, który nie uzyskał w semestrze/roku minimalnej liczby punktów, o której mowa w § 5 ust. 2 lit. b, potrzebnej do zaliczenia warunkowego lub nie zaliczył określonych przez Radę Wydziału przedmiotów, nie zalicza tego semestru/roku i ma prawo za zgodą Dziekana do ponownego wpisania na ten sam semestr/rok studiów celem powtarzania. Szczegółowe zasady powtarzania semestru/roku ustala Dziekan, określając w szczególności zakres różnic programowych wynikających z aktualnego programu studiów, do których wyrównania student jest zobowiązany (§ 33 ust. 5 Regulaminu). Wykonując dyspozycję § 5 ust. 2 lit. a Regulaminu Rada Wydziału [...] uchwałą z dnia 26 września 2011r. ustaliła, że powtarzanie semestru/roku studiów na tym Wydziale możliwe jest dwukrotnie. W przedmiotowej sprawie, po jej rozpatrzeniu, Rektor [...] nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z akt osobowych studenta wynika bowiem, że aktualnie ma niezaliczone dwa przedmioty czwartego semestru studiów, a przy tym powtarzał ten semestr aż trzykrotnie, tj. pierwszy raz - w semestrze zimowym roku akademickiego 2011/2012; drugi raz - w semestrze letnim roku akademickiego 2011/2012, i po raz trzeci w semestrze zimowym roku akademickiego 2012/2013. Okoliczności te świadczą jednoznacznie, że student faktycznie wykorzystał możliwości powtarzania przedmiotowego semestru, a wynikający z tego faktu stan nieuzyskiwania postępów w nauce ma z perspektywy czasu charakter trwały. Podniesione przez studenta okoliczności nie mogą stanowić przesłanki przemawiającej za uchyleniem decyzji Dziekana o skreśleniu z listy studentów, pomimo, że decyzja o skreśleniu z listy studentów z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce ma charakter fakultatywny, tzn. kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może ją podjąć w określonych przepisem okolicznościach. Ustawodawca pozostawiając swobodę, co do konieczności jej zastosowania, mając niejako na względzie, że w pewnych sytuacjach niezaliczenie semestru może wynikać z okoliczności zupełnie niezależnych od woli studenta, to jednak nie może pozostawać obojętny na sytuacje, w których student pomimo wielokrotnie dawanej szansy nadrobienia zaległości w nauce, nie skorzystał z niej. W efekcie przedłużył jedynie okres odbywania studiów, co jednak nie przełożyło się na poczynione przez niego postępy edukacyjne. Student, będąc na studiach niestacjonarnych, powinien tak organizować swoją pracę zawodową oraz inne obowiązki, by godzić je z planem zajęć, w tym przede wszystkim z realizacją obowiązku uzyskiwania niezbędnych zaliczeń i egzaminów, ponieważ zgodnie z § 10 lit. a oraz lit b Regulaminu, obowiązkiem studenta [...] jest postępowanie zgodnie z treścią ślubowania, Statutem [...] i Regulaminem studiów oraz wykorzystywanie możliwości kształcenia stwarzanych przez [...], czego jednak nie uczynił. Również orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów, a także składanie egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych w planie studiów jest podstawowym obowiązkiem studenta. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.; - art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a przez to zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie braków postępów w nauce, które nie wynikały z winy studenta; - art.6, art. 7, art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, naruszenie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi przedstawiając opis dotychczasowego postępowania w sprawie skarżący podkreślił, że organ nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego sprawy i niesłusznie uznał, że skarżący nie próbował wykorzystać przyznanej szansy w celu nadrobienia zaległości w nauce. Nie zbadał zaistniałych, niezależnych od winy skarżącego okoliczności, które miały wpływ na niezaliczenie semestru. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy historię wizyt lekarskich J. K. za rok 2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. W myśl przepisu art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a), sądy administracyjne orzekają ( poza zakresem określonym § 2), także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kryterium sądowej kontroli stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 1 § 2 p.u.s.a. realizowana jest w wymiarze odnoszącym się do: oceny zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym, dochowania wymaganej procedury oraz respektowania reguł kompetencji. Następuje zatem przy uwzględnieniu kryterium zgodności z prawem. W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie dokonana przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Przedmiotem kontroli jest decyzja Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] o skreśleniu z listy studentów. Materialnoprawną podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm. dalej ustawa) oraz przepisy Regulaminu Studiów w Uniwersytecie [...]