III SA/Łd 44/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenie kwoty wynikającej z długu celnego oddala skargę. III SA/Łd 44/09 Uzasadnienie W dniu 16 kwietnia 2007 roku na podstawie dokumentu SAD nr [...] B. Spółka z o.o. w Ł. zgłosiła do procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń towar w postaci 261 000 sztuk opakowań pomadek do ust. Do zgłoszenia Spółka dołączyła dokumenty wymagane zgodnie z art. 220 ust. 1 lit. b tiret drugie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z 11.10.1993., str. 1, ze zm., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3 ze zm.), w tym pozwolenie na zastosowanie gospodarczej procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń nr [...]. Zgłoszenie celne zostało przyjęte przez urząd celny objęcia bez weryfikacji i towar zwolniony został do wnioskowanej procedury. W dniu 14 marca 2008 roku Spółka przedstawiła urzędowi celnemu kontrolnemu - Naczelnikowi Urzędu Celnego I w Ł. - rozliczenie procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń według pozwolenia nr [...]. W wyniku analizy przedstawionego rozliczenia procedury organ celny stwierdził, że towar w ilości 261 000 sztuk opakowań pomadek do ust ujęty w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia 16 kwietnia 2007 roku nie mógł być objęty w tej ilości procedurą uszlachetniania czynnego na podstawie pozwolenia nr [...] ze względu na przekroczenie ilości towaru określonego w pozwoleniu. Na podstawie tego pozwolenia można było objąć wnioskowaną procedurą tylko 146 800 sztuk opakowań, ponieważ z ogólnej ilości 1 000 000 sztuk, na którą udzielono pozwolenia, do dnia przyjęcia ww. zgłoszenia celnego SAD wykorzystano 853 200 sztuk. W związku z powyższym wobec pozostałej części, tj. 114 200 sztuk opakowań ujętych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia 16 kwietnia 2007 roku powstał dług celny w kwocie 3235 złotych na podstawie art. 204 ust. 1 lit. b Wspólnotowego Kodeksu Celnego, o czym Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. orzekł w drodze decyzji nr [...] z dnia [...]. Od decyzji tej Spółka złożyła odwołanie zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 121, 122, 124, 125 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w całości. W uzasadnieniu odwołania strona skarżąca przedstawiła zarzuty przeciw decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...], rozstrzygającej o odmowie zmiany pozwolenia nr [...] z dnia 5 czerwca 2006 roku na stosowanie procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, w zakresie ilości i wartości towaru przeznaczonego do uszlachetnienia czynnego. Spółka podniosła, że dopełniła obowiązku poinformowania organu o zmianie ilości towaru, która nastąpiła po wydaniu pozwolenia i miała wpływ na zakres tego pozwolenia. Strona podała, że organ celny wydał decyzję o odmowie zmiany pozwolenia dopiero po upływie 4 miesięcy, licząc od dnia złożenia wniosku, a powinien działać w sprawie szybko i wnikliwie. Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu celnego I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że kwestia dotycząca odmowy zmiany pozwolenia nr [...] z dnia 5 czerwca 2006 roku nie moga być rozpatrywana w niniejszym postępowaniu odwoławczym. Odmowa zmiany pozwolenia rozstrzygnięta decyzją Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] nie został zaskarżona przez Spółkę, a więc stała się ostateczna. Organ II instancji stwierdził, iż zasadnym było wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. decyzji z dnia [...] określającej kwotę należności w wysokości 3235 zł wynikającą z długu celnego powstałego w związku z niedopełnieniem jednego z warunków wymaganych do objęcia 114 200 sztuk opakowań pomadek do ust procedurą uszlachetniania czynnego, mianowicie warunku posiadania pozwolenia, od którego uzależnione jest korzystanie z każdej procedury gospodarczej (art. 85 WKC). Na powyższą decyzję B. Spółka z o.o. w Ł. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 120, 121 i 122 ustawy Ordynacja podatkowa. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że organ celny nie dopełnił swojego obowiązku kontroli prawidłowości stosowanej procedury celnej, ponieważ przyjął zgłoszenie celne do procedury uszlachetniania czynnego i nie poinformował strony o niespełnieniu warunków do objęcia towaru zgłoszonego do tej procedury. Strona skarżąca podniosła także, że towar, za który naliczono należności celne wraz z odsetkami, został wywieziony po dokonaniu czynności przerobu uszlachetniającego. Spółka podała, że organ celny po upływie roku, gdy strona dokonywała rozliczenia procedury uszlachetniania czynnego i już po powrotnym wywozie towaru poza polski obszar celny, zorientował się, że zostały przekroczone ilości określone w pozwoleniu na stosowanie procedury uszlachetniania czynnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. podtrzymał swoje stanowisko oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, iż nie miał obowiązku kontrolować, czy załączone do zgłoszenia pozwolenie na zastosowanie procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń zostało już wykorzystane przez stronę skarżącą, ponieważ ten obowiązek ciąży na stronie, jako osobie uprawnionej do korzystania z pozwolenia. Strona będąca posiadaczem pozwolenia jest bowiem zobowiązana do przestrzegania warunków wynikających z udzielonego pozwolenia na korzystanie z procedury, do przestrzegania warunków wymaganych dla objęcia towaru tą procedurą i jest odpowiedzialna za prawidłowy przebieg procedury. Wskazano również, że ewentualny wywóz towaru po dokonaniu przerobu uszlachetniającego, na który powołuje się strona, nie zmienia faktu niedopełnienia przez Stronę jednego z warunków wymaganych do objęcia towaru procedurą, powodującego powstanie długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 lit. b WKC i nie zwalnia organu celnego od wydania orzeczenia w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego - rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE z 1992 roku Nr L 302 ze zm.). Dla oceny prawidłowości postępowania organów administracji zasadnicze znaczenie mają postanowienia art. 85 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, który przewiduje uzależnienie korzystania z każdej procedury gospodarczej od uzyskania pozwolenia organów celnych. Zauważyć należy, że gospodarcze procedury celne dają określone korzyści podmiotowi. Jednakże ich zastosowanie uzależnione jest od uzyskania pozwolenia organów celnych. Pozwolenie na korzystanie z procedury gospodarczej wydawane jest jedynie osobom gwarantującym prawidłowe stosowanie procedury (patrz: Marzena Kałka, Urszula Ksieniewicz - Wspólnotowy Kodeks Celny – Komentarz "Unimex" Wrocław 2007, str. 238). Stosownie do treści art. 87 ust. 1 WKC warunki stosowania danej procedury określone są w pozwoleniu. Posiadacz pozwolenia ma obowiązek informować organy celne o każdej zmianie, która nastąpiła po wydaniu tego pozwolenia i może mieć wpływ na jego utrzymanie lub zakres (art. 87 ust. 2 WKC). W niniejszej sprawie strona skarżąca korzystała z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Decyzją Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] Spółka uzyskała pozwolenie nr [...] na korzystanie z procedury gospodarczej - uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Uszlachetnianie czynne to jedna z procedur gospodarczych, a w przypadku uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń jest również procedurą zawieszającą. Uszlachetnianie czynne w systemie zawieszeń to procedura pozwalająca na poddanie na obszarze celnym Wspólnoty jednemu lub większej liczbie procesów uszlachetniania towarów niewspólnotowych, które są przeznaczone do powrotnego wywozu poza obszar celny Wspólnoty w postaci produktów kompensacyjnych. Wobec towarów niewspólnotowych objętych procedurą w systemie zawieszeń nie pobiera się należności przywozowych, jak również nie stosuje się wobec nich środków polityki handlowej, aż do chwili, gdy towary te zostaną powrotnie wywiezione poza obszar celny Wspólnoty, w postaci produktów kompensacyjnych (art. 114 ust. 1 lita WKC) (patrz: Marzena Kałka, Urszula Ksieniewicz - Wspólnotowy Kodeks Celny – Komentarz "Unimex" Wrocław 2007, str. 286 - 287). Z powyższego wynika, że procedura uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń jest procedurą sformalizowaną. Stosownie do treści art. 116 WKC, pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego wydawane jest na wniosek osoby, która dokonuje procesu uszlachetniania lub która organizuje proces uszlachetniania. Podkreślić należy, iż podobnie jak dla innych procedur gospodarczych pozwolenie udzielane jest osobom, które mogą udzielić (spełnić) wszelkich gwarancji niezbędnych do prawidłowego przebiegu procedury. W niniejszej sprawie kwestią sporną jest określenie przez organ celny kwoty długu celnego wobec skarżącej Spółki w związku z niedopełnieniem jednego z warunków wymaganych do objęcia 114 200 sztuk opakowań pomadek do ust procedurą uszlachetniania czynnego, mianowicie warunku posiadania pozwolenia, od którego uzależnione jest korzystanie z każdej procedury gospodarczej. Przepis art. 204 ust. 1 lit. b WKC stanowi, iż dług celny w przywozie powstaje w wyniku niedopełnienia jednego z warunków wymaganych do objęcia towaru procedurą, w przypadkach innych niż te określone w art. 203, chyba, że zostanie potwierdzone, iż uchybienia to nie miało rzeczywistego wpływu na prawidłowe przeprowadzenie odpowiedniej procedury. Zgodnie z treścią art. 204 ust. 2 i ust. 3 WKC dług celny powstaje w chwili objęcia towaru odpowiednią procedurą, jeżeli zostało później stwierdzone, że nie dopełniono jednego z warunków wymaganych dla objęcia towaru procedurą. W takiej sytuacji dłużnikiem jest osoba zobowiązana do przestrzegania warunków wymaganych dla objęcia towaru ta procedurą. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. określił kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 3235,00 złotych wobec 114 200 sztuk opakowań pomadek do ust objętych w dniu 16 kwietnia 2007 roku procedurą uszlachetniania czynnego na podstawie zgłoszenia nr [...], gdyż Spółka B. naruszyła warunek określony w pozwoleniu, wymagany do objęcia towaru tą procedurą. Skoro bowiem w dniu złożenia zgłoszenia celnego SAD nr [...] Spółka nie posiadała pozwolenia na uszlachetnienie czynne 114 200 sztuk opakowań pomadek do ust, to wobec tego towaru powstał dług celny w chwili objęcia go procedurą uszlachetniania czynnego i dłużnikiem stała się skarżąca Spółka, jako podmiot zobowiązany do przestrzegania warunków wymaganych dla objęcia towaru tą procedurą. Podkreślić należy, że w pozwoleniu na korzystanie z procedury gospodarczej organ celny określa warunki stosowania danej procedury, m.in. obowiązek prowadzenia ewidencji, okres ważności pozwolenia, tj. okres w jakim towary mogą być obejmowane daną procedurą, towary, które mogą zostać objęte daną procedurą, ze wskazaniem ich kodu CN, ilości i wartości oraz opisu handlowego i/lub technicznego, które wynikają z Rozporządzenia Wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego (Dz. Urz. WE L 253 z 11 października 1993 roku ze zm.). Treść art. 521 ust. 2 przedmiotowego Rozporządzenia wskazuje jakie elementy powinien zawierać wniosek o zakończenie procedury. Prawidłowe wskazanie wymaganych danych ciąży na korzystającym z pozwolenia. To właśnie korzystający z pozwolenia powinien na bieżąco sprawdzać wykorzystanie udzielonego pozwolenia i w razie przekroczenia limitu wystąpić o nowe. Obowiązek ten wynika z decyzji wydanej przez organ celny po spełnieniu przesłanek pozwalających na jej wydanie (art. 6 ust. 1 - 2, art. 9 ust. 1 - 2 WKC) i nie można przerzucać go na organy celne. Skarżąca Spółka mocą pozwolenia na stosowanie procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń z dnia 5 czerwca 2006 roku nr [...] została zobowiązana, na podstawie art. 515, art. 516 i art. 521 RWKC, do prowadzenia ewidencji wszystkich towarów objętych procedurą oraz do przedstawienia wniosku zakończenia procedury (najpóźniej w ciągu 30 dni od wygaśnięcia okresu zakończenia procedury na podstawie art. 118 ust. 1 WKC). Zdaniem Sądu, przy właściwym prowadzeniu ewidencji wszystkich towarów Spółka powinna posiadać wiedzę o bieżącym wykorzystywaniu pozwolenia (art. 516 RWKC). Fakt naruszenia warunku wymaganego do objęcia towaru wnioskowaną procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń został ujawniony przez organ celny dopiero po zwolnieniu towaru, gdy Spółka przedstawiła rozliczenie procedury. Organy celne nie miały jednak obowiązku kontroli i dozoru tej procedury w momencie złożenia zgłoszenia celnego i objęcia towaru przedmiotową procedurą, skoro obowiązek monitorowania wykorzystania udzielonego pozwolenia ciążył na stronie skarżącej. Ponadto zauważyć należy, że przepis art. 63 WKC stanowi, że organ celny przyjmuje zgłoszenie celne pod warunkiem przedstawienia towarów oraz pod warunkiem, że zgłoszenie celne spełnia warunki określone w art. 62 WKC i taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Zgłoszenie celne SAD z dnia 16 kwietnia 2007 roku przedłożone przez stronę skarżącą odpowiadało wymogom formalnym oraz przedstawione dokumenty wskazywały na możliwość objęcia towaru wnioskowaną procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. W tym stanie rzeczy organy celne prawidłowo ustaliły kwotę długu celnego i nie naruszyły art. 120, art. 121 oraz 122 Ordynacji podatkowej, bowiem dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy i na podstawie całego zebranego materiału dowodowego dokonały prawidłowej jego oceny. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. RA