III SA/Łd 426/06

Dnia 7 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w T. Oddział "[...]" na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie choroby zawodowej oddala skargę. III SA/Łd 426/07 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., po wznowieniu na wniosek A S.A. w T. Oddział [...] w D. postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. Nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u S.R., odmówił uchylenia ww. decyzji. Jako podstawę prawną powyższej decyzji organ I instancji wskazał art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Od powyższej decyzji odwołała się A S.A. w T. Oddział [...] w D. Decyzją z dnia [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. nr 90 poz. 575 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organy ustaliły następujący stan faktyczny: W dniu 18 stycznia 2005 r. wpłynęło do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] r., stwierdzającą chorobę zawodową: "przewlekłe zapalenie oskrzeli w okresie niewydolności oddechowej o podłożu zawodowym" (poz. 4 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.) u S.R. Podanie to zostało wniesione przez pełnomocnika A S.A. w T. Oddział [...] w D., będącej następcą prawnym Cukrowni B S.A., w której S.R. był zatrudniony w okresie od [...] r. do [...] r. na stanowisku spawacza. Jako przesłankę wznowienia postępowania wnioskodawca wskazał przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. twierdząc, że po wydaniu przedmiotowej decyzji wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i nowy dowód w postaci karty informacyjnej leczenia klinicznego w Klinice Chorób Zawodowych IMP w Ł. z dnia [...] r., które w ocenie wnioskodawcy nie były znane organowi I instancji w dniu wydania decyzji, a które mają istotne znaczenie dla sprawy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., postanowieniem z dnia [...] r., wznowił postępowanie w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Następnie organ I instancji uznał, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, iż nie zaszła przesłanka określona w powołanym wyżej przepisie i decyzją z dnia [...] r. odmówił uchylenia decyzji stwierdzającej chorobę zawodową u S.R. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji stwierdził, iż dokument w postaci karty informacyjnej leczenia klinicznego S.R., w okresie od [...] r. do [...] r., zawierający ustalenie braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, nie może być uznany za nowe okoliczności lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Konsultacja w Klinice IMP w Ł. w powyższym okresie była zlecona przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Ł., który w oparciu o jej wynik wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej (astmy oskrzelowej) układu oddechowego wymienionej pod poz. 3 wykazu chorób zawodowych. Natomiast decyzja Nr [...] PPIS w K. została wydana na podstawie orzeczenia lekarskiego Przychodni Chorób Zawodowych IMP w Ł. z dnia [...] r. Nr [...], rozpoznającego u S.R. chorobę: "przewlekłe zapalenie oskrzeli w okresie niewydolności oddechowej o podłożu zawodowym" wymienioną pod poz. 4 wykazu chorób zawodowych. W odwołaniu od decyzji organu I instancji pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego poprzez niedopuszczenie i nieprzeprowadzenie dowodów wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania oraz w toku przedmiotowego postępowania, takich jak: "dowód z dokumentu, dowód z przesłuchania świadka, dowód z opinii biegłego, czy dowód z przesłuchania strony". W konkluzji odwołania strona wniosła o uchylenie i zmianę zaskarżonej decyzji lub uchylenie jej i przekazanie do ponownego rozpoznania. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., decyzją z dnia [...] r., stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wskazał, iż art. 145 § l pkt 5 k.p.a. wymienia jako przesłankę wznowienia postępowania ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Wskazany przez wnioskodawcę nowy dowód pod postacią karty informacyjnej leczenia klinicznego z dnia [...] r., aby mógł stanowić uzasadnioną podstawę uchylenia decyzji stwierdzająca chorobę zawodową, musiałby mieć istotne znaczenie dla sprawy i dodatkowo nie być znany organowi I instancji w dniu wydania decyzji. Brak choćby jednego z tych elementów nie pozwala na uwzględnienie wniosku o uchylenie decyzji ostatecznej. Organ odwoławczy wskazał, iż Istotność dla sprawy "nowych okoliczności faktycznych" lub "nowego dowodu" polega na tym, że nie tylko muszą one dotyczyć przedmiotu sprawy, ale muszą mieć również znaczenie prawne, czyli spowodować odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem organu odwoławczego wskazany dowód nie jest istotny dla rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Nr [...], gdyż informacje (wnioski) zawarte w karcie informacyjnej leczenia klinicznego z dnia [...] r. odnoszą się do zawodowej astmy oskrzelowej (poz. 3 wykazu chorób zawodowych.), w tym bowiem kierunku była przeprowadzana konsultacja w klinice, a nadto zostały one uwzględnione i ujawnione w orzeczeniu WOMP z dnia [...] r. Nr [...], nierozpoznającym u S.R. choroby zawodowej układu oddechowego wymienionej pod poz. 3 wykazu. W ocenie organ odwoławczego, gdyby organ I instancji wydał decyzję stwierdzającą u S.R. tę właśnie chorobę zawodową, to wówczas należałoby ocenić, że wskazany wyżej dowód ma istotne znaczenie dla sprawy, bowiem jego ujawnienie mogłoby doprowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia. Tymczasem wydana przez organ I instancji decyzja [...] nie odnosi się w ogóle do choroby zawodowej z pozycji 3 wykazu, lecz stwierdza u S.R. chorobę zawodową wymienioną pod pozycją 4 tego wykazu tj. "przewlekłe zapalenie oskrzeli w okresie niewydolności oddechowej". Chorobę tę rozpoznano u S.R. podczas badań przeprowadzonych w Przychodni Chorób Zawodowych IMP w Ł., w wyniku odwołania się przez S.R. od orzeczenia nr [...]. W czasie tych badań specjalista chorób płuc dr n. med. J.G. rozpoznał u badanego inną jednostkę chorobową, uzasadniającą podejrzenie jej związku przyczynowego z warunkami pracy na stanowisku spawacza i wydał w tym zakresie orzeczenie lekarskie nr [...] oraz dokonał zgłoszenia Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. podejrzenia choroby zawodowej: "przewlekłe zapalenie oskrzeli w okresie niewydolności oddechowej o podłożu zawodowym". Orzeczenia tego nie można było uznać za sprzeczne z orzeczeniem Nr [...], gdyż w ogóle nie odniesiono się w nim do astmy oskrzelowej, która była przedmiotem rozpoznania zawartego w orzeczeniu [...]. Z kolei zaś orzeczenie [...] również nie odnosiło się w swej treści do choroby zawodowej wymienionej pod poz. 4 wykazu, a zatem nie można było ich traktować jako sprzecznych, czy wykluczających się. Informacje i wnioski zawarte w przedmiotowym dokumencie ( karcie informacyjnej leczenia klinicznego) były istotne dla rozpoznania zawartego w orzeczeniu [...], a nie były istotne dla rozpoznania zawartego w orzeczeniu [...], co zostało potwierdzone w piśmie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wskazał ponadto, iż nie występuje w sprawie drugi wskazany wyżej niezbędny element wznowienia postępowania, bo informacje i wnioski zawarte w dokumencie "karta informacyjna leczenia klinicznego" były znane organowi I instancji w dniu wydania decyzji Nr [...], zostały one bowiem powtórzone w orzeczeniu lekarskim [...]. Orzeczenie to organ I instancji otrzymał w maju 2003 r. i znajdowało się ono w aktach sprawy, które wnioskodawca miał udostępnione w dniu 1 października 2003 r. i do których nie wniósł zastrzeżeń. Organ II instancji stwierdził zatem, iż nie występują w sprawie przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., należało więc odmówić uchylenia decyzji z dnia [...] r. stwierdzającej u S.R. chorobę zawodową. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik A S.A. w T. Oddział [...] w D. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. oraz w zw. z 77 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 84 § 1 k.p.a., poprzez uznanie za prawidłowe niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu chorób płuc, medycyny pracy i chorób zawodowych oraz nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron, o przeprowadzenie którego wnioskodawca wnosił w piśmie z dnia 9 marca 2006 r. Ponadto pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez uznanie, że nie zachodzi określona w tym przepisie przesłanka, w sytuacji, kiedy po wydaniu decyzji wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż nowe dowody przedłożone przez stronę nie miały istotnego znaczenia dla sprawy, oraz że były znane organowi w chwili orzekania. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., przytaczając argumenty podniesione już w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wszczęcia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Tego rodzaju poważnych naruszeń prawa zaskarżonej decyzji nie można było zarzucić. Postępowanie wznowieniowe jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Reguły związane ze wszczęciem tego postępowania oraz z wydawanymi w jego toku rozstrzygnięciami są szczegółowo uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. W pierwszej fazie postępowania organ administracji sprawdza jedynie, czy strona powołuje się na przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 k.p.a. lub w art. 145a k.p.a. Jeśli strona powołuje się na te przesłanki, to organ administracji ma obowiązek wznowić postępowanie i już we wznowionym postępowaniu ocenić, czy przesłanki te rzeczywiście zostały spełnione i mogą być podstawą do uchylenia decyzji wydanej w zwykłym postępowaniu. Skarżąca spółka w swoim wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. o stwierdzeniu u S.R. choroby zawodowej powołała się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., stwierdzając, iż w sprawie wyszły na jaw istotne okoliczności i nowe okoliczności i dowody, nieznane organowi w dniu wydania decyzji. Tymi okolicznościami i dowodami miały być, zgodnie z wnioskiem o wznowienie postępowania, karta leczenia szpitalnego S.R. za okres od dnia [...] r. do dnia [...] r., z której wynikało, iż nie ma podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej. W konsekwencji wydane zostało orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. Nr [...], wystawione przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Ł. o braku przesłanek do uznania, iż S.R. cierpi na chorobę zawodową. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie wykazało, iż określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanka wznowienia postępowania nie zaistniała. Przepis ten wymaga kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej, nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Z kolei w orzecznictwie sądowym utrwalony jest już pogląd, iż nowe dowody to takie, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający dowodami tymi nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). Jeżeli jednak dowody te były, a organ orzekający ich nie zbadał, to nie można takich dowodów w postępowaniu wznowieniowym uważać za nowe, choćby organ w postępowaniu poprzednim z dowodami tymi się nie zapoznał albo niewłaściwie je ocenił (wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2001 r., V SA 1831/00, Lex 51329). W rozpatrywanej przez Sąd sprawie teza ta jest w pełni aktualna. Strona skarżąca powołuje się na kartę leczenia szpitalnego S.R. z dnia [...] r. oraz na wydane na tej podstawie orzeczenie z dnia [...] r. Nr [...]. Tymczasem w żaden sposób nie można przyjąć, iż organ wydając orzeczenie o stwierdzeniu choroby zawodowej nie dysponował tymi dowodami. Podejmując decyzję z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. oparł się na orzeczeniu lekarskim z dnia [...] r. Nr [...], wystawionym przez Instytut Medycyny Pracy w Ł. Przychodnię Chorób Zawodowych o rozpoznaniu u S.R. przewlekłego zapalenia oskrzeli w okresie niewydolności oddechowej o podłożu zawodowym. Orzeczenie to wydane zaś zostało w wyniku zakwestionowania przez S.R. orzeczenia z dnia [...] r. Nr [...] i jego wniosku o przeprowadzenie ponownego badania. Nie można zatem uznać, iż organ stwierdzając chorobę zawodową nie dysponował dowodami w postaci karty leczenia szpitalnego z dnia [...] r. i wydanego na jej podstawie orzeczenia Nr [...]. Skoro zaś dysponował nimi, dowody te nie mogą zostać uznane za nowe i nieznane organowi wydającemu decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej. Konkluzja taka uniemożliwia z kolei przyjęcie tezy, iż zaistniała przesłanka wznowienia postępowania, określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Jak już bowiem wyżej wspomniano wyłącznie kumulatywne spełnienie warunków określonych w powołanym przepisie uzasadnia uznanie, iż zaistniała przesłanka wznowieniowa. Tym bardziej, iż organy administracji zasadnie, w ocenie Sądu, zakwestionowały również powoływany przez skarżącą spółkę fakt, iż okoliczność wydania wcześniejszego orzeczenia lekarskiego o braku podstaw do stwierdzenia u uczestnika postępowania choroby zawodowej jest okolicznością nową i istotną dla sprawy. W orzecznictwie sądowym utrwalony jest już od dawna pogląd, iż przez nową okoliczność istotna dla sprawy należy rozumieć jedynie taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (por, wyroki NSA z dnia 16 marca 2005 r., I SA 1273/03, niepubl., z dnia 29 października 1999 r., I SA/Łd 1440/97, Glosa 2001/10 str. 45, POP 2001/2/29). Tymczasem badania kliniczne (opisane w karcie leczenia szpitalnego S.R. za okres od dnia [...] r. do dnia [...] r., z której wynikało, iż nie ma podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej) i wydane w konsekwencji orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. Nr [...], wystawione przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Ł., prowadzone były pod katem rozpoznania choroby układu oddechowego, określonej w pkt 3 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Kolejne badanie, przeprowadzone w Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w Ł. w wyniku kwestionowania przez S.R. poprzedniego orzeczenia, ujawniło inna chorobę, określoną w pkt 4 ww. wykazu chorób zawodowych. Tym samym nie sposób uznać, iż badania lekarskie uczestnika postępowania dały sprzeczne rezultaty, skoro prowadzone były pod innym kątem i dotyczyły innych schorzeń. Nie mogła więc ta okoliczność być uznana za nową i istotną, mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Tak więc zasadnie organy administracji odmówiły uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie stwierdzenia u S.R. choroby zawodowej. Nie zaistniały bowiem przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a skoro tak, zobligowane były na podstawie art. 151 §1 pkt 1 k.p.a. odmówić uchylenia kwestionowanej decyzji. W tej sytuacji nie mogły przynieść oczekiwanego przez skarżącego rezultatu postawione w skardze zarzuty naruszenia przepisów k.p.a., dotyczących nieprzeprowadzenia, mimo wniosków strony, dowodów z opinii biegłego i przesłuchania stron. W postępowaniu wznowieniowym organy administracji w pierwszej kolejności badają, czy zaszła przesłanka wznowienia, określona w art. 145 § 1 k.p.a. W przypadku stwierdzenia, iż żadna przesłanka wznowienia nie wystąpiła, organ ma obowiązek wydać decyzję odmawiającą uchylenia dotychczasowej decyzji. Tak sytuacja miała miejsce w sprawie. Dlatego organy nie mogły przychylić się do wniosków dowodowych strony. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, oddalił skargę jako niezasadną.