. Powołany w ustawie przepis art. 207 ust. 1, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Z powyższej regulacji wynika, że dyspozycją przepisu art. 207 ust. 1 ustawy, objęte są także decyzję, których przedmiotem jest skreślenie na podstawie art. 190 ustawy z listy studentów. Przepisy Działu IV ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym zawierają m.in. regulacje dotyczące organizacji studiów ( Rozdział 1) jak i praw oraz obowiązków studenckich ( Rozdział 2). Podstawowe zasady organizacji studiów znajdują odbicie w przepisie art. 160 ustawy, który w ust. 1 stanowi, że organizacja i tok studiów oraz związane w nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów, a w ust. 2, że studia w uczelni są prowadzone według planów studiów i programów nauczania. Z kolei zawarty w Rozdziale 2, Działu IV, dotyczącym praw i obowiązków studentów przepis art. 189 ust. 1 stanowi, że student obowiązany jest postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów. Do przykładowo wymienionych w ust. 2 obowiązków studenta ustawa zalicza m.in. uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów ( pkt. 1), składanie egzaminów, odbywanie praktyk i spełnianie innych wymogów przewidzianych w planie studiów ( pkt. 2 ). Wskazane powyżej regulacje stanowią zatem, że podstawowym – poza ustawą aktem określającym prawa i obowiązki studenta jest regulamin studiów uchwalony przez senat uczelni. Konsekwencje naruszenia wymienionych obowiązków studenta, skutkujące brakiem postępów w nauce wskazane zostały w art. 190 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Przepis ten stanowi, że w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów. Wprawdzie w myśl tego przepisu decyzja w przedmiocie skreślenia w takim wypadku ma charakter uznaniowy, a nie obligatoryjny, lecz takie uregulowanie wynika z poszanowania przez ustawodawcę zasady autonomii uczelni. Pozostawienie tej kwestii do swobodnego uznania organów uczelni umożliwia uwzględnienie różnych nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających studentowi wywiązania się z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych. Kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może więc – w ramach swego uznania - uwzględnić szczególne okoliczności niezaliczenia określonego semestru lub roku studiów, spowodowanego nieprzewidzianymi wcześniej okolicznościami życiowymi studenta, lecz za taką okoliczność nie może być uznana podnoszona przez skarżącego kolizja planu studiów z jego obowiązkami i uwarunkowaniami pracowniczymi, zamieszkiwanie poza miejscem studiowania uniemożliwiającym czy chociażby utrudniającym udział w zajęciach czy egzaminach. Słusznie organ podnosi, że skarżący decydując się na podjęcie studiów w miejscowości tak odległej od miejsca jego zamieszkania powinien ocenić możliwości studiowania w kontekście powyższych trudności. W tym miejscu godzi się podnieść, że stosownie do treści § 5 ust. 2 lit. a Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...], Rada Wydziału może określić maksymalną liczbę przypadków powtarzania semestru/roku na kierunkach prowadzonych na wydziale. Student, który nie uzyskał w semestrze/roku minimalnej liczby punktów, o której mowa w § 5 ust. 2 lit. b, potrzebnej do zaliczenia warunkowego lub nie zaliczył określonych przez Radę Wydziału przedmiotów, nie zalicza tego semestru/roku i ma prawo za zgodą Dziekana do ponownego wpisania na ten sam semestr/rok studiów celem powtarzania. Szczegółowe zasady powtarzania semestru/roku ustala Dziekan, określając w szczególności zakres różnic programowych wynikających z aktualnego programu studiów, do których wyrównania student jest zobowiązany (§ 33 ust. 5 Regulaminu). Wykonując dyspozycję § 5 ust. 2 lit. a Regulaminu Rada Wydziału [...] uchwałą z dnia 26 września 2011r. ustaliła, że powtarzanie semestru/roku studiów na tym Wydziale możliwe jest dwukrotnie. W przedmiotowej sprawie, z akt osobowych studenta wynika, że aktualnie ma niezaliczone dwa przedmioty czwartego semestru studiów, a przy tym powtarzał ten semestr aż trzykrotnie, tj. pierwszy raz - w semestrze zimowym roku akademickiego 2011/2012; drugi raz - w semestrze letnim roku akademickiego 2011/2012, i po raz trzeci w semestrze zimowym roku akademickiego 2012/2013. Okoliczności te świadczą jednoznacznie, że student faktycznie wykorzystał możliwości powtarzania przedmiotowego semestru, a wynikający z tego faktu stan nieuzyskiwania postępów w nauce ma z perspektywy czasu charakter trwały. Podniesione więc przez studenta okoliczności nie mogą stanowić przesłanki przemawiającej za uchyleniem decyzji Dziekana o skreśleniu z listy studentów, pomimo, że decyzja o skreśleniu z listy studentów z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce ma charakter fakultatywny. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, uznać należy, iż wbrew twierdzeniom skarżącego organ rozważył wszelkie okoliczności sprawy i przekonywująco uzasadnił swe rozstrzygnięcie. Sam fakt, iż przepisy pozwalają na dwukrotne powtarzanie semestru, a skarżącemu taką szansę dano nawet trzykrotnie wskazuje na to, że organ uwzględniał każdorazowo trudną sytuację osobistą, zawodową czy też zdrowotną skarżącego. W tym miejscu należy podnieść, że w uzasadnieniu odwołania skarżący nie powoływał się na swój stan zdrowia, historie wizyt lekarskich w roku 2013 przedstawił dopiero na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015r. Analiza tego dokumentu prowadzi jednak do wniosku, że skarżący cierpi przede wszystkim na przewlekłą chorobę niedokrwienną serca , chorobę zwyrodnieniową stawów biodrowych oraz kręgosłupa. Dolegliwości te mogą być oczywiście przyczyną nieobecności na zajęciach, ale przedstawiona historia choroby wskazuje, że są to dolegliwości o charakterze przewlekłym, a więc datowane od dawna. Decydując się na studia skarżący winien uwzględnić swój stan zdrowia i ocenić czy pozwala mu na taki wysiłek zarówno intelektualny jak i fizyczny, biorąc pod uwagę odległość uczelni od miejsca zamieszkania oraz jego obowiązki zawodowe. Dodatkowo w przypadku poważnych problemów zdrowotnych, jak wynika z Regulaminu, student może ubiegać się o urlop długoterminowy. Skarżący z takiej możliwości nie skorzystał, zaś choroby o charakterze krótkoterminowym mogą być podstawą ubiegania się o warunkowe zaliczenie semestru, ale też, jak wynika to z § 33 ust 4 Regulaminu w związku z Uchwałą Rady Wydziału z dnia 26 września 2011r. student ma prawo tylko do dwóch wpisów warunkowych w ciągu jednego roku akademickiego. Z przedłożonych Sądowi kart okresowych osiągnięć studenta wynika, że skarżący począwszy już od pierwszego semestru korzystał z instytucji warunkowego zaliczenia semestru. Należy również podkreślić, że zaskarżona decyzja została poprzedzona ostateczną decyzją Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na warunkowe zaliczenie przez skarżącego czwartego semestru niestacjonarnych studiów drugiego stopnia na kierunku: finanse i rachunkowość. Skoro zatem Regulamin studiów narzuca na studenta określone obowiązki, warunkujące zaliczenie semestru lub roku studiów, w tym i obowiązek zaliczenia zajęć określonych planem studiów, a z akt przedmiotowej sprawy jednoznacznie wynika, iż skarżący mimo wielokrotnie dawanej mu szansy na dzień wydania decyzji ma niezliczone dwa przedmioty to tym samym należy uznać za prawidłowe stanowisko organów obu instancji, iż w takiej sytuacji wystąpiła podstawa do stwierdzenia, że skarżący wykazuje brak postępów w nauce. To zaś stanowiło uzasadnioną i zgodną z prawem podstawę do podjęcia decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów, co organ wykazał w uzasadnieniu decyzji, które w ocenie Sądu jest kompletne i w sposób wystarczający przedstawia ustalenia stanu faktycznego jak również zastosowane w sprawie przepisy. Istotne z punktu widzenia oceny legalności przedmiotowej sprawy, w której zapadła decyzja uznaniowa było wykazanie, czy organ działał w zgodzie z przepisami prawa i czy przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe bowiem zasadność samego rozstrzygnięcia pozostaje w przypadku decyzji uznaniowych poza oceną Sądu. Z niekwestionowanych ustaleń wynika niezbicie, że student pomimo dawania mu szansy zaliczenia przedmiotów i złożenia obowiązkowych egzaminów, przy wykorzystaniu regulaminowych możliwości warunkowego zaliczenia oraz powtarzania semestru nie sprostał swoim obowiązkom. W tej sytuacji trafny jest wniosek organów, że wynikający z tego faktu stan nieuzyskiwania postępów w nauce ma z perspektywy czasu charakter trwały. Wobec powyższego zarzuty formułowane przez skarżącego nie mogą w żadnym razie odnieść oczekiwanego przez studenta skutku. Konieczność zaliczania przedmiotów objęta programem studiów w określonym terminie jest podstawowym obowiązkiem studenta. Oczywiście zawsze mogą się zdarzyć sytuacje uzasadniające warunkowe zaliczenie, ewentualnie konieczność powtarzania semestru/roku. W okolicznościach niniejszego stanu faktycznego, student taką możliwość uzyskał wielokrotnie, ale nie zdołał jej wykorzystać i nie zaliczył dwóch przedmiotów. Jeśli zważyć, że problemy z zaliczaniem obowiązkowych przedmiotów student ma począwszy od roku akademickiego 2008 / 2009 podjęta decyzja o skreśleniu z listy studentów jest w pełni uzasadniona i znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. W kontekście powyższych rozważań za bezpodstawne Sąd uznał zarzuty naruszenia art. 6, art. 7, art. 8 i art. 77 Kpa. Reasumując skarga nie zawiera żadnych uzasadnionych podstaw wobec czego Sąd na zasadzie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu . O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 461). r.t.