III SA/Łd 434/16

PostanowienieWSA w Łodzi2017-03-21

Skład orzekający: Krzysztof Szczygielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez następcę prawnego zmarłego skarżącego jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ następca prawny zmarłej skarżącej skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu. W tej sprawie nie stwierdzono takich przesłanek, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA skutkuje umorzeniem postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M.P., następcy prawnego zmarłej B.P., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Po śmierci skarżącej postępowanie zostało zawieszone, a następnie podjęte z udziałem następcy prawnego. Następca prawny cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. następcy prawnego B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło, że zażalenie B.P. na postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego zostało wniesione z uchybieniem terminu. Na powyższe postanowienie B.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W piśmie z dnia 4 lipca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. poinformowało sąd o tym, że skarżąca nie żyje. Z załączonego do pisma odpisu skróconego aktu zgonu wynikało, że skarżąca zmarła w dniu 27 czerwca 2016 r. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie z uwagi na śmierć skarżącej. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne z udziałem M.P. jako następcy prawnego zmarłej skarżącej B.P. W piśmie z dnia 6 marca 2017 r. M.P. oświadczył, że cofa skargę, wnosi o umorzenie postępowania i nie obciążanie go kosztami niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W piśmie z dnia 6 marca 2017 r. M.P. oświadczył, że cofa skargę. Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Należy także dodać, że na tym etapie postępowania przed sądem, brak jest podstawy prawnej do obciążenia M.P. kosztami postępowania w niniejszej sprawie. Co więcej, art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie nie został wprawdzie jeszcze wyznaczony termin rozprawy, lecz B.P. nie uiściła wpisu sądowego od skargi, gdyż złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym brak jest również podstawy prawnej do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło