III SA/Łd 43/18

Dnia 19 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazania wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców oddala skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 45 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz art. 24 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 978) i art. 71 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 1829, z późn. zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], znak [...] o zakazie J.W., prowadzącemu ośrodek szkolenia kierowców pod nazwą: J. W. "A" w Ł., przy ul. A1/14a, wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreśleniu z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców oraz o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. zakazał J.W., prowadzącemu ośrodek szkolenia kierowców pod nazwą: J.W. "A" w Ł., przy ul. A1/14a wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślił Stronę z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców oraz o nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji wskazał, iż decyzja ta jest konsekwencją stwierdzenia w wyniku kontroli nieprawidłowości w zakresie wielokrotnego odbywania szkolenia pojazdem nie posiadającym ważnego badania technicznego. Ponadto w kartach przeprowadzonych zajęć osób szkolonych instruktor nie wpisał liczby przejechanych w ruchu drogowym kilometrów. Tym samym brak było możliwości stwierdzenia, czy osoby szkolone odbyły wymagane szkolenie praktyczne w zakresie prawa jazdy kat. "B", uwzględniające co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednych zajęć. W celu wyjaśnienia, czy osoby szkolone odbyły szkolenie praktyczne kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kat. "B" zgodnie z przepisami zawartymi w § 9 ust. 3 pkt 2 lit c i pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców ( Dz. U. z 2016 r. poz. 280 ze zm.) organ nadzoru przesłuchał wszystkie szkolone osoby w charakterze świadków . Potwierdziły one, że odbywały jazdę poza obszarem zabudowanym po drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, ale nie są w stanie potwierdzić, iż poszczególne jazdy odbywały się na odcinku co najmniej 50 km. Biorąc pod uwagę powyższe zeznania i wyjaśnienia J.W., który twierdził, że kursanci przeszli szkolenie uwzgledniające cały program, a brak wpisu kilometrów przejechanych w czasie jazd wynika z jego niedopatrzenia, organ uznał, że kandydaci odbyli wymienione szkolenie praktyczne poza obszarem zabudowanym po drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, na odcinku nie krótszym niż 50 km, gdyż brak jest przesłanek, które wskazywałyby, że szkolenie nie było przeprowadzone. Od powyższej decyzji J.W. złożył odwołanie, w którym wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji jako nie mającej podstaw prawnych. W piśmie z dnia 22 września 2017r., stanowiącym uzupełnienie odwołania skarżący odwołując się do treści art. 45 ust. 2 i art. 24 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami podkreślił, że szkolenie jednej osoby nie jest wielokrotnością, a pojazd osobowy marki TOYOTA Yaris o nr rej. [...] którym prowadzone było szkolenie J.L. spełniał warunki, określone w art. 24 pkt 1 cyt. ustawy, ponieważ: 1) odpowiadał wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy lub dla pozwolenia na kierowanie tramwajem; 2) był oznaczony kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą "L"; 3) był przystosowany do nauki jazdy, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 55 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - prawo o ruchu drogowym; 4) posiadał adnotację w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie do ruchu o spełnieniu wymagań, o którym mowa w literze a-c, dokonaną przez odpowiedni organ na podstawi pozytywnego badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym. W dowodzie rejestracyjnym w/w pojazdu na stronie 3 w pozycji "adnotacje urzędowe" posiada wpis o treści: NAUKA JAZDY znak legal. [...]. Niedokonanie natomiast w wyznaczonym terminie okresowego badania technicznego jest wykroczeniem przeciwko art. 81 ust. 1 i 6 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a ustawodawca nie ujął tego jako "rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców". Podniósł również, że zalecenia pokontrolne z dnia 19 stycznia 2017r. zawarte w piśmie sygn. akt [...] podpisane przez Kierownika Oddziału Nadzoru i Kontroli K.S. świadczą o braku kompetencji i wiedzy prawnej w zakresie prowadzonych spraw dotyczących ośrodków szkolenia kierowców, o czym świadczą nieprawidłowości wskazane w pkt 1 i 5 ww. zaleceń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazało, że zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, starosta, o którym mowa w art. 28 ust. 3, wydaje decyzję administracyjną o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, jeżeli przedsiębiorca: 1) złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 28 ust. 5, niezgodne ze stanem faktycznym; 2) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców w wyznaczonym przez starostę terminie; 3) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców". Ustawodawca zdefiniował rażące naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, stanowiąc w tym zakresie w art. 45 ust. 2 ww. ustawy, że rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest: 1) wielokrotne prowadzenie szkolenia: a) w sposób niezgodny z wymaganymi warunkami przeprowadzania zajęć, b) w sposób niezgodny z programem szkolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2, c) pojazdami niespełniającymi wymagań, o których mowa w art. 24; 2) wielokrotne nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1; 3) wielokrotne wystawienie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia; 4) odmowa poddania się kontroli, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2. W myśl art. 23 ust. 2 pkt 1-4 ustawy, szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje: 1) część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie: a) podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym, b) obowiązków i praw kierującego pojazdem; 2) część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej "nauką jazdy", przeprowadzaną: a) na placu manewrowym, b) w ruchu miejskim oraz c) w ruchu poza obszarem zabudowanym; 3) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych; 4) kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej "egzaminem wewnętrznym". Organ podkreślił, że zaskarżona decyzja nie należy do kategorii decyzji uznaniowych w związku z powyższym organ administracji publicznej stosując przepisy ustawy o kierujących pojazdami, w przypadku stwierdzenia, iż przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia kierowców rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców obowiązany jest do jej wydania. W ocenie organu odwoławczego, ustalony stan faktyczny sprawy jest bezsporny i znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym. J.W. prowadzący ośrodek szkolenia kierowców "A" w Ł. rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców poprzez wielokrotne prowadzenie szkolenia w sposób niezgodny z programem szkolenia, gdyż : a) stwierdzono na podstawie zapisów w karcie przeprowadzonych zajęć dziewięć przypadków (w łącznym wymiarze 16 godzin zajęć praktycznych) przeprowadzenia w dniach 17.10.2016 (1h), 18.10.2016 (1h), 19.10.2016 (2h), 20.10.2016 (2), 24.102016 (2h), 25.10.2016 (2h), 26.10.2016 (2h), 27.10.2016 (1h) i 28.10.2016r. (3h) szkolenia praktycznego osoby szkolonej, Pani J.L. (nr 3 w książce ewidencji osób 3 szkolonych z 2016 r.) pojazdem szkoleniowym marki TOYOTA Yaris o numerze rejestracyjnym [...], wykorzystywanym do szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kat. "B" nie posiadającym ważnego badania technicznego w okresie: od dnia 09.10.2016 r. do dnia 01.11.2016r., b) w kartach przeprowadzonych zajęć osób szkolonych, tj.: M.S. (nr 01 w książce ewidencji osób szkolonych z 2016r.), M.J. (nr 02 w książce ewidencji osób szkolonych z 2016r.) i J.L. (nr 03 w książce ewidencji osób szkolonych z 2016r.), instruktor prowadzący zajęcia praktyczne J.W., w kolumnie nr 6 "Liczba km" nie wpisał liczby przejechanych w ruchu drogowym kilometrów, tym samym brak jest możliwości stwierdzenia, czy ww. osoby odbyły wymagane szkolenie praktyczne uwzględniające co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednych zajęć. Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 9 ust. 3 pkt 2 lit c oraz pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 marca 2016r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz.U. z 2016r. poz. 280, z późn. zm.) obowiązującego od dnia 5 marca 2016r. zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii B, B+E, Cl, C.C1+E, D1+E lub T - powinny uwzględniać co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, które prowadzi się łącznie na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednych zajęć. Ponadto, stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 1260, z późn. zm.). W myśl art. 81 ust. 6 ustawy -Prawo o ruchu drogowym, okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki "SAM", pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym. Jak stanowi art. 24 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami, nauka jazdy jest prowadzona pojazdem: a) odpowiadającym wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy lub dla pozwolenia na kierowanie tramwajem, b) oznakowanym kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą "L", c) przystosowanym do nauki jazdy, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, d) posiadającym adnotacje w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie do ruchu o spełnieniu wymagań, o których mowa w lit. a-c, dokonywaną przez odpowiedni organ, na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - nie dotyczy tramwaju. Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców przeprowadzenie poszczególnych zajęć w ramach szkolenia jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć stosowanej na kursie dla kandydatów na kierowców lub motorniczych każdorazowo: 1) w momencie rozpoczynania zajęć poprzez wpisanie daty i godziny rozpoczęcia szkolenia oraz numeru ewidencyjnego osoby prowadzącej zajęcia, jeżeli go posiada; 2) po zakończeniu zajęć poprzez wpisanie godziny zakończenia szkolenia i złożenie podpisu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. Wzór karty przeprowadzonych zajęć stosowanej na kursie dla kandydatów na kierowców lub motorniczych ww. osób szkolonych został określony w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. Prawodawca określił, iż w rubryce 6 należy wpisywać liczbę przejechanych przez osobę szkoloną kilometrów (dotyczy szkolenia praktycznego). Zgodnie z § 10 ww. rozporządzenia godzina zajęć w zakresie części teoretycznej szkolenia równa się 45 minutom, a zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia - 60 minutom. Uwzględniając powyższe okoliczności organ odwoławczy opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym stwierdził, że po pierwsze ośrodek szkolenia kierowców – J.W. "A" w Ł., przy ul. AI/14a prowadził szkolenia w sposób niezgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, a po drugie ilość tych naruszeń pozwala na określenie ich mianem "wielokrotnych". W cyt. art. 45 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami ustawodawca wprost określił, jakie działania podmiotu prowadzącego ośrodek stanowią rażące naruszenie warunków wykonywania tej działalności gospodarczej. Zatem obiektywne stwierdzenie naruszeń określonych w omawianym przepisie musi zostać uznane za rażące w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od świadomości i umyślności działania podmiotu prowadzącego ośrodek szkolenia, jak i jego oceny tego faktu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucając naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a w szczególności w zakresie naruszenia art. 24 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2018r. złożonym do akt sprawy na rozprawie skarżący podtrzymując argumentację przedstawioną w odwołaniu podkreślił, że stanowiące podstawę prawną zaskarżonej decyzji przepisy, tj. art. 45 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz art. 24 pkt 1 lit. d ustawy o kierujących pojazdami zostały niewłaściwie zinterpretowane. Wskazał, że użyte w art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy sformułowanie "wielokrotne prowadzenie szkolenia" odnosi się do ilości szkolonych osób, a nie ilości godzin nauki jazdy, które przeprowadzone zostały z jedną osobą, tj. J.L.. Powyższa wykładania znajduje potwierdzenie w przepisach Rozdziału 4 cyt. ustawy "Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami", a w szczególności w art. 23 ustawy i prowadzi do wniosku, że część praktyczna w zakresie kierowania pojazdem, zwana "nauka jazdy" jest tylko jedną ze składowych szkolenia jednej osoby. Skarżący podkreślił, że pojazd marki Toyota Yaris o nr rej. [...] spełniał warunki określone w art. 24 ustawy, co zostało potwierdzone wpisem z dnia 30 sierpnia 2013r. w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Brak okresowego badania technicznego pojazdu w wyznaczonym terminie stanowi, zdaniem skarżącego wykroczenie przeciwko art. 81 ust. 6 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten nie jest podstawą do kwalifikacji jako "rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców", które winno skutkować skreśleniem z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. Ponadto skarżący podniósł, że w decyzji Prezydenta Miasta Ł. nie było mowy o naruszeniu art. 45 ust. 2 pkt 1b , czyli o prowadzeniu szkolenia w sposób niezgodny z programem szkolenia . Powtórzył, że wszyscy kursanci odbyli szkolenie zgodnie z programem szkolenia, a braki w zakresie wpisanej liczby przejechanych kilometrów w trakcie szkolenia były jedynie wynikiem jego niedopatrzenia i w przyszłości już się nie powtórzą. Skarżący podtrzymał wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia przez skarżącego ośrodka szkolenia kierowców i skreśleniu z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców z uwagi na rażące naruszenie warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy stwierdzone w toku postępowania kontrolnego uchybienia mają charakter rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i winny skutkować orzeczeniem o zakazie prowadzenia przez skarżącego ośrodka szkolenia kierowców i w konsekwencji skreśleniem przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. W tej materii dokonane przez organy administracji publicznej ustalenia stanu faktycznego sprawy nie budzą zdaniem Sądu żadnych wątpliwości, zostały poczynione w sposób prawidłowy, są wyczerpujące i znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym. Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że samochód TOYOTA Yaris wykorzystywany do szkolenia kandydatów na kierowców nie posiadał ważnego badania technicznego w okresie od 9.10.2016 r do 1.11. 2016 r., a w tym okresie 9 razy odbywała tym samochodem szkolenia praktyczne (łącznie 16 godzin) J. L. Ponadto z kart zajęć osób szkolonych nie wynika ( nie została wpisana) liczba przejechanych w ruchu drogowym kilometrów. Okoliczności tych nie kwestionuje skarżący, choć jednocześnie umniejsza ich rozmiar i znaczenie oraz wskazuje, że brak im cech rażącego naruszenia i nie są to działania wielokrotne. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z definicją zawartą w art. 5 pkt 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 2168 ze zm.), określenie "działalność regulowana" oznacza działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa. W myśl art. 64 cyt. ustawy, jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75. Spełnienie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. 2017r., poz. 978 ze zm.), działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że poza wymogiem wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami ustawy o kierujących pojazdami. Przepisy ustawy o kierujących pojazdami regulujące warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, a w szczególności art. 45 ustawy, stanowią lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, starosta, o którym mowa w art. 28 ust. 3, wydaje decyzję administracyjną o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców, jeżeli przedsiębiorca: 1) złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 28 ust. 5, niezgodne ze stanem faktycznym; 2) nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców w wyznaczonym przez starostę terminie; 3) rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców; 4) naruszył zakaz, o którym mowa w art. 54b. Stosownie natomiast do treści art. 45 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest: 1) wielokrotne prowadzenie szkolenia: a) w sposób niezgodny z wymaganymi warunkami przeprowadzania zajęć, b) w sposób niezgodny z programem szkolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2, c) pojazdami niespełniającymi wymagań, o których mowa w art. 24; 2) nieprzedstawienie informacji, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1; 3) wielokrotne wystawienie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia; 4) odmowa poddania się kontroli, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2. Z kolei w myśl art. 24 ustawy o kierujących pojazdami, nauka jazdy jest prowadzona: 1) pojazdem: a) odpowiadającym wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy lub dla pozwolenia na kierowanie tramwajem, b) oznakowanym kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą "L", c) przystosowanym do nauki jazdy, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, d) posiadającym adnotację w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu wymagań, o których mowa w lit. a-c, dokonywaną przez odpowiedni organ, na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - nie dotyczy tramwaju; 2) pojazdem odpowiednio przystosowanym do rodzaju niepełnosprawności spełniającym warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a i b - w przypadku szkolenia osoby niepełnosprawnej. Na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym, dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3. Zgodnie natomiast z art. 38 pkt 2 ww. ustawy, kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu wymagany dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu. Stosownie zaś do treści art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami, podczas jazdy osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym, wobec instruktora stosuje się przepisy dotyczące kierującego pojazdem, w szczególności w zakresie dokumentów wymaganych do kierowania pojazdem i używania pojazdu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że prowadzenie nauki jazdy jest dozwolone pod warunkiem m.in. posiadania i okazania w przypadku kontroli dokumentu stwierdzającego dopuszczenie pojazdu do ruchu (tj. dowodu rejestracyjnego pojazdu), zawierającego adnotację (wpis) o spełnieniu stosownych wymagań (o których mowa w art. 24 pkt 1 lit. a-c ustawy o kierujących pojazdami.), dokonaną przez odpowiedni organ na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów. Nauka jazdy może więc być prowadzona wyłącznie pojazdem spełniającym wszystkie wymienione w art. 24 pkt 1 ustawy warunki, gdyż przepis ten formułuje bezwzględny nakaz ich spełnienia, a niespełnienie któregokolwiek z wymienionych warunków stanowi o dyskwalifikacji danego pojazdu jako pojazdu służącego do prowadzenia nauki jazdy. Innymi słowy jeżeli pojazd przeznaczony do nauki jazdy nie posiadał aktualnego pozytywnego wyniku badania technicznego, które potwierdzało m.in. że pojazd jest sprawny technicznie, nie mógł być wykorzystywany do prowadzenia szkoleń. Wbrew zarzutom postawionym przez skarżącego, wpis w dowodzie rejestracyjnym, wobec treści art. 24 pkt 1 ustawy , obejmuje i stwierdza także – obok warunków z art. 24 pkt 1 lit. a-c ustawy - pozytywny wynik aktualnego badania technicznego pojazdu. Wpis taki, stwierdzający aktualne spełnienie wszystkich warunków określonych dla pojazdu przez ustawę, nie może być zastąpiony innymi, w tym "cząstkowymi" dowodami, np. zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym. Zaświadczenie nie jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu – jest nim dowód rejestracyjny (art. 71 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowy). Za prawidłowością takiej interpretacji art. 24 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami przemawia również jego wykładnia systemowa wewnętrzna. Jak bowiem stanowi cyt. powyżej art. 45 ust. 2 ustawy, rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest m.in. wielokrotne prowadzenie szkolenia pojazdami niespełniającymi wymagań, o których mowa w art. 24. Ustawodawca w art. 45 ust. 2 nie różnicuje warunków, jakie powinien spełniać pojazd, aby nauka jazdy mogła być nim prowadzona, odsyła w całości do art. 24 ustawy, a jednym z tych warunków jest adnotacja w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu określonych wymagań, dokonana przez odpowiedni organ - na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów (art. 24 pkt 1 lit. d). Aktualność spełniania ww. warunków jest corocznie weryfikowana przez uprawnionego diagnostę w toku okresowych badań technicznych, gdyż zgodnie z art. 81 ust. 6 i 11 pkt 4 ustawy -- Prawo o ruchu drogowym, pojazd używany do nauki jazdy lub egzaminu państwowego podlega corocznym badaniom technicznym i badaniom dodatkowym, których zakres i sposób przeprowadzenia określa w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw transportu. W § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 26 czerwca 2012r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 776 ze zm.) wprost wskazano, że zakres dodatkowego badania technicznego pojazdu do nauki jazdy, pojazdu do przeprowadzania egzaminu państwowego - obejmuje sprawdzenie i ocenę spełnienia dodatkowych warunków technicznych, w sposób określony w pkt 0 działu I załącznika nr 1 do rozporządzenia oraz w pkt 5 działu I załącznika nr 2 do rozporządzenia. Adnotacja w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 24 pkt 1 lit. a-c ustawy o kierujących pojazdami, dotyczy budowy, wyposażenia i utrzymania danego pojazdu uczestniczącego w ruchu. To z kolei uzasadnia wniosek, że pojazd do nauki jazdy winien być poddawany badaniom technicznym - stosownie do art. 81 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Nieprzeprowadzenie takiego badania nie pozwala natomiast na uznanie, że dany pojazd spełnia wymagania dla pojazdu, którym można prowadzić naukę jazdy (lub egzamin państwowy), a zatem w świetle art. 24 ustawy o kierujących pojazdami, pojazd bez aktualnego badania technicznego nie może być wykorzystywany do szkolenia kandydatów na kierowców ( patrz wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GSK 2672/14 ) . Oświadczenie skarżącego, że mimo braku aktualnego badania technicznego pojazd był sprawny technicznie nie ma żadnego znaczenia dla oceny, czy samochód spełniał wymagania, o których mowa w art. 24 ustawy o kierujących pojazdami. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (tj. zapisów w karcie przeprowadzonych zajęć) wynika, że skarżący aż dziewięć razy (tj. w łącznym wymiarze 16 godzin zajęć praktycznych) przeprowadził w dniach 17.10.2016 (1h), 18.10.2016 (1h), 19.10.2016 (2h), 20.10.2016 (2), 24.102016 (2h), 25.10.2016 (2h), 26.10.2016 (2h), 27.10.2016 (1h) i 28.10.2016r. (3h) szkolenie praktyczne J.L. pojazdem marki Toyota Yaris o numerze rejestracyjnym [...], wykorzystywanym do szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kat. "B" nie posiadającym ważnego badania technicznego w okresie od dnia 9 października 2016r. do dnia 1 listopada 2016r. Nie ulega zatem wątpliwości, że doszło do wielokrotnego prowadzenia szkolenia pojazdem, który nie spełniał stosownych wymagań. Każde szkolenie praktyczne prowadzone w tym okresie przedmiotowym samochodem, bez względu na to czy było prowadzone z tą samą osobą, czy byłoby prowadzone z różnymi osobami , stanowiło kolejne naruszenie warunków wykonywania działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. W konsekwencji stwierdzonego wielokrotnego prowadzenia szkolenia praktycznego kandydata na kierowcę pojazdem, który nie posiadał ważnego badania technicznego, organ administracji prawidłowo zastosował wobec skarżącego sankcję administracyjną przewidzianą w art. 45 ust.1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami. Wprowadzając do ustawy pojęcie "rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców, ustawodawca posłużył się określeniem – "wielokrotne" – naruszenie wskazanych obowiązków. Nie stanowi zatem podstawy zastosowania omawianej sankcji jednostkowa sytuacja naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej, lecz dopiero powtarzające się uchybienia w tym zakresie powodują wskazany skutek. Przy ocenie spełnienia powyższych wymogów należy mieć na uwadze konieczność zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym i to nie tylko osobom biorącym udział w procesie nauki jazdy, lecz również pozostałym uczestnikom ruchu drogowego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 16 lipca 2014r., sygn. II SA/Go 431/14). W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącego, doszło w ocenie Sądu do wielokrotnego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Okoliczność powyższa na tle zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego jest bezsporna i nie ma żadnego znaczenia fakt, że szkolenia praktyczne pojazdem nie posiadającym ważnego badania technicznego odbywał w tym czasie tylko jeden kandydat na kierowcę. Dla zastosowania sankcji określonej w art. 45 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami ab initio wystarczające jest stwierdzenie, że miały miejsce wymienione w art. 45 ust. 2 pkt 1 - 4 naruszenia i wystąpiły one wielokrotnie. Według Słownika języka polskiego "wielokrotnie" to przysłówek od "wielokrotny", co oznacza, że wiele razy powtórzony, powtarzający się, występujący wiele lub kilka razy, niejednokrotny, kilkakrotny, częsty. W niniejszej sprawie okoliczność "wielokrotnego" rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest bezsporna. Z treści przytoczonego na wstępie art. 45 ust. 1 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami wynika dla starosty obowiązek wydania decyzji administracyjnej o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców i skreślenia go z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców w przypadku stwierdzenia, że przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Ustawodawca precyzyjnie określił także w art. 45 ust. 2 ustawy, co jest rażącym naruszeniem warunków wykonywania tej działalności. Ustalenie że zaistniał przypadek określony w art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o kierujących pojazdami obligowało organ do wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto w toku kontroli stwierdzono, że w kartach przeprowadzonych zajęć osób kandydatów na kierowców, tj. M.S. (nr 01 w książce ewidencji osób szkolonych z 2016r.), M. J. (nr 02 w książce ewidencji osób szkolonych z 2016r.) i J. L. (nr 03 w książce ewidencji osób szkolonych z 2016r.), skarżący prowadząc zajęcia praktyczne w kolumnie nr 6 "Liczba km" nie wpisał liczby przejechanych w ruchu drogowym kilometrów, co uniemożliwiło stwierdzenie, czy ww. kandydatki na kierowców odbyły wymagane szkolenie praktyczne w zakresie prawa jazdy kat. "B", uwzględniające co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednych zajęć. Zgodnie z art. 23 ust. 2 u.k.p., szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje: 1) część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie: a) podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym, b) obowiązków i praw kierującego pojazdem; 2) część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej "nauką jazdy", przeprowadzaną: a) na placu manewrowym, b) w ruchu miejskim oraz c) w ruchu poza obszarem zabudowanym; 3) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych; 4) kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej "egzaminem wewnętrznym". Szczegółowe natomiast warunki i tryb m.in. postępowania z dokumentami dotyczącymi osób ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem i kandydatów na instruktorów oraz wzory stosowanych dokumentów, prowadzenia dokumentacji przez ośrodki szkolenia kierowców i wzory dokumentów związanych z prowadzeniem szkolenia zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 marca 2016r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (Dz.U. z 2016r., poz. 280 z późn. zm.). Zgodnie z § 8 ust. 1 cyt. rozporządzenia przeprowadzenie poszczególnych zajęć w ramach szkolenia jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć stosowanej na kursie dla kandydatów na kierowców lub motorniczych każdorazowo: 1) w momencie rozpoczynania zajęć poprzez wpisanie daty i godziny rozpoczęcia szkolenia oraz numeru ewidencyjnego osoby prowadzącej zajęcia, jeżeli go posiada; 2) po zakończeniu zajęć poprzez wpisanie godziny zakończenia szkolenia i złożenie podpisu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. Wzór karty przeprowadzonych zajęć stosowanej na kursie dla kandydatów na kierowców lub motorniczych ww. osób szkolonych został określony w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia. Zgodnie natomiast z objaśnieniem zamieszonym w załączniku w rubryce nr 6 należy wpisać liczbę przejechanych w ruchu drogowym kilometrów. Stosownie natomiast do treści § 9 ust. 3 pkt 2 lit c oraz pkt 3 rozporządzenia zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii B, B+E, C1, C, C1+E, D1+E lub T - powinny uwzględniać co najmniej 4 godziny jazdy poza obszarem zabudowanym, w tym na drogach o dopuszczalnej prędkości powyżej 70 km/h, które prowadzi się łącznie na odcinku nie krótszym niż 50 km w trakcie jednych zajęć. Ustalone przez organy okoliczności, jednoznacznie wskazują więc na prowadzenie dokumentacji w sposób naruszający obowiązujące w tym zakresie przepisy, skoro w odpowiedniej rubryce karty przeprowadzonych zajęć ( 6) skarżący nie wpisywał liczby przejechanych kilometrów. Wbrew zarzutom skarżącego, organ nie uznał, że zaistniała w związku z tym także w sprawie przesłanka z art. 45 ust. 2 pkt 1 b ustawy o kierujących pojazdami tj. prowadzenia szkolenia w sposób niezgodny z programem szkolenia, o którym mowa w art. 23 ust. 2 . Taka podstawa prawna nie została wskazana w zaskarżonej decyzji i takich stwierdzeń nie zawiera też uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które mówi jedynie w podsumowaniu o prowadzeniu szkolenia w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami i o tym , że ilość naruszeń pozwala na określenie ich mianem wielokrotnych. Nie zmienia to faktu, że ten brak w dokumentacji wymagał przesłuchania w charakterze świadków wszystkich szkolonych osób i dopiero ocena tego materiału dowodowego wraz z treścią wyjaśnień skarżącego pozwoliła organowi na uznanie, że ta część szkolenia została przeprowadzona w pełnym zakresie, gdy powinno to wynikać wprost z karty przeprowadzonych zajęć potwierdzonej podpisami skarżącego i osoby szkolonej. Obiektywne stwierdzenie naruszeń określonych w omawianym powyżej art. 45 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami musi zostać uznane za rażące w rozumieniu tego przepisu niezależnie od świadomości i umyślności działania podmiotu prowadzącego ośrodek szkolenia kierowców. W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji. Nie dopatrzył się przy tym z przyczyn powyżej przedstawionych naruszenia art. 45 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 lit. c i art. 24 pkt 1 lit. d ustawy o kierujących pojazdami. Materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony i zbadany w sposób wyczerpujący przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a przeprowadzona przez organy administracji ocena dowodów nie narusza art. 80 K.p.a. Organ zgromadził bowiem dowody konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, a w uzasadnieniu wydanej decyzji wskazał fakty, które uznał za udowodnione i dowody, na których się oparł. Na poparcie swojego stanowiska organ wskazał przepisy prawa, wyjaśniając zastosowaną podstawę prawną decyzji. W związku z powyższym postawione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Sąd uznał za niezasadne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. E.C.